Istota interpretacji:

Czy wartość opracowania koncepcji, modernizacji źródła i systemu ciepłowniczego miasta P. Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka zleciła opracowanie koncepcji modernizacji źródła i systemu ciepłowniczego miasta P. Celem opracowania było przeanalizowanie koncepcji rozwoju systemu cieplnego pod kogenerację w świetle uregulowań prawnych i tendencji rozwojowych w branży, pozwalające na podjęcie przez organy statutowe decyzji odnośnie rozwoju Spółki. Koszt opracowania wyniósł netto 39.000 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wartość opracowania koncepcji, modernizacji źródła i systemu ciepłowniczego miasta P. Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu...

Zdaniem Wnioskodawcy, koncepcja modernizacji źródła i systemu ciepłowniczego miasta P. ma na celu sformułowanie odpowiedniej strategii kierunku rozwoju Spółki. Spółka wyjaśnia, że prowadzenie przez nią prac przygotowawczych przed rozpoczęciem inwestycji jest przedmiotem jej działalności, Specyfika działalności Spółki wymaga, aby co jakiś czas dokonać analizy koncepcji rozwoju systemu ciepłowniczego.

Powyższe opracowanie zawiera: opis techniczny, obliczenia, rysunki lokalizacyjne oraz projekcje finansowe i ocenę efektywności ekonomicznej budowy bloku kogeneracyjnego.

Powyższe opracowanie nie stanowi inwestycji w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż nie jest związane z wytworzeniem środka trwałego i nie jest też kosztem zakończonych prac rozwojowych, a więc nie spełnia również kryteriów wartości niematerialnych i prawnych.

Zatem koszty opracowania nie spełniające warunków zaliczenia ich do aktywów trwałych i nie podlegające amortyzacji dla celów podatkowych, Spółka chce odpisać w ciężar pozostałych kosztów operacyjnych.

Zdaniem Spółki, poniesiony wydatek spełnia warunki określone w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż związany jest z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz poniesiony został w celu uzyskania przychodów oraz w celu zabezpieczenia i zachowania źródła przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zgodnie z tymi uregulowaniami, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, iż wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
• jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Ponoszone koszty należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Zatem, każdy wydatek celowo poniesiony z zamiarem uzyskania przychodu, poza wyraźnie wskazanymi w art. 16 ust. 1 ww. ustawy, powinien być uznany za koszt uzyskania przychodów. Do tak zdefiniowanych kosztów ustawodawca zalicza zarówno takie wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów w danym momencie, w związku z art. 12 ust. 1 lub art. 12 ust. 3 ww. ustawy, jak i te, których nie można w ten sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia.

Obowiązkiem podatników, jako odnoszących ewentualną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów), zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ww. ustawy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Spółka poniosła wydatek związany z opracowaniem koncepcji modernizacji źródła i systemu ciepłowniczego miasta P. Celem przedmiotowej koncepcji jest sformułowanie odpowiedniej strategii rozwoju Spółki. Ponadto na Spółce ciąży obowiązek okresowej analizy koncepcji rozwoju systemu ciepłowniczego.

Wobec powyższego, wartość opracowania koncepcji, modernizacji źródła i systemu ciepłowniczego miasta P. Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.