Istota interpretacji:

Czy koszt nagród wypłaconych dla pracowników oraz koszt poniesiony przez Spółkę w celu sfinansowania składek na pracowniczy program emerytalny, których źródłem finansowania jest zysk Spółki i które są- na podstawie uchwały zgromadzenia wspólników Spółki o podziale zysku - wypłacone w roku następnym po roku, w którym powstał w Spółce zysk, w tym również w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne potrąconych od tych nagród, jak i w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne i wpłat na Fundusz Pracy od tych nagród, finansowanych przez Spółkę jako płatnika składek, stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodów w momencie faktycznej wypłaty tych nagród dla pracowników oraz w momencie poniesienia faktycznego wydatku na sfinansowanie składki na pracowniczy program emerytalny, zaś - w przypadku składek i wpłat finansowanych przez Spółkę jako płatnika - w momencie faktycznego przekazania tych składek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych?

• w części dotyczącej wydatków w postaci wypłaconych nagród dla pracowników, uiszczonych składek związanych z pracowniczym programem emerytalnym, opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne finansowanych przez pracownika i uiszczanych przez Spółkę jako płatnika- jest prawidłowe,
• w części dotyczącej wydatków w postaci składek na ubezpieczenie społeczne oraz Fundusz Pracy finansowanych i uiszczanych przez Spółkę jako płatnika- jest nieprawidłowe.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka przeznacza część zysku na nagrody wypłacane pracownikom oraz na sfinansowanie składek na pracowniczy program emerytalny. Podstawą wypłaty części zysku na nagrody dla pracowników oraz na sfinansowanie pracowniczego programu emerytalnego jest każdorazowo uchwała zgromadzenia wspólników o podziale zysku za rok poprzedni. Nagrody dla pracowników oraz składki na pracowniczy fundusz emerytalny są wypłacane w roku następującym po roku, za który powstał w Spółce zysk. Nagrody dla pracowników są obciążane składkami ZUS oraz opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Składki na pracowniczy fundusz emerytalny są opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy koszt nagród wypłaconych dla pracowników oraz koszt poniesiony przez Spółkę w celu sfinansowania składek na pracowniczy program emerytalny, których źródłem finansowania jest zysk Spółki i które są - na podstawie uchwały zgromadzenia wspólników Spółki o podziale zysku - wypłacone w roku następnym po roku, w którym powstał w Spółce zysk, w tym również w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne potrąconych od tych nagród, jak i w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne i wpłat na Fundusz Pracy od tych nagród, finansowanych przez Spółkę jako płatnika składek, stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodów w momencie faktycznej wypłaty tych nagród dla pracowników oraz w momencie poniesienia faktycznego wydatku na sfinansowanie składki na pracowniczy program emerytalny, zaś - w przypadku składek i wpłat finansowanych przez Spółkę jako płatnika - w momencie faktycznego przekazania tych składek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych...

Zdaniem Wnioskodawcy, nagrody dla pracowników oraz składki na pracowniczy program emerytalny wypłacone na podstawie uchwały o podziale zysku Spółki, których źródłem finansowania jest zysk Spółki, stanowią dla Spółki koszt uzyskania przychodu - w dacie ich faktycznej wypłaty; przy czym kosztem są zarówno składki na ubezpieczenie społeczne potrącone od tych nagród przez Spółkę jako płatnika, jak i składki na ubezpieczenie społeczne oraz wpłaty na Fundusz Pracy należne od tych nagród, finansowane przez Spółkę jako płatnika składek.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych "kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1". Świadczenie w postaci nagrody dla pracownika wypłaconej z zysku Spółki, na podstawie uchwały o podziale zysku, nie zostało określone w "negatywnym" katalogu kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Nagrody dla pracowników wypłacone na podstawie uchwały o podziale zysku stanowią zatem koszty uzyskania przychodów, gdyż:

1. są związane z działalnością Spółki,
2. ich wypłata będzie służyć osiągnięciu przez Spółkę przychodów lub zabezpieczeniu albo zachowaniu źródła przychodów.
   
   

Należy przede wszystkim zauważyć, że nagroda dla pracownika stanowi - niezależnie od źródła finansowania - jego wynagrodzenie, co potwierdza choćby treść art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który jako jeden z rodzajów przychodów ze stosunku pracy wymienia "nagrody". Wynagrodzenia pracownicze uznawane są za koszty uzyskania przychodów pracodawcy i nie budzi to wątpliwości w praktyce podatkowej. Również zatem nagrody dla pracownika, jako składnik jego wynagrodzenia, stanowią koszt uzyskania przychodów pracodawcy.

Nie ma znaczenia, że źródłem finansowania tych nagród jest zysk Spółki po opodatkowaniu. Zaliczenie wynagrodzenia pracownika do kosztów uzyskania przychodów nie jest uzależnione od funduszu, z którego pochodzi. Jeśli bowiem Spółka decyduje się, aby część zysku zatrzymać w Spółce i nie dokonywać wypłaty na rzecz udziałowców, to środki te pozostają do swobodnej dyspozycji Spółki i mogą być przeznaczone na potrzeby prowadzonej przez nią działalności, w tym na nagrody dla pracowników (wynagrodzenia pracownicze). Zysk niepodzielony pomiędzy wspólników pozostaje w majątku Spółki. Środki przeznaczone na nagrody dla pracowników stanowią własność Spółki. Dokonując wypłaty z tych środków Spółka ponosi koszt własny, nie dochodzi tu do sytuacji, w której Spółka przekazuje środki pieniężne stanowiące własność innego podmiotu, tj. udziałowców.

Reasumując, należy stwierdzić, że skoro nagrody stanowią wynagrodzenie pracownicze, koszt tych nagród może stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodów w momencie faktycznej wypłaty wynagrodzenia - również w przypadku, gdy podstawą wypłaty wynagrodzenia jest uchwała zgromadzenia wspólników Spółki o podziale zysku, zaś źródłem wypłaty nagród jest zysk Spółki.

Koszt wynagrodzenia pracownika stanowi koszt "pośredni", tzn. "inny niż koszt bezpośredni", w związku z tym - zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - stanowi koszt uzyskania przychodów w dniu jego poniesienia, przy czym za dzień poniesienia kosztu uznaje się "dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów" (art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Ponadto, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za koszty uzyskania przychodów nie uznaje się "niewypłaconych, niedokonanych lub niepostawionych do dyspozycji wypłat, świadczeń oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (...)". Koszty wynagrodzeń zalicza się zatem do kosztów uzyskania przychodów w dniu ich poniesienia, nie wcześniej jednak niż w momencie faktycznej wypłaty lub postawienia do dyspozycji. Nie ma znaczenia źródło finansowania wypłaty wynagrodzenia - również w przypadku, gdy stanowi ono nagrodę z zysku Spółki powinno zostać rozliczone jak "zwykłe" wynagrodzenia, tj. w momencie jego wypłaty.

Również w odniesieniu do składek na pracowniczy program emerytalny znajduje zastosowanie przedstawione powyżej uzasadnienie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nagród dla pracowników wypłaconych z zysku Spółki, przy czym zasadność zaliczenia tych kosztów do kosztów uzyskania przychodów wynika expressis verbis z art. 15 ust. 1d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Odnosząc się natomiast do treści art. 16 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym "nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie społeczne oraz na Fundusz Pracy i na inne fundusze celowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw - od nagród i premii wypłacanych w gotówce lub w papierach wartościowych z dochodu po opodatkowaniu podatkiem dochodowym", należy podkreślić, że przepis ten nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie. Zakresem tego przepisu nie są objęte ani składki na ubezpieczenie społeczne potrącone przez Spółkę jako płatnika składek wypłaconych od nagród, ani składki na ubezpieczenie społeczne należne od tych nagród finansowane przez Spółkę jako płatnika składek. Składki na ubezpieczenie społeczne potrącone przez Spółkę jako płatnika składek od wypłaconych nagród są częścią wynagrodzenia pracownika - nagrody wypłaconej przez Spółkę, składki te nie są zatem finansowane przez Spółkę jako płatnika, ale są finansowane przez pracownika, tj. z jego majątku, do którego zalicza się wynagrodzenie pracownicze (w przedstawionym stanie faktycznym - nagrodę z zysku Spółki). Składki potrącone z nagrody wypłaconej z zysku Spółki stanowią zatem, jako część nagrody, a więc jako składnik wynagrodzenia pracownika koszt uzyskania przychodu Spółki.

Art. 16 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie znajduje zastosowania również w odniesieniu do tych składek na ubezpieczenie społeczne oraz wpłat na Fundusz Pracy, które są finansowane przez Spółkę jako płatnika składek. Nagrody oraz składki na pracowniczy program emerytalny, których dotyczy niniejszy wniosek, zostały wypłacone z zysku Spółki, a zysk jest kategorią inną niż dochód. Dochód do opodatkowania ustala się wprawdzie - tak jak zysk - na podstawie ksiąg rachunkowych, nie oznacza to jednak, że powstanie zysku jest równoznaczne z istnieniem dochodu (jak i odwrotnie). Biorąc ponadto pod uwagę, że art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako przepis ograniczający możliwość uwzględnienia kosztów jako kosztów uzyskania przychodów nie może być interpretowany w sposób rozszerzający, nie można przyjąć, że ograniczenie wynikające z jego pkt 40 dotyczy również przypadku, gdy nagroda dla pracownika została wypłacona z zysku. Art. 16 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy interpretować ściśle - i z tego względu może odnosić się tylko do tych przypadków, gdy nagroda została wypłacona z dochodu po opodatkowaniu.

Reasumując, składki na ubezpieczenie społeczne od nagrody potrącone przez Spółkę jako płatnika składek, jak i składki na ubezpieczenie społeczne od tych nagród i wpłaty na Fundusz Pracy, finansowane z majątku Spółki jako płatnika, stanowią koszt uzyskania przychodów Spółki - odpowiednio - w momencie wypłaty wynagrodzenia i w momencie wpłaty składki na ubezpieczenie społeczne i wpłaty na Fundusz Pracy, finansowanych z majątku Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

• prawidłowe- w części dotyczącej wydatków w postaci wypłaconych nagród dla pracowników, uiszczonych składek związanych z pracowniczym programem emerytalnym, opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne finansowanych przez pracownika i uiszczanych przez Spółkę jako płatnika,
• nieprawidłowe- w części dotyczącej wydatków w postaci składek na ubezpieczenie społeczne oraz Fundusz Pracy finansowanych i uiszczanych przez Spółkę jako płatnika.
  
  

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Z przepisu tego wynika, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z przychodami (tzn. wydatki takie są uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia, ponieważ w rezultacie ich poniesienia podatnik może oczekiwać zwiększenia swoich przychodów), w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Co istotne, muszą być to wydatki, dzięki którym podatnik może osiągnąć przychód podlegający opodatkowaniu.

Najpowszechniejszym kosztem występującym w zakładzie pracy jest wynagrodzenie dla zatrudnionych pracowników. Co do zasady wynagrodzenie to wypłacane pracownikowi za wykonaną pracę w ramach stosunku pracy jest kosztem uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Należy jednak pamiętać, że nie każde świadczenie na rzecz pracownika, które stanowi dla niego przychód, może być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów pracodawcy. Pracodawca może bowiem zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów tylko te wydatki na rzecz pracowników, które pozostają w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą i z uzyskiwanymi przez niego przychodami, a jednocześnie wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wskazać należy również, iż oprócz ww. wydatków poniesionych przez osobę prawną w związku z zatrudnieniem pracowników, do kosztów uzyskania przychodów pracodawca zaliczyć może kwoty składek na ubezpieczenie społeczne pracowników w części ponoszonej ze środków własnych pracodawcy. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (t. j. Dz. U. z 2007 r., Nr 11, poz. 74 ze zm.) ubezpieczenia społeczne obejmują:

1. ubezpieczenie emerytalne;
2. ubezpieczenia rentowe;
3. ubezpieczenie w razie choroby i macierzyństwa, zwane dalej "ubezpieczeniem chorobowym";
4. ubezpieczenie z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, zwane dalej "ubezpieczeniem wypadkowym".

Ponadto do kosztów uzyskania przychodów zaliczyć można także kwoty składek na Fundusz Pracy. Fundusz Pracy należy do państwowych funduszy celowych. Obowiązek opłacania składek na ten fundusz wynika z treści art. 104 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j. Dz. U. z 2008 r., Nr 69, poz. 415 ze zm.). Składki na Fundusz Pracy ustala się od kwot stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe, a jej wysokość za każdym razem ustala ustawa budżetowa.

Pamiętać należy jednak , iż stosownie do dyspozycji art. 16 ust. 1 pkt 57 powołanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów niewypłaconych, niedokonanych lub niepostawionych do dyspozycji wypłat, świadczeń oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.), a także zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład pracy. Ponadto z treści art. 16 ust. 1 pkt 57a tej ustawy wynika, iż do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się również nieopłaconych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, z zastrzeżeniem pkt 40, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka poniosła wydatki związane z wypłaceniem nagród dla pracowników oraz sfinansowaniem składek na pracowniczy program emerytalny z wypracowanego zysku za rok poprzedni. Spółka jako płatnik dokonała uiszczenia składek na ubezpieczenie społeczne potrąconych od przedmiotowych nagród oraz składek na ubezpieczenie społeczne i wpłat na Fundusz Pracy od nagród, finansowanych przez Spółkę jako płatnika.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych (Dz. U. Nr 116, poz. 1207 ze zm.), programy mogą być prowadzone w jednej z następujących form:

1. funduszu emerytalnego;
2. umowy o wnoszenie przez pracodawcę składek pracowników do funduszu inwestycyjnego;
3. umowy grupowego ubezpieczenia na życie pracowników z zakładem ubezpieczeń w formie grupowego ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym;
4. zarządzania zagranicznego.

W myśl art. 24 ust. 1 ww. ustawy, pracodawca jest podmiotem odpowiedzialnym za założenie oraz prawidłową realizację programu, w tym przede wszystkim do finansowania składki podstawowej.

Art. 15 ust. 1d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi natomiast, iż kosztami uzyskania przychodów są również wydatki poniesione przez pracodawcę na zapewnienie prawidłowej realizacji pracowniczego programu emerytalnego w rozumieniu przepisów o pracowniczych programach emerytalnych. Tym samym, ww. przepis stanowi podstawę do zaliczania do kosztów podatkowych wydatków (w tym składek) ponoszonych przez pracodawców w ramach realizowanych pracowniczych programów emerytalnych, bez względu na formę w jakich są one prowadzone. Dotyczy to także opłacanej przez pracodawców składki na pracowniczy program emerytalny prowadzony w formie grupowego ubezpieczenia na życie pracowników z zakładem ubezpieczeń.

W związku z faktem, iż Spółka wypłaciła nagrody z wypracowanego zysku za rok poprzedni, odnieść należy się również do treści art. 16 ust. 1 pkt 40 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie społeczne oraz na Fundusz Pracy i na inne fundusze celowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw - od nagród i premii, wypłacanych w gotówce lub w papierach wartościowych z dochodu po opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Aby zastosować niniejszy przepis spełnione muszą być zatem wszystkie wymienione przesłanki związane z wypłatą premii i nagród z zysku w odpowiedniej formie płatności. Zatem w przypadku wypłaty nagród w formie pieniężnej z wypracowanego zysku, a zatem z dochodu pracodawcy po jego opodatkowaniu bez względu na datę poniesienia takiego wydatku, obowiązkowe składki na ubezpieczenie społeczne oraz Fundusz Pracy i na inne fundusze celowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw nie będą stanowić kosztów uzyskania przychodów.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich faktycznego poniesienia, Spółka zaliczyć może wydatki w postaci wypłaconych z wypracowanego zysku nagród dla pracowników. Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wydatki te mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów dopiero w dacie, w którym przedmiotowe wynagrodzenia (nagrody) zostały faktycznie wypłacone osobom uprawnionym, dokonane lub postawione do dyspozycji. Ta sama zasada, w myśl art. 16 ust. 1 pkt 57a, ma zastosowanie do składek opłaconych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Tylko opłacone składki na ubezpieczenie społeczne stanowią podstawę do zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów (z zastrzeżeniem wynikającym z art. 16 ust. 1 pkt 40). Należy zaznaczyć, że kosztami uzyskania przychodów dla Spółki w dacie wypłaty jest wynagrodzenie (nagroda) brutto, tj. obejmujące składki na ubezpieczenie społeczne finansowane przez pracownika i uiszczone przez Spółkę jako płatnika.

Ponadto, Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów uiszczone składki związane z pracowniczym programem emerytalnym. Składki te stanowić będą koszt uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia. Powołany wyżej przepis art. 15 ust. 1d stanowi samoistną podstawę do zaliczania do kosztów podatkowych wszystkich wydatków (w tym składek) w związku z realizacją pracowniczego programu emerytalnego.

Natomiast składki na ubezpieczenie społeczne oraz Fundusz Pracy z tytułu wypłat przedmiotowych nagród finansowane i uiszczone przez Spółkę jako płatnika, w związku z art. 16 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka nie może zaliczyć w ciężar kosztów uzyskania przychodów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.