W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący opis zdarzenia przyszłego.

Spółdzielnia od 1992 roku do chwili obecnej posiada status zakładu pracy chronionej. W 1995 r. Spółdzielnia zawarła z Miastem X umowę oddania gruntu w użytkowanie wieczyste i nieodpłatne przeniesienie własności budynków i urządzeń w trybie art. 2c ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. nr 79, poz. 464 z późn. zm.). Obecnie Spółdzielnia zamierza sprzedać część gruntu oddanego w użytkowanie wieczyste wraz ze znajdującym się na tym gruncie magazynem nabytym na podstawie ww. umowy.

Parterowy magazyn został wybudowany przez Spółdzielnię na jej koszt, a następnie została podpisana w 1995 r. umowa przeniesienia własności.

Wartość początkowa magazynu wynosi 26.907,30 zł, a dotychczasowe umorzenie 11.514,20 zł czyli wartość netto to 15.393,10 zł.

Wartość gruntu określona w akcie notarialnym przenoszącym prawo wynosiła 379.392,00 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Co będzie podstawą opodatkowania podatkiem dochodowym z tytułu sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz magazynu?
2. Czy kosztem uzyskania przychodu w momencie sprzedaży będzie wartość początkowa prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz niezamortyzowana wartość magazynu?

Zdaniem Wnioskodawcy, podstawą opodatkowania będzie przychód, tj. otrzymane pieniądze (należne pieniądze) z tytułu sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu pomniejszony o wartość gruntu określoną w akcie notarialnym oraz niezamortyzowaną wartość magazynu.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodem były nieodpłatne świadczenia oraz przychody w naturze, czyli wartość przekazanego gruntu stanowiła przychód podatkowy w 1995 r., tym samym w momencie sprzedaży wartość przekazanego gruntu stanowi koszt uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), podstawę opodatkowania tym podatkiem, z zastrzeżeniem art. 21 i 22, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7 albo art. 7a ust. 1, po dokonaniu przysługujących podatnikowi odliczeń.

Dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. W sytuacji, gdy koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2 tej ustawy).

Art. 12 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, iż przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Z kolei zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

Kosztami uzyskania przychodów są natomiast - na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1. nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2. nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3. ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Na podstawie art. 16h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Z kolei w myśl art. 16c pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów.

Zgodnie z treścią przepisu art. 16g ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się:

1. w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia,
2. w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.

Z powyższego wynika, że do kosztów uzyskania przychodów w przypadku sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz środków trwałych zalicza się:

• wartość rynkową gruntu z dnia nabycia, chyba że umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości,

• pozostałą nieumorzoną (niezamortyzowaną) wartość, tj. stanowiącą różnicę między wartością początkową wytworzonego środka trwałego a wysokością dokonanych odpisów amortyzacyjnych (stanowiących, jak i niestanowiących kosztów uzyskania przychodów).

W świetle powyższych przepisów należy stwierdzić, iż Spółdzielnia przy ustalaniu dochodu ze sprzedaży gruntu oraz środka trwałego w postaci magazynu winna przychód uzyskany z tej sprzedaży pomniejszyć o koszty uzyskania przychodu, które w przedmiotowej sprawie stanowią: wartość początkowa gruntu, określona w akcie notarialnym z dnia nabycia, oraz niezamortyzowana wartość magazynu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.