W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

X Sp. z o.o. jest częścią międzynarodowego koncernu będącego producentem najwyższej jakości wyrobów medycznych, m.in. soczewek kontaktowych służących korygowaniu wad wzroku i przeznaczonych do osobistego użytku osób dotkniętych tymi wadami. W chwili obecnej działalność gospodarcza Spółki w Polsce obejmuje m.in. dystrybucję wyrobów hurtowych, detalicznych oraz indywidualnych użytkowników. W celu zwiększenia sprzedaży soczewek Spółka organizuje akcje promocyjne o charakterze stałym, odróżniające Spółkę od konkurentów, polegające na:

• nieodpłatnym przekazywaniu wszystkim zainteresowanym osobom zasięgającym konsultacji okulistycznych u wybranych specjalistów, próbnych (testowych) par soczewek, nabywanych uprzednio przez Spółkę od ich producentów;

• informowaniu każdej z zainteresowanych osób zasięgających konsultacji okulistycznych o możliwości otrzymania bezpłatnych Soczewek.
  
  

Każda z osób zasięgających konsultacji okulistycznych jest uprawniona do nieodpłatnego otrzymania jednej lub więcej par soczewek, aż do czasu w którym stwierdzone zostanie odpowiednie dobranie soczewek do wady wzroku tej osoby. Po dobraniu soczewek, każda kolejna para jest udostępniana klientom odpłatnie (w ramach regularnej sprzedaży).

Nieodpłatne przekazywanie soczewek w ramach opisanych powyżej akcji promocyjnych ma na celu:

• zapoznanie potencjalnych klientów z soczewkami oferowanymi przez Spółkę;

• przekonanie potencjalnych klientów o zaletach soczewek, w szczególności ich wysokiej jakości, łatwości obsługi itp.;

• stwierdzenie przez potencjalnych klientów w trakcie używania, czy soczewki odpowiadają ich potrzebom;

• zachęcanie potencjalnych klientów do zakupu kolejnych par soczewek.
  
  

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy poniesione przez Spółkę koszty w związku z nieodpłatnym przekazywaniem podczas organizowania akcji promocyjnych soczewek (nabytych uprzednio od ich producentów) mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w pełnej wysokości?

Zdaniem wnioskodawcy zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (w brzmieniu obowiązującym od 2007r.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów enumeratywnie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. W konsekwencji by zakwalifikować wydatki ponoszone przez Spółkę na działalność w zakresie reklamy soczewek do kosztów w pełni odliczanych podatkowo dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, spełnione musza być dwa warunki:

• przedmiotowe wydatki powinny wpływać na powstanie, zwiększenie lub zabezpieczenie przychodów podatkowych generowanych przez Spółkę;

• wydatki te jednocześnie nie mogą być objęte lista wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zawartą w art. 16 ust. 1 ustawy pdop.
  
  

Zdaniem Spółki w przedstawionym stanie faktycznym powyższe warunki zostały łącznie spełnione.

W ocenie wnioskodawcy opisane w stanie faktycznym koszty ponoszone w związku z nieodpłatnym przekazywaniem soczewek pozostają w bezpośrednim związku przyczynowo - skutkowym z przychodami generowanymi przez Spółkę w Polsce. Soczewki oferowane przez Spółkę są produktem specyficznym i charakteryzują się dużą liczbą parametrów, które muszą być za każdym razem odpowiednio ustalone dla każdego indywidualnego użytkownika. Niedokładne dobranie któregokolwiek z parametrów soczewek może spowodować wyraźny dyskomfort klienta w procesie użytkowania soczewek. Tym samym proces dobrania soczewek do indywidualnych potrzeb użytkowników jest procesem niezbędnym gdyż niewielu klientów Spółki zdecydowałoby się na zakup soczewek bez uprzedniego dobrania ich. Możliwość wypróbowania soczewek staje się wiec w praktyce warunkiem koniecznym w procesie zakupu soczewek przez klientów Spółki.

Spółka nabywa soczewki od ich producentów a następnie przekazuje je nieodpłatnie podczas organizowanych przez siebie akcji promocyjnych. Akcje promocyjne maja na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zapoznania się z produktem oferowanym przez Spółkę, a w konsekwencji maja sprzyjać podjęciu przez klienta decyzji o zakupie kolejnych par soczewek. W tym kontekście działaniom Spółki należy przypisywać charakter reklamy soczewek, a wydatki ponoszone przez Spółkę w związku z tymi działaniami (nieodpłatnym przekazywaniem soczewek) należy traktować jako koszty reklamy soczewek.

Na gruncie obecnie obowiązującej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych koszty wszelkiej reklamy podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. W świetle powyższego szczególne znaczenie nabiera kwalifikacja określonego rodzaju działań jako reklamy. Ponieważ przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają definicji reklamy, zatem , zdaniem Spółki należy odwołać się do słownikowej definicji reklamy. Co zdaniem Spółki zostało potwierdzone stanowiskiem wyrażonym w piśmie Ministerstwa Finansów. Według wnioskodawcy przekazanie soczewek podczas akcji promocyjnych wypełnia ogólnie przyjętą, słownikową definicje reklamy, zgodnie z którą za reklamę uznaje się "rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś przez prasę, radio, telewizję; środki służące temu celowi"(Słownik języka polskiego PWN, www.sjp.pwn.pl). Zdaniem Spółki głównym celem akcji promocyjnych jest przekonanie potencjalnych klientów Spółki do nabycia soczewek poprzez umożliwienie ich stosowania, a tym samym zapoznania się z ich zaletami, czy wartościami. Przedstawiając swoje stanowisko w sprawie Spółka powołuje się także na wydane interpretacje prawa podatkowego, w których prezentowane były podobne stanowiska. Według wnioskodawcy akcje promocyjne spełniają definicje działalności reklamowej, a tym samym maja wpływ na wzrost wolumenu sprzedawanych przez Spółkę soczewek. Co stanowi z kolei jedno ze źródeł przychodów osiąganych na terytorium Polski. Zdaniem Spółki spełniono przesłankę do kwalifikacji kosztów związanych z przekazywaniem soczewek jako w pełni odliczanych kosztów uzyskania przychodów ponieważ istnieje związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesionymi kosztami a osiąganymi przychodami w myśl art. 15 ust. ww. ustawy. Jednocześnie zauważono, że art. 16 ust. 1 ustawy w żadnym miejscu nie wyłącza z kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych przez podatników na działalność reklamową. Wyłączenie zawarte w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy dotyczy kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Natomiast wydatki związane z akcją promocyjną soczewek nie spełniają definicji reprezentacji, ponieważ z ogólnie przyjętej słownikowej definicji reprezentacji wynika, że jest to okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycja społeczną (Słownik języka polskiego, www.sjp.pwn.pl). Zdaniem Spółki przekazanie nieodpłatne soczewek nie może być uznane za okazałość, czy wytworność przejawiana przez Spółkę wobec swoich potencjalnych klientów. Koszty te nie mogą być uznane za ponoszone w związku z oficjalnymi bądź handlowymi kontaktami z innymi podmiotami gospodarczymi. Tym samym, w ocenie Spółki, oba warunki umożliwiające zaliczenie kosztów ponoszonych przez nią na działalność w zakresie reklamy soczewek do kosztów uzyskania przychodów są w omawianym przypadku spełnione.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.