|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: koszty osierocone, koszty uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne, środek trwały, wartość początkowa środka trwałego, zaliczka, zwrot wydatków | |
| Data: 2008-04-18 | |
![]() Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 28 stycznia 2008 r. (data wpływu 4 luty 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie wpływu otrzymanych środków pieniężnych na pokrycie kosztów osieroconych na zaliczenie określonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów (pytanie oznaczone jako nr 8 w poz. 51 wniosku - druk ORD-IN) -jest prawidłowe. W dniu 4 lutego 2008 r. wpłynął do tut. organu wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:
W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe. Spółka wskazała, że z dniem 4 sierpnia 2007 r. weszła w życie ustawa z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej (Dz. U. Nr 130, poz. 905) - dalej "ustawa o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców". Ustawa ta reguluje zasady pokrywania kosztów powstałych u wytwórców energii w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej, w tym zasady:
Ustawa o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców przewiduje (art. 3 i art. 6) możliwość rozwiązania za rekompensatą długoterminowych kontraktów na dostawę energii zawartych przez wytwórców energii elektrycznej, w tym przez Spółkę - Elektrownię. Co do zasady, rekompensata powinna pokrywać koszty osierocone, tj. wydatki wytwórców nie pokryte przychodami uzyskanymi ze sprzedaży wytworzonej energii elektrycznej, rezerw mocy i usług systemowych na rynku konkurencyjnym po przedterminowym rozwiązaniu umów długoterminowych, wynikające z nakładów poniesionych przez wytwórcę do 1 maja 2004 r. na majątek związany z wytwarzaniem energii elektrycznej (art. 2 pkt 12 oraz art. 6 ustawy o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców). Dla celów zarządzania rekompensatami oraz ich wypłaty wytwórcom powołana została spółka celowa - "Z.". Rolą "Z." jest pobieranie środków na pokrycie rekompensat, zarządzanie nimi i wypłacanie ich wytwórcom. W konsekwencji, wytwórcy energii (w tym Elektrownia) będą okresowo otrzymywać od "Z." znaczne kwoty pieniężne. Zgodnie z ustawą o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców (art. 22), "Z." wypłaca wytwórcy środki na pokrycie kosztów osieroconych w formie zaliczki na poczet tych kosztów za dany rok. Zaliczki wypłaca się w czterech równych ratach w danym roku, w terminie do 5-ego dnia miesiąca następującego po upływie kwartału, za który ma być wypłacana. Koszty osierocone podlegają również korekcie dokonywanej przez Prezesa. Korekta jest ustalana do dnia 31 lipca danego roku za rok poprzedni oraz do dnia 31 sierpnia roku następującego po zakończeniu okresu korygowania (art. 30 i art. 31 ustawy o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców). W przypadku, gdy wartość korekty jest dodatnia, "Z." wypłaca wytwórcy kwoto korekty; w przypadku ujemnej korekty, wytwórca jest zobowiązany do jej zwrotu do "Z." (art. 34 cyt. ustawy). W ustawie o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców znajdują się także przepisy podatkowe określające konsekwencje podatkowe u wytwórców energii w związku z otrzymaniem rekompensat, ich korektą oraz rozliczaniem. I tak, art. 42 ustawy o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców stanowi, że:
W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytania:
Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź na pytanie ósme. Wniosek Spółki w zakresie pozostałych pytań zostanie rozpatrzony odrębnymi interpretacjami indywidualnymi. W odniesieniu do sformułowanego pytania ósmego Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z art. 42 ust. 6 ustawy o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców, rekompensaty otrzymane przez Spółkę od "Z." nie uznaje się za dochody zwolnione lub niepodlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w rozumieniu art. 15 ust. 2 oraz ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zdaniem Elektrowni, powyższy przepis należy rozumieć w taki sposób, że środki pieniężne otrzymane na pokrycie kosztów osieroconych nie podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, nie będą miały wpływu na zaliczenie przez Elektrownie określonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów (poza odpisami amortyzacyjnymi od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej). Innymi słowy, Spółka nie będzie zobowiązana do przyporządkowania określonych wydatków odpowiednio do przychodów opodatkowanych podatkiem dochodowym od osób prawnych i niepodlegąjących opodatkowaniu lub zwolnionych z opodatkowania albo, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, do rozliczania kosztów uzyskania przychodów odpowiednią proporcją (zgodnie z art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 42 ust. 6 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej (Dz. U. Nr 130, poz. 905) środków o których mowa w ust. 1, nie uznaje się za dochody zwolnione lub niepodlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym w rozumieniu art. 15 ust. 2 oraz ust. 2a ustawy. Art. 15 ust. 2 oraz 15 ust. 2a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), wskazuje zasadę proporcjonalnego rozliczenia kosztów, w przypadku gdy podatnik uzyskuje zarówno dochody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz dochody z tego podatku zwolnione (koszty wspólne). Wyżej wymieniony art. 42 ust. 6 cyt. ustawy wskazuje jednoznacznie, że środków otrzymanych przez wytwórcę na pokrycie kosztów osieroconych nie uznaje się za dochody zwolnione lub niepodlegające opodatkowaniu w rozumieniu art. 15 ust. 2 oraz 15a ust. 2. W świetle powyższego podatnik nie będzie zobowiązany do przyporządkowania określonych wydatków odpowiednio do przychodów opodatkowanych i nieopodatkowanych lub zwolnionych z opodatkowania albo, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, do rozliczenia kosztów uzyskania przychodów odpowiednią proporcją. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87 - 100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20. |
|
| 2008-04-18 |
