Istota interpretacji:

Czy wydatki na nabycie upominków (gadżetów) opatrzonych logo firmy stanowią koszty uzyskania przychodów jako wydatki związane z reklamą?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Exxx w ramach działalności gospodarczej prowadzi różnego rodzaju działania marketingowe, mające na celu pozyskiwanie nowych i utrzymanie dotychczasowych klientów.

Spółka przekazuje swoim dotychczasowym jak i przyszłym klientom i kontrahentom drobne upominki (gadżety), opatrzone logo firmy. Działania te zmierzają do utrwalenia oznaczenia firmy w pamięci aktualnych oraz przyszłych nabywców, zachęcając ich do nawiązania i kontynuowania dalszej współpracy. Powyższe ma szczególne znaczenie dla Exxx w sytuacji uwolnienia rynku energii w 2007 r. Spółka przekazuje następujące upominki: kalendarze, ołówki drewniane, podkładki pod mysz, długopisy, kredki, temperówki, mazaki, zawieszki, teczki, notatniki, albumy, opaski odblaskowe, breloczki, znaczki, gry sudoku, pamięci usb, kartki świąteczne, plany lekcji, latarki w etui, kubki, linijki z kalkulatorem, torby papierowe, latarki kieszonkowe, czapki z daszkiem, otwieracze do kapsli, koszulki T-shirt, kapelusze, bluzy polarowe, parasole, portfele (nieskórzane), etui na wizytówki, pióra. Wszystkie wymienione upominki posiadają logo firmy. Gadżety te wydawane są masowo potencjalnym klientom podczas sponsorowanych przez Spółkę imprez, akcji, targów i wystaw oraz w różnych konkursach. Ponadto Exxx jest organizatorem akcji Domy(…), w której udział biorą domy dziecka z województw d. i o. - obszaru działalności Spółki. W ramach tej akcji firma przekazuje wyposażone w logo plany lekcji, maskotki firmowe - Vxxx, gry planszowe "Energetyczna(…)" i inne gadżety. Wszystkie wyżej wymienione gadżety to przedmioty o niewielkiej wartości wydawane potencjalnym klientom i kontrahentom.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wydatki na nabycie ww. upominków (gadżetów) opatrzonych logo firmy stanowią koszty uzyskania przychodów jako wydatki związane z reklamą...

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone na zakup upominków, opatrzonych logo firmy podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, gdyż stanowią wydatki na reklamę. Spółka uważa, że przekazywanie potencjalnym klientom drobnych prezentów z widocznym logo firmy ma charakter działań reklamowych, służy propagowaniu marki firmy, a w konsekwencji wpływa na zwiększenie przychodów ze sprzedaży.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Z powyższego wynika, że wszystkie poniesione koszty, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub służą zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów.

Wyłączone z kosztów uzyskania przychodów są natomiast, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy, koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. W katalogu negatywnym nie wymieniono wydatków związanych z reklamą produktów lub usług. Z tego względu wydatki na zakup upominków opatrzonych logo Koncernu mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w pełnej wysokości. Ponieważ przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają definicji reprezentacji ani reklamy, Spółka wskazuje na definicje zawarte w słowniku języka polskiego. "Słownik języka polskiego" pod redakcją profesora Stanisława Dubisza definiuje reprezentację jako okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną. Z kolei reklama jest definiowana jako:

• działanie polegające na zachęceniu potencjalnych klientów do zakupu określonych towarów lub usług,
• napis, rysunek, film, plakat itp. służące temu celowi,
• efekt czyjejś celowej działalności dotyczący własnego wizerunku w środowiskach opiniotwórczych (opinia).

Spółka powołuje się również na definicje reklamy wypracowane w doktrynie i orzecznictwie, według których pojęcie reklamy może dotyczyć nie tylko oferowanych towarów, ale także samej firmy (marki).

W wyroku z dnia 14.11.2002 r., sygn. akt I SA/Wr 4097/01 NSA stwierdził; "Celem reklamy jest przekazywanie informacji o towarach (usługach) i nakłanianie potencjalnych klientów do ich nabycia. Polega ona głównie na prezentowaniu danego towaru, danej usługi, ewentualnie marki (oznakowania produktu lub producenta), cech jakościowych, użytkowych lub konsumpcyjnych, zalet technicznych, estetycznych lub zdrowotnych, rozwiązań nowoczesnych, modnych czy nawet prowokujących, aby skłonić jak największą liczbę potencjalnych nabywców do zakupu (do korzystania z usługi)". W wyroku z dnia 16 stycznia 1998 r. (sygn. akt I SA/Gd 326/96) NSA stwierdził, że: "Reklama może dotyczyć nie tylko oferowanych towarów, ale także samej firmy i jej znaku. Wydatki zatem poniesione w związku z umieszczaniem ogłoszeń prasowych, reklam na stadionie piłkarskim, wydatki na napisy informacyjne, kasetony i wizytówki bezpodstawnie zostały zakwestionowane jako koszty uzyskania przychodów". Spółka wskazuje ponadto na decyzję Izby Skarbowej w Opolu z dnia 23.08.2007 r., sygn. akt PF-II/(...), zgodnie z którą: "Pojęcie reklamy oznacza zatem wszelkie działania podmiotu gospodarczego kształtujące popyt na dane towary, usługi lub markę, poprzez poszerzenie wiedzy o nich, a także działania mające na celu zachęcenie jak największej liczby potencjalnych nabywców do nabywania towarów i usług od właśnie tego, a nie innego podmiotu gospodarczego. Może to być realizowane za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu. Od strony podmiotowej można rozróżniać: reklamę towaru, usługi, reklamę marki, a także reklamę samej firmy (przedsiębiorcy). Reklama może dotyczyć nie tylko oferowanych towarów i usług, ale również samej firmy i jej znaku. (...) Jeżeli wręczane przez Spółkę gadżety są opatrzone na trwale logo firmy i spełniają wyżej opisane znamiona reklamy, to wydatki poniesione na ich nabycie stanowią koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem, że zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów". Podobne stanowisko zajęły: Pierwszy Śląski Urząd Skarbowy w Sosnowcu w postanowieniu z dnia 07 lipca 2007 r. sygn. PSUS/(...) oraz Podlaski Urząd Skarbowy w Białymstoku w postanowieniu z dnia 07 marca 2007 r. nr sygn. PO-II/(...).

Spółka wskazuje również na stanowisko wyrażone na stronie internetowej Krajowej Informacji Podatkowej w katalogu "Najczęściej zadawane pytania" stwierdzające, iż cyt. "oznakowanie prezentu logo firmy przesądza o tym, że prezent ma charakter reklamowy i wydatek na jego zakup może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów (...)".

Spółka zaznacza również, że upominki wręczane potencjalnym klientom i kontrahentom opatrzone logo firmy nie posiadają znamion wytworności i okazałości, które wskazywałyby na zakwalifikowanie wydatków na ich nabycie do kosztów reprezentacji. Są to przedmioty o niewielkiej wartości jednostkowej wydawane masowo bliżej nieokreślonym klientom.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje