Pytanie:

Wątpliwości Podatnika budzi, w jaki sposób należy klasyfikować poszczególne grupy wydatków związanych z wykorzystaniem w prowadzonej działalności gospodarczej z programów komputerowych, a mianowicie czy wydatki te powinny zostać odniesione w koszty Spółki poprzez dokonywanie odpisów amortyzacyjnych, czy stanowią koszt uzyskania przychodów na zasadach ogólnych.

stwierdza, że stanowisko przedstawione w tym wniosku jest prawidłowe w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego.

Licencja została udzielona na polach eksploatacji obejmujących: prawo do korzystania z programu i aktualizacji w całości lub części w sposób określony dokumentacją, wyłącznie na własny użytek licencjonobiorcy w celu wprowadzania do pamięci komputera, uruchamiania, stosowania lub przechowywania i wyświetlania programu oraz prawo do korzystania z dokumentacji dostarczonej wraz z programem dla wspomagania dozwolonego korzystania z programu przez licencjonobiorcę. Ponadto umowa przewiduje zobowiązanie się licencjonodawcy do:

• informowania licencjonobiorcy o wszelkich powstałych nowych wersjach programu z możliwością nabycia licencji do nowych wersji programu na podstawie odrębnej umowy licencyjnej,
• informowania licencjonobiorcy o powstałych aktualizacjach i - w przypadku zawarcia umowy wdrożeniowej - wdrażania za wynagrodzeniem zgodnie z zasadami wdrażania (instalowania) aktualizacji opisanymi w załączniku nr 3 do umowy. Wraz z wdrożeniem danej aktualizacji licencjonodawca udziela licencjonobiorcy licencji na korzystanie z aktualizacji w zakresie przewidzianym dla programu wraz z dostarczeniem zmodyfikowanej dokumentacji (o ile z aktualizacją wiąże się zmiana dokumentacji) udziela licencji w zakresie dotychczas wskazanym w umowie na korzystanie przez licencjonobiorcę z tak zmienionej dokumentacji,
• świadczenia usługi rozwoju oprogramowania, na warunkach określonych w załączniku nr 3 do umowy.

Jednocześnie Podatnik zawarł z "CL" umowę na rozwój oprogramowania, która stanowi załącznik nr 3 do umowy licencyjnej z dnia 1 marca 2005r. Przedmiotem umowy na rozwój oprogramowania jest wykonanie przez "CL" usług informatycznych, których celem jest rozwój eksploatowanego przez Spółkę oprogramowania. Zakres tych usług obejmuje w szczególności:

• świadczenie usług programistycznych związanych z poprawą użytkowanego oprogramowania,
• świadczenie usług doradczych dotyczących użytkowanego oprogramowania,
• analizowanie i ocenianie zadań zleconych przez Spółkę, pod kątem możliwości ich realizacji.

Z tytułu świadczenia usług rozwoju oprogramowania Spółka zobowiązała się płacić licencjonodawcy miesięczne opłaty w wysokości, która jest wyliczana na zakończenie każdego miesiąca obowiązywania umowy na podstawie zestawienia zadań wykonanych i odebranych przez klienta. Zestawienie zadań każdorazowo będzie dołączone do faktury wystawionej przez "CL" na koniec miesiąca wraz z kopiami protokołów odbioru poszczególnych zadań.

Wątpliwości Podatnika budzi, w jaki sposób należy klasyfikować poszczególne grupy wydatków związanych z wykorzystaniem w prowadzonej działalności gospodarczej z programów komputerowych, a mianowicie czy wydatki te powinny zostać odniesione w koszty Spółki poprzez dokonywanie odpisów amortyzacyjnych, czy stanowią koszt uzyskania przychodów na zasadach ogólnych.

Zdaniem Podatnika mając na uwadze treść art. 16b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wydatki z tytułu opłaty licencyjnej za każdą zainstalowaną kopię programu Spółka powinna zakwalifikować do wartości niematerialnych i prawnych, o ile ich wartość jednorazowo przekracza 3.500 zł.

Na tle zaprezentowanego we wniosku stanu faktycznego Naczelnik Pomorskiego Urzędu Skarbowego w Gdańsku stwierdza, co następuje:

Zgodnie z art.15 ust.1 ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2007r., kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 15.02.1992r. nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit.a) (gruntów oraz prawa wieczystego użytkowania gruntów) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.

Przepis art. 16b ustawy z dnia 15.02.1992r. zawiera zamknięty katalog wartości niematerialnych i prawnych, od których odpisy amortyzacyjne stanowią koszty uzyskania przychodu. Jak stanowi art. 16b ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 15.02.1992r. amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania: autorskie lub pokrewne prawa majątkowe oraz licencje - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Zgodnie z art. 16d ust. 1 ustawy z dnia 15.02.1992r. podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 16a i 16b, których wartość początkowa określona zgodnie z art. 16g nie przekracza 3.500 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

Z kolei w myśl art. 16f ust. 3 ustawy z dnia 15.02.1992r. odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 3.500 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 3.500 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.

Stosownie do art. 16g ust. 14 ustawy z dnia 15.02.1992r. wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw majątkowych, stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej albo z umowy o przeniesienie innych praw majątkowych jest uzależnione od wysokości przychodów z licencji lub praw uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę, przy ustalaniu wartości początkowej praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się tej części wynagrodzenia.

Za cenę nabycia prawa, zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy z dnia 15.02.1992r., uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Na podstawie art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15.02.1992r. odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Jak stanowi art. 16m ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15.02.1992r. z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 16ł ust. 1-3, okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych nie może być krótszy niż: od licencji (sublicencji) na programy komputerowe oraz od praw autorskich - 24 miesiące.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego licencja będzie udzielana od początku miesiąca, w którym nastąpiła jej instalacja na stacji partnerskiej lub własnej, z prawem do korzystania z programu w okresie 5 lat od dnia instalacji na stacji partnerskiej lub własnej. Tytułem wynagrodzenia za udzielenie licencji Podatnik jest zobowiązany do jednorazowej opłaty licencyjnej w wysokości 8.200 zł za każdą użytkowaną (zainstalowaną) kopię programu.

Uzyskana na podstawie umowy licencja stanowi jedną z kategorii wartości niematerialnych i prawnych. W myśl art.16b ust.1 pkt 5 ustawy z dnia 15.02.1992r. amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania licencje - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.

Jeśli zatem podatnik nabywa prawo (licencję) do korzystania w swojej działalności gospodarczej z oprogramowania komputerowego i przewiduje, iż program ten będzie używał dłużej niż 1 rok, nabyte prawo zaliczyć powinien do wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji. A więc wydatków związanych z nabyciem licencji Podatnik nie może jednorazowo zaliczyć w ciężar kosztów uzyskania przychodów. Wyjątek stanowi tu sytuacja, gdy wydatek na zakup licencji nie przekracza kwoty 3.500 zł, wówczas bowiem może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu oddania do używania (art. 16d ust. 1 lub uznany za wartość niematerialną i prawną i jednorazowo amortyzowany w miesiącu oddania do używania lub miesiącu następnym.

Reasumując w ocenie tut. Organu podatkowego prawidłowe jest stanowisko Podatnika, iż mając na uwadze treść art. 16b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wydatki z tytułu opłaty licencyjnej za każdą zainstalowaną kopię programu Spółka powinna zakwalifikować do wartości niematerialnych i prawnych, o ile ich wartość jednorazowo przekracza 3.500 zł.