Pytanie:

Czy diety wypłacane kierowcom (zatrudnionym na podstawie umowy o pracę) za czas podróży służbowej stanowią koszty uzyskania przychodów?

Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu

stwierdza, że stanowisko zaprezentowane we wniosku - jest prawidłowe

Wnioskodawca prowadzi działalnośc gospodarczą polegającą m.in. na świadczeniu usług towarowego transportu drogowego. Usługi przewozu świadczone są zarówno w kraju jak i poza granicami kraju.Spółka posiada odpowiednie licencje pozwalające na dokonywanie takiej działalności. W celu realizacji zleceń przewozu towarów Spółka zatrudnia kierowców samochodów ciężarowych na podstawie umowy o pracę. W umowie o pracę z poszczególnymi kierowcami jest zapis, ze ich miejscem pracy jest miejscowość będąca miejscem siedziby firmy ( Polska).Wykonywanie przez kierowców obowiązków służbowych polegających na przewozie towarów skutkuje koniecznością ich wyjazdów poza miejscowość w której znajduje się siedziba firmy ( przewozy towarów odbywają się na terenie całej Polski jak również na terenie wybranych krajów w Europie ). Kierowcy nie mają zapewnionego jakiegokolwiek bezpłatnego wyżywienia w trakcie wykonywania przewozów towarów. Spółka wypłaca więc kierowcom diety z przeznaczeniem na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia w czasie podróży. Wysokość diet nie przekracza kwot określonych w następujących rozporządzeniach Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19.12.2002r

a) w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju ( Dz.U Nr 236 poz 1990 ze zma )

b) w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemuw państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju ( Dz.U Nr 236 poz 1991 ze zm )

Zapytanie Spółki brzmi:

Czy opisane powyżej diety kierowców stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów

Zdaniem Spółki:

Zgodnie z art 15 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ( tekst jednolity Dz.U z 2000r Nr 54 poz 654 ze zm ) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art 16 ust 1 ustawy. Zatem aby uznać jakiś wydatek za koszt uzyskania przychodu muszą być spełnione łącznie dwa warunki:-celem wydatku powinno być osiągnięcie przychodów oraz-wydatek nie znajduje się na liście zawartej w art 16 ust 1 ustawy stanowiącej katalog wydatków, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

W odniesieniu do pracowników żaden przepis art 16 ust 1 ustawy nie zawiera zakazu, ani jakiegokolwiek innego ograniczenia co do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez pracodawcę na diety z tytułu wykonywania podróży służbowych pracowników.

Ponieważ wypłacane kierowcom diety są w bezpośrednim związku z osiąganymi przez Spółkę przychodami z tytułu wykonywania usług transportowych, więc zdaniem Spółki zaliczenie kwot wypłacanych kierowcom diet do kosztów uzyskania przychodów nie powinno budzić żadnych wątpliwości.

Biorąc pod uwagę przedstawiony powyżej stan faktyczny oraz przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu informuje, że:

W świetle art 15 ust 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2006r - kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu z wyjątkiem kosztów wymienionych w art 16 ust 1 ustawy.

Nowelizacja ustawy od 1 stycznia 2007r ( ustawą z dnia 16 listopada 2006r Dz.U Nr 217poz 1588 ) wprowadza nowe brzmienie art 15 ust 1, według którego kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art 16 ust 1 ustawy.

Tak więc wszystkie poniesione wydatki po wyłączeniu z nich enumeratywnie wymienionych w art 16 ust 1 ustawy stanowić mogą koszt uzyskania przychodów zarówno w brzmieniu ustawy obowiązującym do końca 2006r jak i w brzmieniu aktualnym, o ile poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu lub służy zabezpieczeniu czy zachowaniu źródła przychodów.

Wydatki Spółki na wypłacane swoim pracownikom - kierowcom środki pieniężne z przeznaczeniem na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia w czasie podróży mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, po spełnieniu warunków określonych wyżej wymienionym przepisem art 15 ust 1 ustawy.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera pojęcia podróży służbowej, ani też zakazów czy ograniczeń w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów diet i innych należności związanych z podróżą służbową. Warunkiem podstawowym zaliczenia należności wypłacanych pracownikowi z tytułu podróży służbowej do kosztów uzyskania przychodów jest jej odbycie w celu osiągnięcia przychodów.

Definicja podróży służbowej została zawarta w art 77.5 § 1 ustawy Kodeks pracy, w którym określono, iż podróżą służbową jest wyjazd na polecenie pracodawcy poza miejscowość, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałe miejsce świadczenia pracy wynikające z zawartej umowy o pracę.

Świadczenie pracy w miejscowości, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub w stałym miejscu pracy pracownika nie jest podróżą służbową, a tym samym nie rodzi obowiązku płacenia przez pracodawcę diet.

Praca kierowcy w firmie transportowej świadczącej usługi transportu krajowego i międzynarodowego nie może być identyfikowana z odbywaniem krajowych i zagranicznych podróży służbowych, a więc z wykonywaniem zadań w terminie i w państwie określonym przez zakład pracy.

W pojęciu podróży służbowej nie mieści się stałe pokonywanie przestrzeni w związku z wykonywaniem pracowniczych czynności prowadzenia samochodu w celu realizacji zlecenia transportowego. W takim przypadku wyjazd z miejsca stałego postoju nie oznacza rozpoczęcia przez pracownika podróży służbowej, a jedynie rozpoczęcia godzin normalnej pracy związanej z wykonywaniem przewozu drogowego.

W świetle powyższego wykonywanie obowiązków przez pracownika Spółki zatrudnionego na podstawie umowy o pracę na stanowisku kierowcy w transporcie krajowym i międzynarodowym nie może być traktowane jako podróż służbowa, gdyż czynności te są realizacją podstawowych zadań związanych ze specyfiką pracy na stanowisku kierowcy.

Tak więc wypłacane kierowcy środki pieniężne na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia w czasie podróży są elementem wynagrodzenia i jako wynagrodzenie stanowią u pracodawcy koszt uzyskania przychodów.

Reasumując powyższe okoliczności faktyczne i prawne postanowiono jak w sentencji postanowienia.

2.Interpretacja nie jest wiążąca dla Wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia;

3.Na niniejsze postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie wniesione za pośrednictwem organu wydającego postanowienie w terminie 7 dni licząc od daty jego doręczenia ( art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej