Pytanie:

Wątpliwości Podatnika budzi, czy koszty ubezpieczenia samochodu ciężarowego stanowią koszt uzyskania przychodów.

Wątpliwości Podatnika budzi, czy koszty ubezpieczenia samochodu ciężarowego stanowią koszt uzyskania przychodów.

Zdaniem Podatnika koszty ubezpieczenia samochodu ciężarowego stanowią koszt uzyskania przychodów w pełnej wysokości.

Na tle zaprezentowanego we wniosku stanu faktycznego Naczelnik Pomorskiego Urzędu Skarbowego w Gdańsku stwierdza, co następuje:

W świetle art. 519 ustawy z dnia 23.04.1964r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) osoba trzecia może wstąpić na miejsce dłużnika, który zostaje z długu zwolniony (przejęcie długu). Przejęcie długu może nastąpić:

1. przez umowę między wierzycielem a osobą trzecią za zgodą dłużnika; oświadczenie dłużnika może być złożone którejkolwiek ze stron;
2. przez umowę między dłużnikiem a osobą trzecią za zgodą wierzyciela; oświadczenie wierzyciela może być złożone którejkolwiek ze stron; jest ono bezskuteczne, jeżeli wierzyciel nie wiedział, że osoba przejmująca dług jest niewypłacalna.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie określają skutków podatkowych w przypadku cesji umowy leasingu. Powyższa ustawa reguluje jedynie skutki podatkowe występujące w trakcie utrwalania umowy oraz skutki podatkowego rozporządzania przedmiotem leasingu po upływie podstawowego okresu umowy.

Jak stanowi art. 17b ust. 1 ustawy z dnia 15.02.1992r. opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:

1. została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz
2. suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Z kolei zgodnie z art. 17b ust. 2 ustawy z dnia 15.02.1992r. jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:

1. art. 6,
2. przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
3. art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym

- do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 17f-17h.

Zgodnie z art. 17l ustawy z dnia 15.02.1992r. do opodatkowania stron umowy zawartej na czas nieoznaczony lub na czas oznaczony, lecz niespełniającej warunków, określonych w art. 17b ust. 1 pkt 2 lub art. 17f ust. 1 lub art. 17i ust. 1, stosuje się przepisy, o których mowa w art. 12-16, dla umów najmu i dzierżawy.

Jak wynika z powołanych przepisów jedynie jeżeli umowa leasingu spełnia warunki określone w art. 17b ust.1, a finansujący nie korzysta ze zwolnień, o których mowa w art. 17b ust. 2 ustawy z dnia 15.02.1992r., wówczas korzystający ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów obciążające go opłaty wynikające z umowy leasingu, a więc również raty leasingowe.

Jeżeli natomiast zawarta umowa nie spełnia warunku, o którym mowa w art. 17b ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15.02.1992r., to jej skutki podatkowe są takie same jak w przypadku umowy najmu lub dzierżawy, co oznacza, że raty leasingowe wynikające z takiej umowy stanowią dla celów podatkowych czynsz dzierżawny.

Odnosząc się do kwestii kosztów ubezpieczenia użytkowanego samochodu tut. Organ podatkowy zauważa, iż (niezależnie od tego, jak dla celów podatkowych zostanie zakwalifikowana umowa na podstawie, której Podatnik wykorzystuje samochód w prowadzonej działalności) do samochodu ciężarowego nie będzie miał zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 49 ustawy z dnia 15.02.1992r., zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodu składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20.000 EURO, przeliczona na złote według kursu średniego EURO ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.

Z kolei w świetle art. 15 ustawy z dnia 15.02.1992r. uznać należy, iż koszty ubezpieczenia samochodu ciężarowego będą mogły być uznane za koszt uzyskania przychodów, jeżeli - zgodnie z zapisami umowy zawartej przez Podatnika - to Spółka będzie ponosić koszty ubezpieczenia samochodu ciężarowego. Ponadto wydatki z tytułu ubezpieczenia mogą stanowić koszty podatkowe, o ile zostaną prawidłowo udokumentowane, a korzystanie z samochodu będzie nierozerwalnie związane z działalnością prowadzoną przez Podatnika i osiąganymi przez niego przychodami. Jednocześnie mając na uwadze, iż Podatnik - jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego - korzysta z samochodu ciężarowego na podstawie umowy przejęcia umowy leasingu, podkreślić należy, iż kosztem uzyskania przychodów dla Spółki mogą być wyłącznie składki ubezpieczeniowe, które poniesione zostały za miesiące, w których to Spółka (a nie poprzedni leasingobiorca) korzystała z tego samochodu.

Reasumując, jeżeli Podatnik spełnia wszystkie przedstawione powyżej warunki to można uznać za prawidłowe stanowisko, iż wydatki z tytułu ubezpieczenia samochodu ciężarowego mogą stanowić koszt uzyskania przychodu.

Jednocześnie tut. Organ podatkowy zauważa, iż organ podatkowy nie jest obowiązany ani też uprawniony do dokonywania analizy i oceny załączonych do wniosku dokumentów. Stan faktyczny ma być bowiem przedstawiony przez Podatnika, a nie ustalony przez organ podatkowy, gdyż wniesienie zapytania nie wszczyna postępowania podatkowego. Tym samym tut. Organ podatkowy zaznacza, iż przedmiotem oceny był stan faktyczny przedstawiony we wniosku, nie poddano natomiast ocenie załączników do wniosku.