Pytanie:

Wątpliwości Podatnika budzi, czy w przypadku nieodpłatnego nabycia licencji na użytkowanie programu komputerowego SAP, ponoszone przez Spółkę wydatki na wdrożenie stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Nad dostosowaniem programu SAP do potrzeb Spółki pracowali przedstawiciele z innych Spółek z grupy oraz pracownicy firmy informatycznej. Po wykonaniu wdrożenia Spółka została obciążona kosztami za konsultacje z zakresu informatyki prowadzone przez pracowników firmy informatycznej oraz pracowników z innych spółek z grupy.

Wątpliwości Podatnika budzi, czy w przypadku nieodpłatnego nabycia licencji na użytkowanie programu komputerowego SAP, ponoszone przez Spółkę wydatki na wdrożenie stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zdaniem Podatnika, w przypadku nieodpłatnego nabycia licencji na użytkowanie programów komputerowych, wydatki poniesione na dostosowanie programu komputerowego SAP nie mogą zostać uznane za kategorię inwestycji w obcych wartościach niematerialnych i prawnych ani też za wydatki na nabycie wartości niematerialnych i prawnych zwiększające cenę nabycia. W konsekwencji w ocenie Podatnika wydatki poniesione na dostosowanie programu komputerowego SAP stanowią koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Na tle przedstawionego we wniosku stanu faktycznego Naczelnik Pomorskiego Urzędu Skarbowego w Gdańsku stwierdza, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 04.02.1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2000r. Nr 80, poz. 904 z późn. zm.) programy komputerowe są utworami będącymi przedmiotem prawa autorskiego.

Według art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych jeżeli ustawa nie stanowi inaczej autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy.

Zgodnie z przepisami art. 65 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych w przypadku braku wyraźnego postanowienia o przeniesieniu prawa uważa się, że twórca udzielił licencji.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, jest wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez zakłady budżetowe, gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych, spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy z dnia 15.02.1992r. do przychodów nie zalicza się wartości otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartości innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń finansowanych lub współfinansowanych ze środków budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, w ramach rządowych programów.

Do przychodów nie zalicza się również - na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 18 ustawy z dnia 15.02.1992r. - wartości nieodpłatnie otrzymanych rzeczy lub praw, będących przedmiotem umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, przekazanych podmiotowi publicznemu lub innemu podmiotowi, o którym mowa w art. 25 ust. 2 ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, przez partnera prywatnego lub spółkę, o której mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym.

Jak stanowi art. 12 ust. 5 ustawy z dnia 15.02.1992r. wartość otrzymanych nieodpłatnie rzeczy lub praw określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Na podstawie art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15.02.1992r. amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania licencje, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

W świetle postanowień art. 16g ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15.02.1992r. za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się: w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.

Jak stanowi art. 16g ust. 6 ustawy z dnia 15.02.1992r. wartość początkową składników majątku nabytych w sposób określony w ust. 1 pkt 3 i 4, wymagających montażu, powiększa się o wydatki poniesione na ich montaż.

Na podstawie art. 16h ust. 1 pkt 1 odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W świetle art. 16m ust. 1 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 16ł ust. 1-3, okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych od licencji (sublicencji) na programy komputerowe oraz od praw autorskich nie może być krótszy niż: 24 miesiące.

Jak już wskazano zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15.02.1992r. jeżeli środek trwały lub wartość niematerialna i prawna zostały nabyte nieodpłatnie ich wartość początkową stanowi wartość rynkowa z dnia nabycia. Jeżeli jednak umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości niż wartość rynkowa, to wartość początkową przyjmuje się w wysokości wynikającej z umowy.

Nieodpłatne nabycie środka trwałego czy wartości niematerialnej i prawnej często wiąże się z koniecznością poniesienia określonych wydatków. Ustalając wartość początkową środka trwałego czy wartości niematerialnej i prawnej nabytej nieodpłatnie, oprócz ich wartości rynkowej, nie uwzględnia się żadnych wydatków poniesionych przez podatnika w związku z nabyciem tych składników.

Wyjątek od powyższej reguły dotyczy kosztów montażu, jeżeli bowiem środek trwały (ewentualnie wartość niematerialna i prawna) nabyty nieodpłatnie będzie wymagać montażu jego wartość początkowa odpowiadająca cenie rynkowej zwiększana jest dodatkowo o wydatki poniesione na montaż.

Montaż - zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN - oznacza składanie, zespalanie części lub zespołów (maszyn, aparatów, urządzeń itp.) w dalsze zespoły lub gotowy wyrób, zakładanie instalacji.

Z kolei przez wdrożenie programów komputerowych rozumie się pewien proces, na który składa się zespół czynności dostosowawczych takich, jak np.: konfiguracja funkcji na potrzeby jednostki, wpisanie lub przeniesienie istniejących danych, dostosowanie istniejących w jednostce procedur działania, a także prace testowe sprawdzające poprawność działania poszczególnych funkcji systemu informatycznego w warunkach jednostki.

W ocenie tut. Organu podatkowego koszty wdrożenia programów komputerowych nie mogą być utożsamiane z montażem. Zatem w przypadku nieodpłatnego nabycia licencji na użytkowanie programów komputerowych, koszty wdrożenia nie zwiększają wartości początkowej licencji odpowiadającej jej cenie rynkowej. W przypadku nieodpłatnego nabycia licencji wydatki na dostosowanie wdrażanego programu komputerowego do potrzeb Spółki, winny być przez Podatnika oceniane i kwalifikowane na zasadach ogólnych.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15.02.1992r. kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust 1. Przepis ten oznacza, że podatnicy mogą ponoszone przez siebie wydatki zaliczać w koszty uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy poniesieniem takiego wydatku a uzyskiwanymi przez podatnika przychodami istnieje związek przyczynowo-skutkowy wskazujący, że dzięki poniesieniu tego wydatku podatnik osiągnął lub mógł osiągnąć przychód. Jednocześnie w orzecznictwie NSA ugruntowany jest pogląd, że możliwość zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów w świetle art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15.02.1992r. uwarunkowana jest tym, że wydatek jest racjonalny z ekonomicznego punktu widzenia oraz został prawidłowo udokumentowany.

Reasumując tut. Organ podatkowy potwierdza prawidłowość stanowiska Podatnika, iż w przypadku nieodpłatnego nabycia licencji na użytkowanie programów komputerowych, koszty wdrożenia, nie mogą zostać uznane za kategorię inwestycji w obcych wartościach niematerialnych i prawnych ani też za wydatki na nabycie wartości niematerialnych i prawnych zwiększające cenę nabycia. Zatem, biorąc pod uwagę powyższe zastrzeżenia, w przypadku nieodpłatnego nabycia licencji na użytkowanie programów komputerowych, wydatki poniesione na wdrożenie mogą stanowić koszty uzyskania przychodu.