Pytanie:

Czy istnieje możliwość zaliczenia, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2000r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.) do kosztów uzyskania przychodów, wydatków związanych z organizacją spotkań integracyjnych załogi oraz spotkań świątecznych finansowanych ze środków obrotowych firmy?

Zaskarżonym postanowieniem nr PD-423-13/MM/06 z dnia 11 maja 2006r., Naczelnik Opolskiego Urzędu Skarbowego w Opolu uznał stanowisko Jednostki za nieprawidłowe. W uzasadnieniu stwierdził, iż przedmiotowe działania stanowią działalność socjalną pracodawcy i jako takie winny być finansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, zatem w myśl przepisu art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu.

W zażaleniu z dnia 16.05.2006r. Jednostka nie zgodziła się z rozstrzygnięciem Naczelnika Opolskiego Urzędu Skarbowego. W uzasadnieniu Spółka wskazuje, iż wydatki na imprezy integracyjne - jako nie związane z sytuacją życiową, rodzinną i materialną osoby biorącej udział - nie mogą być finansowane ze środków ZFŚS, a także powołuje się na odpowiedź Ministra Finansów zamieszczoną w Gazecie Podatkowej z dnia 2.01.2006r., w której Minister uznał, iż wydatki poniesione na organizację imprez okolicznościowych dla pracowników firmy, sfinansowane ze środków obrotowych, mogą być zaliczone do kosztów podatkowych.

Po zapoznaniu się ze sprawą tut. organ stwierdza, iż zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (DZ. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.1.
Wydatek podlega więc zaliczeniu do kosztów podatkowych, jeżeli został poniesiony w związku z prowadzoną działalnością, a jego poniesienie ma lub może mieć wpływ na wysokość osiąganych przychodów.
Kosztami podatkowymi są też wydatki ponoszone na rzecz pracowników podatnika, w przypadku gdy wydatki te spełniają wskazane wyżej, określone w art. 15 ust.1 ustawy, kryteria.
Zorganizowanie dla pracowników świątecznego spotkania okolicznościowego lub spotkania integrującego załogę sprzyja wytworzeniu dobrej atmosfery w pracy oraz wpływa na zacieśnienie więzi pracowników z firmą. Integracja załogi poprzez budowanie więzi pomiędzy pracownikami i firmą, poprawia motywację pracowników do pracy w danej jednostce, a w konsekwencji zwiększa efektywność pracy, ta zaś ma bezpośredni wpływ na wyniki pracy, tj. przychody osiągane w działalności firmy.

W świetle powyższego, poniesione przez Spółkę wydatki na organizację spotkania integracyjnego i świątecznego dla pracowników należy uznać za poniesione w celu uzyskania przychodów, co oznacza, iż stanowią koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem, iż poniesione zostały ze środków obrotowych Spółki.

W związku jednakże z przepisem zawartym w art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowiącym, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, tut. organ zwraca uwagę, iż przedmiotowe spotkania nie mogą wchodzić w zakres działań finansowanych z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych , wskazanych w regulaminie sporządzonym na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 4.03.1994r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 1996r. nr 70, poz. 335 z późn. zm.), określającym zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowanych z funduszu oraz zasady przeznaczania środków funduszu na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej .

W odniesieniu do podnoszonej w zaskarżonym postanowieniu oraz zażaleniu kwestii, czy w/w spotkania wyczerpują znamiona działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, wskazanej w w/w art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, na którą poniesione wydatki nie stanowią kosztów podatkowych, tut. organ stwierdza, co następuje:
Definicja działalności socjalnej, do której ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych w w/w przepisie odsyła, zawarta jest w art. 2 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, i określa, że działalnością socjalną - w rozumieniu ustawy - są usługi świadczone przez pracodawców na rzecz:

• różnych form krajowego wypoczynku ,
• działalności kulturalno-oświatowej,
• działalności sportowo-rekreacyjnej,
• udzielanie pomocy materialnej - rzeczowej lub finansowej,
• a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.

Jednocześnie w art. 8 ust. 2 w/w ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych wskazano, iż zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowanych z funduszu oraz zasady przeznaczania środków funduszu na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej, pracodawca określa w regulaminie, tworzonym zgodnie z warunkami określonymi w tej ustawie.
Na podstawie powyższych unormowań, zdaniem tut. organu, nie można jednoznacznie z góry określić czy spotkanie integracyjne lub świąteczne załogi jest działalnością socjalną w rozumieniu w/w przepisu, gdyż kwalifikacja ta uzależniona jest od formy zorganizowanego spotkania oraz od treści regulaminu zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, w którym określa się zasady przeznaczania środków funduszu na poszczególne cele.
Ze stanu faktycznego wskazanego we wniosku i zażaleniu, zdaniem tut. organu wynika, że imprezy integracyjne oraz spotkania świąteczne - wskazane we wniosku - będą organizowane w formie nie przewidzianej przez obowiązujący w Spółce regulamin Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, do finansowania ze środków tego Funduszu, zatem finansowane będą ze środków obrotowych. Zaś wydatki na nie poniesione, jako wyczerpujące, jak to wyżej wykazano, przesłanki art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, można zaliczyć bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym, w tym stanie faktycznym i prawnym sprawy orzeka się jak w sentencji.
Niniejsza decyzja (interpretacja) dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w czasie zaistnienia opisanej sytuacji. Interpretacja ważna jest w stanie prawnym obowiązującym w dniu wydania decyzji i aktualna do czasu zmiany stanu prawnego lub stanu faktycznego przedstawionego przez pytającego. Zgodnie z treścią art. 14b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej zawarta w decyzji interpretacja nie jest wiążąca dla Jednostki, jednakże jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej.

Decyzja niniejsza jest ostateczna w administracyjnym toku instancji .

Na decyzję służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Zgodnie z art. 53 §1 i art. 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) skargę (w 2 egzemplarzach) wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu, ul. Ozimska 19, 45-057 Opole, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.