Pytanie:

Czy opłata wstępna (początkowa), ewentualnie pierwsza rata, obejmujące około 50 % wartości całej umowy leasingu operacyjnego może zostać bezpośrednio-jednorazowo zaliczona w koszty uzyskania przychodów - w miesiącu poniesienia kosztu, czy też należy ją księgować proporcjonalnie do czasu trwania umowy tzw. rozliczenia międzyokresowe?

Przedmiot interpretacji: Czy opłata wstępna (początkowa), ewentualnie pierwsza rata, obejmujące około 50 % wartości całej umowy leasingu operacyjnego może zostać bezpośrednio-jednorazowo zaliczona w koszty uzyskania przychodów - w miesiącu poniesienia kosztu, czy też należy ją księgować proporcjonalnie do czasu trwania umowy tzw. rozliczenia międzyokresowe?

Stanowisko Wnioskodawcy: Wnioskodawca uważa, że skoro kosztem uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów (art.22 ust.1 updof), zaś u podatników prowadzących księgi rachunkowe (handlowe) koszty uzyskania przychodów objęte tymi księgami są potrącane tylko w tym roku podatkowym którego dotyczą tj. są potrącalne koszty uzyskania przychodów w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania, które zostały zarachowane chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą się do przychodów danego roku podatkowego chyba, że zarachowanie ich nie było możliwe; w tym przypadku są potrącane w roku, w którym zostały poniesione /art.22 ust 5 updof/.Zatem skoro umowa spełnia oba warunki zawarte w art.23b ust.1 ustawy, możliwość zastosowania reguły zawartej w tym przepisie zależy wyłącznie od tego czy finansujący leasing nie korzysta ze zwolnień. Jeżeli firma leasingowa z takich zwolnień nie korzysta - lesingobiorca ma prawo ujęcia w kosztach uzyskania przychodów pełnych kwot ponoszonych opłat ustalonych w umowie leasingu, w tym również całej kwoty czynszu inicjalnego.

Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy: W myśl ogólnej zasady wyrażonej w art.22 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz .U z 2000r Nr 14, poz.176 ze.zm./ - kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art.23.

Zgodnie z art.23b ust. 1 ustawy z dnia 26.07.1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz. U. Nr 14, poz.176 ze zm./ opłaty ustalone w umowie leasingu ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiedni koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust.2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki: 1. została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40 % normatywnego okresu amortyzacji, jeśli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym grunty, oraz 2. suma ustalonych w umowie opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Ust.2 powołanego wyżej artykułu stanowi natomiast, iż jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie: - art.6 ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych /Dz. U z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. /, przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych, art.23 i 37 ustawy z dnia 14.06.1001r. o spółkach z udziałem zagranicznych /Dz. U z 1997r Nr 26 poz.143 ze zm/ - do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f-23h.

Reasumując powyższe - jeżeli umowa ma charakter leasingu operacyjnego, a finansujący nie korzysta ze zwolnień wymienionych wyżej, to przepisy prawa podatkowego nie przewidują żadnych szczególnych zasad dotyczących tego rodzaju umów. Tak więc u korzystającego cała kwota opłat ponoszonych z tytułu umowy leasingu stanowi koszt uzyskania przychodów, a u finansującego przychód. Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym umowa leasingu operacyjnego, którą podatnik zawarł spełnia warunki zawarte w art. 23b ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, jeżeli firma leasingowa, z którą została zawarta przedmiotowa umowa nie korzysta ze zwolnień na podstawie przytoczonych wyżej przepisów, o których mowa w art.23b ust.2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - korzystający ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszelkie obciążające go opłaty wynikające z tej umowy, w tym również opłatę wstępną /czynsz inicjalny/.

W związku z tym, że fakt zapłaty opłaty wstępnej trudno powiązać z konkretnym przychodem a jego uiszczenie jest warunkiem koniecznym do rozpoczęcia realizacji umowy leasingu, to opłata ta może być jednorazowo zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w momencie jej poniesienia. Podobne zasady dotyczące momentu zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodu należy zastosować w przypadku opłacania rat leasingowych. Powyższe raty, mimo ich powiązania z przychodem nie mogą być przyporządkowane do żadnej konkretnej kwoty przychodu, gdyż wiążą się z całokształtem działalności podatnika i podobnie jak opłata wstępna /czynsz inicjalny/ stają się kosztem uzyskania przychodów w momencie faktycznej zapłaty kolejnych rat.

Nie zachodzi zatem potrzeba dzielenia opłaty wstępnej /czynszu inicjalnego/ i rat leasingowych na raty i zaliczania ich w poczet kosztów uzyskania przychodów stosownie do czasu trwania umowy.

Biorąc pod uwagę powyższe postanowiono, jak w sentencji. Powyższej interpretacji udzielono zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym we wniosku, bez rozpatrywania załącznika.

Interpretacja niniejsza dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia opisanych przez niego zdarzeń.

Interpretacja nie jest wiążąca dla Podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia. Interpretacja traci moc w momencie zmiany stanu prawnego.