Pytanie:

Czy opłaty za używanie znaku towarowego, których wysokość określono jako procent wartości sprzedaży stanowić będą koszt uzyskania przychodu?

Spółka produkuje i sprzedaje również inne towary i usługi, a także towary nabyte w celu odsprzedaży. Znakiem towarowym oznakowana jest większa część wyrobów produkowanych przez podatnika, a także umieszczany on jest na papierze firmowym, samochodach służbowych, itp. Ponadto zawarte w chronionym znaku towarowym słowo stanowi nazwę Spółki.

Spółkę i podmiot posiadający przedmiotowy znak łączy umowa na używanie znaku towarowego. Zgodnie z umową Spółka zobowiązana jest uiszczać na rzecz właściciela znaku towarowego okresowe opłaty ustalane jako określony procent wartości sprzedaży dokonanej przez Spółkę.

Zdaniem Podatnika w poczet kosztów uzyskania przychodów może on zaliczyć całą wartość wynagrodzenia, jakie opłaca w ramach ww. umowy na podstawie faktury wystawianej przez właściciela znaku towarowego, a nie tylko w części dotyczącej obrotu uzyskanego ze sprzedaży towarów oznaczonych znakiem towarowym.

Na tle zaprezentowanego we wniosku stanu faktycznego Naczelnik Pomorskiego Urzędu Skarbowego w Gdańsku stwierdza, co następuje:

Zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania prawa do: wynalazków, patentów, znaków towarowych, wzorów użytkowych, wzorów zdobniczych, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Stosownie do treści art. 16g ust. 14 powołanej wyżej ustawy wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw majątkowych, stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej albo z umowy o przeniesienie innych praw majątkowych jest uzależnione od wysokości przychodów z licencji lub praw uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę ? przy ustalaniu wartości początkowej praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się tej części wynagrodzenia.

Z uregulowania tego wynika zatem, że jeżeli w umowie licencyjnej, zawartej na okres dłuższy niż 1 rok, strony ustaliły, że z tytułu udzielenia licencji licencjobiorca poniesie na rzecz licencjodawcy opłatę wstępną, a następnie licencjodawca będzie partycypował w określonym procencie w zyskach jakie przynosi licencja licencjobiorcy, ten ostatni sukcesywnie, w miarę dokonywanych wpłat, zalicza to ?prowizyjne? wynagrodzenie licencjodawcy do kosztów uzyskania przychodów, a wartość początkową licencji jako wartości niematerialnej i prawnej określa w kwocie opłaty początkowej.

Jak wynika ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, Spółka nabyła prawo do używania znaku towarowego. Na mocy umowy zobowiązała się do uiszczania opłaty za używanie znaku towarowego, w wysokości procentu od wartości sprzedaży.

Zatem okresowe opłaty za używanie znaku towarowego, stanowiące określony procent wartości całej sprzedaży, nie podlegają amortyzacji. W związku z tym opłaty te należy zaliczyć bezpośrednio w ciężar kosztów uzyskania przychodów. Przy czym w ocenie tut. Organu podatkowego zaliczeniu temu podlegać będzie cała wartość wskazana na fakturze wystawionej - przez podmiot uprawniony z przedmiotowego znaku towarowego - po dokonaniu sprzedaży przez Spółkę.

Podstawę prawną kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów stanowi przepis art.15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stosownie, do którego kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art.16 ust.1.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, wyłączywszy wydatki enumeratywnie wskazane w art. 16 ust. 1 tej ustawy, stanowić mogą koszt uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją powołanego ust. 1 art. 15 ustawy z dnia 15.02.1992r.

Uwzględniając powyższe, ponoszone przez Spółkę wydatki z tytułu opłaty za używanie znaku towarowego spełniają przesłanki z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów z chwilą ich faktycznego poniesienia.

W tym miejscu nadmienić należy, iż gdyby w omawianym przypadku zaszły powiązania kapitałowe pomiędzy Spółką a właścicielem znaku towarowego, to zastosowanie znajdą przepisy art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.