W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wydobycia węgla kamiennego. Na potrzeby tej działalności Spółka nabywa maszyny, urządzenia i aparaturę (dalej "urządzenia"), eksploatowane następnie w stanowiących własność Spółki zakładach górniczych. W niektórych przypadkach wartość zakupywanych urządzeń przekracza 3.500 zł. Zdarzają się przypadki, że wartość zakupionych urządzeń w momencie przekazania ich do użytku, zaliczana była jednorazowo w koszty, ze względu na błędną ocenę, iż nie spełniały one kryterium środków trwałych, określonych w art. ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., określanej dalej skrótem "updop"), tj. nie były one kompletne i zdatne do użytku.

Spółka ujawniając taką nieprawidłowość wprowadza powyższe urządzenia do ewidencji środków trwałych i rozpoczyna ich amortyzację oraz dokonuje odpowiednich korekt kosztów podatkowych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

1. Jakie konsekwencje podatkowe wywołuje wprowadzenie do ewidencji środków trwałych urządzenia, którego wartość, w wyniku błędnej oceny, że nie spełnia kryterium środka trwałego, została zaliczona bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów...
2. Czy Spółka powinna uznać, że miało miejsce ujawnienie środka trwałego, o którym mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4 oraz art. 16d ust. 2 updop i rozpocząć dla celów podatkowych dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od miesiąca następującego po miesiącu, w którym środki wprowadzono do ewidencji środków trwałych, jednocześnie dokonując korekty kosztów uzyskania przychodów w okresie, w którym wydatki na zakup środka zaliczono w koszty podatkowe... (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)
   
   

Spółka stoi na stanowisku, iż w sytuacji, gdy zaliczyła wartość urządzenia do kosztów podatkowych z powodu błędnej oceny urządzenia, iż nie spełnia ono definicji środka trwałego (tj. było ono niekompletne i niezdatne do użytkowania), Spółka powinna skorygować koszty okresu, w którym wydatki te zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Jednocześnie w ocenie Spółki, w przedstawionym stanie faktycznym doszło do ujawnienia środka trwałego, o którym mowa w art. 16d ust. 2 updop. Zgodnie z tym przepisem za ujawnienie środka trwałego uważa się wprowadzenie do ewidencji środków trwałych składnika majątkowego później niż w miesiącu rozpoczęcia jego używania. W związku z powyższym Spółka powinna ujawnić takie urządzenie, które spełnia kryterium środków trwałych i wprowadzić je do ewidencji środków trwałych.

Zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 4 updop, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się "od ujawnionych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nieobjętych dotychczas ewidencją, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym te środki lub wartości zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych".

W takim przypadku Spółce przysługiwać będzie prawo do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środka trwałego, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym wprowadzono składnik majątkowy do ewidencji środków trwałych. Dokonane odpisy będą stanowiły koszty uzyskania przychodów, aż do momentu zrównania się sumy dokonanych odpisów z wartością początkową środka trwałego, zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 updop, chyba że na mocy art. 16 updop odpisy te nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

W opinii Spółki, nie znajdzie w takiej sytuacji zastosowania art. 16e updop, który odnosi się wyłącznie do przypadków niezaliczenia składnika majątkowego do środków trwałych ze względu na przewidywany okres używania poniżej jednego roku.

W przedstawionej sytuacji, składniki majątkowe nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych z innych przyczyn.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić należy, iż w sprawach będących przedmiotem pytań oznaczonych we wniosku Nr 2, 3, 4, 5, 6 i 7 wydano odrębne interpretacje.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.