Istota interpretacji:

Czy naliczając amortyzację od powyższych środków trwałych Spółka może w dalszym ciągu uznać ją do kosztów podatkowych zgodnie z zapisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zmianami) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 8 maja 2009 r. (data wpływu 18 maja 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zasad amortyzacji środków trwałych -jest prawidłowe.

W dniu 18 maja 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zasad amortyzacji środków trwałych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka w latach 2007 i 2008 roku dzierżawiła budynki i budowle od Starostwa Powiatowego na podstawie umowy dzierżawy.

W 2008 r. w budynku szpitala zmodernizowano część pomieszczeń i zakwalifikowano je jako inwestycje w obcych środkach trwałych. Modernizacja objęła następujące zadania:

1. Pracownia Tomografii Komputerowej, nakłady na modernizację - 190 104 zł i 96 gr. Amortyzację rozpoczęto od sierpnia 2008 r. według indywidualnej stawki amortyzacyjnej 10% (zgodnie z zapisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - art. 16j pkt 4). Amortyzacja stanowiła koszt uzyskania przychodu.
2. Wejście i poczekalnia Izby Przyjęć, nakłady na modernizację - 185 050 zł 98 gr. Amortyzację rozpoczęto od stycznia 2009 r. według indywidualnej stawki amortyzacyjnej 10% (zgodnie z zapisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - art. 16j pkt 4). Nakłady na ten obiekt zostały w części dofinansowane ze środków PFRON. Amortyzacja w części stanowiącej dofinansowanie PFRON (64%) nie stanowi kosztu uzyskania przychodu, natomiast w części sfinansowanej ze środków własnych (36%) stanowi koszt uzyskania przychodu Spółki.

W dniu 9 marca 2009 r. Starostwo Powiatowe jako jedyny udziałowiec Spółki, grunty, budynki i budowle przekazało Spółce w formie aportu. Z tym dniem Wnioskodawca został właścicielem nieruchomości. Budynki zostały przyjęte na środki trwałe.

W księgach Spółki pozostaje nadal niezamortyzowana część nakładów na inwestycje w obcych środkach trwałych poniesionych w roku poprzednim.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy naliczając amortyzację od powyższych środków trwałych Spółka może w dalszym ciągu uznać ją do kosztów podatkowych zgodnie z zapisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych...

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka może nadal kontynuować amortyzację inwestycji w obcym środku trwałym według metody i zasad stosowanych przed wniesieniem aportu. Po przekazaniu do używania inwestycji w obcym środku trwałym, staje się ona odrębnym składnikiem majątku, niezależnie od prawa własności i przewidywanego okresu użytkowania. Skoro odpisy amortyzacyjne w obcych środkach trwałych były dokonywane przez dzierżawcę i uznawane podatkowo, to - w ocenie Spółki - tym bardziej mogą być dokonywane przez właściciela.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
3. inne przedmioty.

• przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

W myśl art. 16a ust. 2 pkt 1 ww. ustawy amortyzacji podlegają również z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego okresu używania przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej "inwestycjami w obcych środkach trwałych".

W przypadku nabycia przez podatnika środka trwałego, w którym dokonał on inwestycji w obcym środku trwałym (pod warunkiem, iż na rzecz Wnioskodawcy nie dojdzie do zwrotu poczynionych nakładów), istnieje możliwość kontynuacji amortyzacji według zasad przyjętych na początku amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym pomimo, iż po nabyciu środka trwałego, nie będzie to już obcy środek trwały, lecz własny. Po przekazaniu do używania inwestycji w obcym środku trwałym, staje się ona bowiem odrębnym składnikiem majątku, niezależnie od prawa własności i przewidywanego okresu użytkowania.

Spółka powinna zatem kontynuować amortyzację inwestycji w obcym środku trwałym według metody i zasad stosowanych przed nabyciem środka trwałego (całkowity okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat), w którym została zrealizowana inwestycja, polegająca na ulepszeniu tego środka trwałego.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta, co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80 - 219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.