Pytanie:

Czy w świetle postanowień art. 16 h ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych rozpoczęcie amortyzacji środka trwałego następuje od miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek został faktycznie wprowadzony do ewidencji, tzn. w momencie technicznego wprowadzenia danych do systemu, czy też możliwe jest dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od miesiąca następującego po miesiącu, w którym wystawiono dokument OT.

Wobec powyższego powstała wątpliwość, czy w świetle postanowień art.16 h ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych rozpoczęcie amortyzacji środka trwałego następuje od miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek został faktycznie wprowadzony do ewidencji, tzn. w momencie technicznego wprowadzenia danych do systemu, czy też możliwe jest dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od miesiąca następującego po miesiącu, w którym wystawiono dokument OT.

Zdaniem Strony, zgodnie z art.16d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, składniki majątku wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych najpóźniej w miesiącu przekazywania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego i w tym przypadku amortyzacji dokonuje się od miesiąca następującego po miesiącu, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji.W świetle przepisu art.16h ust.1 ustawy, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych dokonuje się począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek wprowadzono do ewidencji. Oznacza to, że czynnikiem determinującym prawo do naliczania odpisów amortyzacyjnych jest wprowadzenie środka trwałego do ewidencji. Dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od miesiąca następującego po miesiącu, w którym wystawiono dokument OT, a więc oddano środek trwały do używania, bez wprowadzenia go do ewidencji, zdaniem Strony, jest niezgodne z przepisem prawa.

Strona wskazuje, że przepisy prawa podatkowego nie określają co oznacza wprowadzenie do ewidencji. W związku z tym należy odwołać się do znaczenie językowego słowa "wprowadzić". Zgodnie z definicją słownikową pojęcie "wprowadzić" oznacza m.in. umieścić coś. W związku z tym, wprowadzenie do ewidencji oznacza techniczne wprowadzenie danych do systemu o nabytym środku trwałym i to determinuje rozpoczęcie amortyzacji.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny, Naczelnik Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie stwierdza, co następuje:

Zasady dokonywania odpisów amortyzacyjnych do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, uregulowane zostały w art. 16a - 16m ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. - Dz.U. z 2000r. Nr 54, poz.654 ze zm.). W niektórych aspektach podatkowe zasady amortyzacji są odmienne od zasad bilansowych określonych w ustawie z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (t.j. - Dz. U. z 2002r. Nr 76, poz. 694 ze zm.), m. in. w zakresie momentu rozpoczęcia amortyzacji danego składnika majątkowego. Zgodnie z art. 16a ust. 1 w/w ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1)budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2)maszyny, urządzenia i środki transportu,

3)inne przedmioty o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok,

- wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

W myśl art. 16d ust. 2 w/w ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienia środka trwałego, o którym mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4. Co do zasady, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów (art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Natomiast od ujawnionych środków trwałych nie objętych dotychczas ewidencją, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, o czym stanowi art. 16h ust. 1 pkt 4 w/w ustawy. Z powołanego powyżej przepisów art. 16d ust. 2 oraz art. 16h ust. 1 pkt 1 i 4 wynika, iż warunkiem koniecznym, umożliwiającym dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jest wprowadzenie tych składników majątkowych do ewidencji. Wpis do ewidencji następuje najpóźniej w miesiącu przekazania składników majątkowych do używania. Każde późniejsze ujęcie w ewidencji danego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej uważa się za ich ujawnienie. Od ujawnionych środków trwałych, nie objętych dotychczas ewidencją, zgodnie z w/w art. 16h ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że wpisu do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Spółka dokonuje na podstawie dowodów OT. Wystawienie dokumentu OT jest równoznaczne z przekazaniem środka trwałego do używania, tj. z ekonomicznym korzystaniem ze środka dla celów prowadzonej działalności. Zdarzają się jednak przypadki, że dowody OT sporządzane są wcześniej niż nastąpi wprowadzenie danych o środku trwałym do ewidencji. Tym samym, niektóre środki trwałe zostają wprowadzone do ewidencji z opóźnieniem, tj. po miesiącu, w którym rozpoczęto użytkowanie danego środka trwałego. W przedstawionej sytuacji dochodzi zatem do ujawnienia środka trwałego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Tym samym amortyzacja powinna być dokonywana począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym ujawniono ten środek, tj. dokonano faktycznej czynności jego wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Reasumując, prawidłowe jest stanowisko Strony, że dokonywanie odpisów amortyzacyjnych dla celów podatkowych determinuje wprowadzenie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do ewidencji, a nie moment wystawienia dokumentu OT, potwierdzającego ich przyjęcie do używania.

Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak na wstępie. Niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz obowiązującego w tym stanie faktycznym stanu prawnego.