|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: aport, prawa autorskie, spółka akcyjna, spółka osobowa, wartości niematerialne i prawne, wkłady do spółki, wkłady niepieniężne, znak towarowy | |
| Data: 2010-01-28 | |
![]() Istota interpretacji:Czy stanowiący przedmiot prawa autorskiego znak towarowy niezarejestrowany w Urzędzie Patentowym, w stosunku do którego Spółka nie występowała o objęcie go prawami ochronnymi w rozumieniu Prawa własności przemysłowej stanowi wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji?
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego. Spółka, która prowadzi działalność opodatkowaną VAT, jest właścicielem znaku towarowego. Posiadany przez Spółkę znak towarowy jest przedmiotem praw autorskich przysługujących Spółce. Przedmiotowy znak towarowy nie został dotychczas zarejestrowany w Urzędzie Patentowym RP (dalej: Urząd Patentowy), jak również Spółka nie występowała do Urzędu Patentowego o jego objęcie prawami ochronnymi w rozumieniu ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t. j. Dz. U z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm., dalej: Prawo własności przemysłowej). Spółka zamierza zawiązać spółkę osobową prawa handlowego, np. komandytową lub jawną (dalej: SpK), w której Spółka zostanie wspólnikiem. Po zawiązaniu SpK, Spółka zamierza wnieść znak towarowy w formie wkładu niepieniężnego do SpK. Wartość wnoszonego przez Spółkę znaku towarowego określona zostanie w umowie spółki (i / lub zmianie umowy spółki). Spółka przewiduje przy tym, że wartość rynkowa znaku określona na dzień wniesienia go do SpK będzie wyższa od wartości kosztów poniesionych przez Spółkę na wytworzenie / nabycie tego znaku. Jednocześnie, Spółka planuje dokonać rozliczenia omawianej transakcji wniesienia aportem znaku towarowego do SpK w taki sposób, by wynagrodzenie otrzymane przez Spółkę w związku z wniesieniem wkładu składało się w części z otrzymanego ogółu praw i obowiązków ("udziału"), a w części ze środków pieniężnych odpowiadających wartości podatku VAT należnego po stronie Spółki w związku z wniesieniem aportu (a nie w całości z otrzymanego "udziału" w odpowiedniej wartości). W szczególności, zgodnie z planowanym rozliczeniem:
ii. kwota VAT należnego z tytułu omawianej transakcji, wynikająca z odpowiedniej faktury VAT wystawionej przez Spółkę, uregulowana zostanie przez SpK na rzecz Spółki w formie pieniężnej. SpK zamierza zarządzać wniesionymi do niej (także przez innych wspólników) znakami towarowymi oraz wykorzystywać te znaki w działalności podlegającej opodatkowaniu VAT, np. wydzierżawiać innym podmiotom lub je sprzedać. Pismem uzupełniającym z dnia 04 stycznia 2010 r. Wnioskodawca doprecyzował opis zdarzenia przyszłego o wskazane poniżej informacje. Spółka wyjaśniła, iż znak towarowy niezarejestrowany w Urzędzie Patentowym, w stosunku do którego Spółka nie występowała o objęcie go prawami ochronnymi w rozumieniu Prawa własności przemysłowej, który Spółka zamierza wnieść do SpK, w ocenie Spółki, stanowi przedmiot autorskiego prawa majątkowego, w rozumieniu ustawy o prawie autorskim. W związku z powyższym, zdaniem Spółki, przysługuje Jej wyłączne prawo do korzystania z przedmiotowego znaku towarowego i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z niego. W opinii Spółki, nie ma ograniczeń, które uniemożliwiałyby przeniesienie na SpK autorskiego prawa majątkowego, którego przedmiotem jest znak towarowy (niezarejestrowany w Urzędzie Patentowym, w stosunku do którego Spółka nie występowała o objęcie go prawami ochronnymi w rozumieniu Prawa własności przemysłowej), zgodnie z art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o prawie autorskim. W związku z powyższym, Spółka stoi na stanowisku, iż przysługuje Jej prawo do przeniesienia na SpK przedmiotowego prawa autorskiego, zgodnie z art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o prawie autorskim. Ponadto, Spółka wskazała, iż obniżenie wartości wkładów w spółce osobowej (komandytowej lub jawnej) nastąpi poprzez zmianę wysokości wkładów wspólników wskazaną w umowie spółki, a więc w drodze zmiany umowy spółki na podstawie art. 9 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) – w związku z art. 25 pkt 2 tej ustawy – w odniesieniu do spółki jawnej i art. 105 pkt 4 ww. ustawy – w odniesieniu do spółki komandytowej, zgodnie z którym zmiana postanowień umowy spółki wymaga zgody wszystkich wspólników, chyba że umowa stanowi inaczej. Wnioskodawca zaznaczył, iż Kodeks spółek handlowych nie zawiera szczegółowej regulacji dotyczącej obniżenia wkładów wspólników spółki osobowej (w szczególności spółki jawnej i spółki komandytowej), a zatem przedmiotowe obniżenie zostanie dokonane zgodnie z powołanym art. 9 Kodeksu spółek handlowych. Ponadto, Spółka przesłała potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię udzielonego pełnomocnictwa oraz wyjaśniła kwestię formalną związaną z ilością opisanych zdarzeń przyszłych, precyzując, iż błąd w obliczeniu liczby zdarzeń przyszłych i odpowiadającej im kwoty należnej opłaty wynika z omyłki w obliczeniu liczby zdarzeń przyszłych. Pismem uzupełniającym z dnia 13 stycznia 2010 r. Wnioskodawca wyjaśnił, iż Spółka nie dokonywała odpisów amortyzacyjnych od przedmiotowego znaku towarowego. W związku z powyższym zadano następujące pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie nr 2. Wniosek Spółki w zakresie pozostałych pytań został rozpatrzony odrębnymi interpretacjami indywidualnymi wydanymi w dniu 28 stycznia 2010 r. nr ILPB3/423-978/09-6/JG, nr ILPB3/423-978/09-8/JG, nr ILPB3/423-978/09-9/JG, nr ILPB3/423-978/09-10/JG, nr ILPB3/423-978/09-11/JG, nr ILPB3/423-978/09-12/JG, nr ILPB3/423-978/09-13/JG, nr ILPB3/423-978/09-14/JG. Zdaniem Wnioskodawcy, stanowiący przedmiot prawa autorskiego znak towarowy, niezarejestrowany w Urzędzie Patentowym, w stosunku do którego Spółka nie występowała o objęcie go prawami ochronnymi w rozumieniu Prawa własności przemysłowej, stanowi wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji. Zgodnie bowiem z art. 16b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, amortyzacji podlegają nabyte, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania m.in. autorskie lub pokrewne prawa majątkowe o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi. Zgodnie z powyższym przepisem, podatnik może dokonywać odpisów amortyzacyjnych od stanowiącego przedmiot majątkowego prawa autorskiego znaku towarowego zaliczonego do wartości niematerialnych i prawnych, gdy spełnione są następujące warunki:
W ocenie Spółki, wszystkie z powyższych warunków są w omawianym stanie faktycznym spełnione, jak również nie budzi wątpliwości fakt, iż znak towarowy, niezarejestrowany w Urzędzie Patentowym, w stosunku do którego nie występowano o objęcie go prawami ochronnymi w rozumieniu Prawa własności przemysłowej, stanowi przedmiot autorskiego prawa majątkowego. Zgodnie bowiem z treścią art. 1 ust 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm., dalej: ustawa o prawie autorskim), przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Znak towarowy wykorzystywany przez Spółkę, stanowiący zbiór określonych elementów słowno – graficznych stanowi przejaw działalności twórczej i został on wielokrotnie utrwalony m.in. poprzez praktyczne wykorzystywanie w prowadzonej działalności gospodarczej, w tym np. w drukowanych materiałach informacyjnych, na stronie internetowej itp. Wskazać również należy, iż zgodnie z ust. 3 przywołanego powyżej artykułu, ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności. Z kolei, zgodnie z treścią art. 17 ustawy o prawie autorskim, twórcy przysługuje co do zasady wyłączne prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu, czyli autorskie prawo majątkowe. Z uwagi na brak specyficznych uregulowań w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych w powyższym zakresie, brak jest, w ocenie Spółki, podstaw do żądania spełnienia innych warunków niż wyraźnie wskazane w ustawie, by móc skorzystać z prawa do amortyzacji stanowiących przedmiot autorskich praw majątkowych znaków towarowych. W szczególności, niedopuszczalne byłoby ustanowienie warunku, aby znak towarowy był zarejestrowany w Urzędzie Patentowym lub zgłoszony do objęcia prawami ochronnymi w rozumieniu Prawa własności przemysłowej, ponieważ ani przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ani przepisy Prawa własności przemysłowej nie nakładają obowiązku rejestracji znaku towarowego. W związku z powyższym, Spółka stoi na stanowisku, że stanowiący przedmiot majątkowych praw autorskich znak towarowy niezarejestrowany w Urzędzie Patentowym, w stosunku do którego Spółka nie występowała o objęcie jego prawami ochronnymi w rozumieniu Prawa własności przemysłowej, stanowi wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Jednocześnie tut. Organ nadmienia, iż zgodnie z art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Jak stanowi treść art. 3 pkt 1 powyższej ustawy, poprzez ustawy podatkowe należy rozumieć ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego – rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Zatem, jak wynika z powyższego, w zakresie powołanych przepisów ustawy z dnia 04 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.), stanowisko to nie podlega ocenie organu podatkowego, gdyż powyższa ustawa nie należy do przepisów prawa podatkowego. Jednocześnie nadmienia się, iż wniosek Spółki dotyczący:
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno. Referencje |
|
| 2010-01-28 |
