Pytanie:

Pytanie podatnika dotyczy możliwości uznania za koszt uzyskania przychodu roku 2004 odpisów aktualizacyjnych należności, których nieściągalność została uprawdopodobniona wyrokiem sądowym wydanym w 2003 roku oraz skierowana na drogę egzekucji komorniczej w 2003 roku.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 26a ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym do osób prawnych (j. t. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zmianami) - nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów aktualizujących, z tym że kosztem uzyskania przychodów są odpisy aktualizujące wartość należności, określone w ustawie o rachunkowości, od tej części należności, która była uprzednio zaliczona na podstawie art. 12 ust. 3 do przychodów należnych, a ich nieściągalność została uprawdopodobniona na podstawie ust. 2a pkt 1.
W myśl art. 16 ust. 2a pkt 1 lit.c cytowanej ustawy - nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną w przypadku określonym w ust. 1 pkt 26a, w szczególności jeżeli wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego.

W związku z w/w przepisami oraz w myśl przepisu art. 15 ust. 4, który stanowi, iż koszty uzyskania przychodów są potrącalne tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą, t. j. są potrącalne także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania, które zostały zarachowane, chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą się do przychodów danego roku podatkowego, chyba że zarachowanie nie było możliwe; w tym przypadku są one potrącalne w roku, w którym zostały poniesione - podatnik winien zaliczyć omawiane odpisy do kosztów uzyskania przychodów w roku, w którym zostaną spełnione wymagane przepisami ustawy przesłanki.
Biorąc pod uwagę powyższe, odpisy aktualizujące wartość należności stanowią koszt uzyskania przychodu roku 2003.

W związku z powyższym Naczelnik Małopolskiego Urzędu Skarbowego w Krakowie postanowił jak sentencji.

Niniejsza interpretacja jest aktualna w odniesieniu do stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia, aż do czasu zmiany stanu prawnego. Ponadto interpretacja ta - zgodnie z art. 14b § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - nie jest wiążąca dla podatnika, jest natomiast wiążąca dla właściwych organów podatkowych i organów kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji.

Na niniejsze postanowienie przysługuje prawo wniesienia zażalenia do dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie ul. Wadowicka 10 za posrednictwem Naczelnika Małopolskiego Urzędu Skarbowego, w terminie 7 dni od daty jego doręczenia (art. 236 i 223 ustawy Ordynacja podatkowa w związku z art. 14a § 4 i art. 239 tej ustawy). Zażalenie powinno zawierać zarzuty przeciwko postanowieniu oraz określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia (art. 222 ustawy Ordynacja podatkowa w związku z art. 14a § 4 i art. 239). Zażalenie podlega opłacie skarbowej uiszczanej w postaci znaków opłaty skarbowej, która wynosi 5 zł od podania. (50 gr za każdy załącznik).