Pytanie:

Czy prowizja bankowa od otrzymanego kredytu bankowego, zapłacona po przyjęciu środka trwałego do użytkowania, podnosi wartość początkową środka trwałego?

W dniu 22.06.2005 r. Spółka z o.o. złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przedstawiając następujący stan faktyczny:

Spółka na podstawie umowy z dnia 10.03.2005 roku, zawartej z bankiem hipotecznym, otrzymała długoterminowy kredyt komercyjny z przeznaczeniem na finansowanie przedsięwzięcia polegającego na zakupie udziału w prawie własności zabudowanej nieruchomości. Nieruchomość została nabyta aktem notarialnym w dniu 15.03.2005 roku i w miesiącu marcu 2005 roku przyjęta do użytkowania jako środek trwały. Zgodnie z umową kredytową Spółka zobowiązana była zapłacić bankowi prowizję od przyznanego kredytu w wysokości 2,5 % kwoty kredytu, tj. 80.000, 00 zł. Prowizja została przez Spółkę zapłacona w dniu 19.04.2005 roku. Bank postawił do dyspozycji Spółki w rachunku kredytowym całą kwotę kredytu w dniu 20.04.2005 roku w celu uregulowania płatności za zakup nieruchomości.

Z uwagi na opisany stan faktyczny Podatnik stwierdza, iż prowizja zapłacona po dniu przyjęcia do użytkowania środka nie zwiększa wartości początkowej środka trwałego, lecz jest kosztem uzyskania przychodu Spółki w całości w dniu jej zapłaty. Zdaniem Spółki, w tym przypadku nie ma znaczenia fakt, że kwota prowizji była znana z umowy kredytowej, gdyż w dniu przyjmowania nieruchomości na stan środków trwałych kredyt nie został uruchomiony.

Ustosunkowując się do stanowiska Podatnika wynikającego z przedstawionego stanu faktycznego tutejszy organ podatkowy stwierdza co następuje:

Stosownie do przepisu art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), wartością początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2 - 14, w razie odpłatnego nabycia, jest cena ich nabycia.

Zgodnie z art. 16g ust. 3 tejże ustawy, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Za cenę należną zbywcy należy rozumieć faktyczną wartość, którą podatnik jest zobowiązany przekazać w zamian za nabycie danego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, niezależnie od sposobu i terminów płatności. W celu określenia wartości początkowej danego środka lub wartości niematerialnej i prawnej bez znaczenia jest fakt nie uiszczenia zapłaty do dnia przekazania tego środka do używania. Zatem wartość początkową środka trwałego zwiększają naliczone za okres do dnia przyjęcia środka do używania prowizje od kredytu bankowego zaciągniętego na zakup danego składnika majątku, o ile zgodnie z umową kredytową miały prawo być naliczone, niezależnie od tego, czy zostaną one zapłacone przed czy po przekazaniu środka trwałego do użytkowania.

Powyższe oznacza, że kwota prowizji od przyznanego kredytu, którą Spółka zobowiązana była zapłacić bankowi, stanowi koszt związany z zakupem, naliczony do dnia przekazania do używania zakupionego udziału w prawie własności zabudowanej nieruchomości. Kwota prowizji naliczona została bowiem w momencie zawierania umowy kredytowej, tj. 10 marca 2005 roku. Natomiast środek trwały przekazano do używania już po podpisaniu umowy, z której wynika obowiązek zapłaty stosownej prowizji. Ponadto należy zauważyć, iż umowa kredytowa (a co za tym idzie prowizja) została zawarta w celu sfinansowania zakupu środka trwałego. Zatem w stanie faktycznym przedstawionym przez Spółkę kwota prowizji od kredytu, mimo iż zapłacona po dniu oddania środka trwałego do używania, zwiększa jego wartość początkową.

Przedmiotowa interpretacja co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskującą i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.