Pytanie:

Czy wydatki poniesione na naprawę powypadkową samochodu stanowiącego środek trwały, objętego ubezpieczeniem obowiązkowym OC i dobrowolnym AC przy wypłacie odszkodowania przez ubezpieczyciela bezpośrednio zakładowi naprawczemu można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej ?

Prowadzi Pan działalność gospodarczą - handel artykułami spożywczymi. W działalności wykorzystuje Pan samochód, który wprowadzony jest do ewidencji środków trwałych i jest objęty ubezpieczeniem obowiązkowym OC oraz dobrowolnym AC. Dnia 10.01.2005 r. samochód uległ uszkodzeniu w wyniku kolizji drogowej. Sprawcą zdarzenia był kierowca drugiego pojazdu, a szkoda została zgłoszona do firmy ubezpieczeniowej. Dokonano naprawy środka trwałego a firma dokonująca naprawy wystawiła Panu fakturę VAT. Ubezpieczyciel wypłacił odszkodowanie bezpośrednio zakładowi naprawczemu w kwocie netto.
W momencie odbioru samochodu zapłacił Pan zakładowi naprawczemu różnicę w postaci podatku VAT.

W związku z tym zwrócił się Pan do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie z pytaniem, czy wydatki poniesione na naprawę powypadkową samochodu stanowiącego środek trwały, objętego ubezpieczeniem obowiązkowym OC i dobrowolnym AC przy wypłacie odszkodowania przez ubezpieczyciela bezpośrednio zakładowi naprawczemu można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej ? formułując własne stanowisko w sprawie, iż posiada Pan prawo do zaksięgowania w koszty kwotę netto wynikającą z faktury, mimo, iż bezpośrednio nie poniósł Pan wydatku.

Zgodnie z art. 14a § 1 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa, stosownie do swojej właściwości miejscowej naczelnik urzędu skarbowego, na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa, albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

W związku z powyższym udzielam interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego następująco:

Kwalifikacja ponoszonych przez podatnika wydatków jako kosztów uzyskania przychodów następuje z uwzględnieniem zasad określonych w art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.). Z brzmienia przepisu art. 22 ust. 1 w/w ustawy wynika, iż kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Natomiast w przepisie art. 23 ust. 1 cyt. ustawy ustawodawca określił katalog konkretnych wydatków, które pomimo poniesienia, bezwzględnie nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
W myśl uregulowań zawartych w przepisie art. 23 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się strat powstałych w wyniku utraty lub likwidacji samochodów oraz kosztów ich remontów powypadkowych, jeżeli samochody nie były objęte ubezpieczeniem dobrowolnym.
Jak wynika zatem z brzmienia powyższego przepisu, ustawodawca uzależnił możliwość uznania wydatków na remont powypadkowy samochodu za koszt podatkowy od objęcia go dobrowolnym ubezpieczeniem AC.

W świetle powyższych uregulowań, wydatek poniesiony na naprawę powypadkową samochodu będącego składnikiem majątku firmy, związanego z prowadzona działalnością gospodarczą i objętego ubezpieczeniem dobrowolnym stanowi koszt uzyskania przychodu.

Otrzymane odszkodowanie za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, zgodnie z art.14 ust. 2 pkt 12 ustawy stanowią przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej podlegający opodatkowaniu.
W sytuacji gdy podatnikowi przyznano odszkodowanie, które zostaje przekazane na rachunek bankowy firmy zajmującej się remontem samochodu, mimo iż podatnik nie otrzymuje faktycznie kwoty odszkodowania, to sytuacja ta nie zwalnia go z obowiązku ustalenia z tego tytułu przychodu.
Nie pozbawia ona także podatnika prawa do uznania wydatków na naprawę powypadkową samochodu za koszt uzyskania przychodu.

Ww. interpretacja odnosi się wyłącznie do przedstawionego przez wnioskodawcę i przytoczonego w treści postanowienia stanu faktycznego oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Zgodnie z art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej w związku z art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej na niniejsze postanowienie służy stronie zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie za pośrednictwem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.