Pytanie:

Jednostka pyta czy koszty poniesione w związku z umową leasingu, poniesione do dnia rozwiązania umowy, w świetle przedterminowego zakończenia umowy pozostają dla spółki nadal kosztami uzyskania przychodu.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54 poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. W art. 17b ust. 1 ustawy określono z kolei, iż opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią koszt uzyskania przychodów, jeżeli umowa ta spełnia nast. warunki;
- została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości oraz
- suma ustalonych w niej opłat pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada conajmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Zamiarem podatnika zawierającego w 2003 r. umowę leasingu operacyjnego, była chęć użytkowania leasingowanego samochodu. Umowa została zawarta na czas oznaczony 36 miesięcy, który przekracza 40% normatywnego okresu amortyzacji, wynoszącego w przypadku samochody ciężarowego 5 lat.
Wobec powyższego, jeżeli przez wnoszącego pytanie została zawarta umowa leasingu, spełniająca warunki wymienione w art. 17b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to ponoszone na jej podstawie opłaty do momentu cesji praw i obowiązków wynikających z tej umowy na kolejnego korzystającego należy w myśl tego przepisu uznać za koszt uzyskania przychodu przy spełnieniu warunku wynikającego z art. 15 ust. 1 ustawy.

Powyższa interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia, traci swoją moc z chwilą zmiany przepisów jej dotyczących. Nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika, inkasenta, następcy prawnego podatnika, osoby trzeciej odpowiedzialnej za zaległości podatkowe, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej.

Na powyższe postanowienie przysługuje zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie, za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Stare Miasto w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.