Ze stanu faktycznego przedstawionego w pisemnym zapytaniu wynika, że Spółka przystępując do inwestycji polegającej na budowie sieci kanalizacyjnej, będącej w przyszłości jej środkiem trwałym zaciągnęła kredyt w banku. Po rozstrzygnięciu przetargu na budowę sieci okazało się, że kwota zaciągniętego kredytu przewyższa kwotę oferty przetargowej. W związku z powyższym Spółka postanowiła odwołać część niewypłaconego kredytu co wiązało się z opłatą za odwołanie kwoty głównej kredytu. Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 ze zm.) nie posługuje się określeniem "opłata za odwołanie w dowolnym czasie niewypłaconej części kredytu". Natomiast art. 77 ww. ustawy stanowi, iż: "umowa kredytu może określać, że od kredytu postanowionego do dyspozycji kredytobiorcy i przez niego niewykorzystanego przysługuje bankowi odrębna prowizja". O tym, że poniesiona opłata ma charakter prowizji świadczy jej procentowe ustalenie w wysokości 1,5% odwoływanej kwoty głównej kredytu. Zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) za koszt wytworzenia środka trwałego uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania. Równocześnie art. 16 ust. 1 pkt 12 ww. ustawy stanowi, że prowizje od kredytu, które zwiększają koszt inwestycji w okresie realizacji tej inwestycji, nie uważa się za koszt uzyskania przychodów. Zatem prowizja od kredytu może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, gdy jej naliczenie nastąpiło po oddaniu środka trwałego do używania.

Tak więc stanowisko Spółki zawarte w piśmie należy uznać za nieprawidłowe.