Ze stanu faktycznego przedstawionego w piśmie podatnika wynika, że w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej (usługi gastronomiczne) zakupiła używane stylowe meblowe i inne przedmioty codziennego użytku (radio, zegar stojący), które stanowią stałe wyposażenie sal klubowych.

Wątpliwości Spółki dotyczą tego czy może na potrzeby podatku dochodowego od osób prawnych posłużyć się definicją zawartą w art. 120 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54 z 2004 r. poz. 535), przy klasyfikowaniu zakupionych przedmiotów wykorzystywanych w działalności gospodarczej.

Z uwagi na to, że ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęć: dzieła sztuki, eksponaty muzealne, tut. organ uważa że, definicje pojęć zawarte w art. 120 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz 535) mogą posłużyć Jednostce przy klasyfikowaniu składników majątku do kategorii dzieła sztuki, eksponaty muzealne na potrzeby art. 16c pkt 3 ustawy o podatku dochodowego od osób prawnych.

Jeżeli podatnik nabył dzieła sztuki lub eksponaty muzealne na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, a ich przewidywany okres użytkowania jest dłuższy niż rok - to są one u niego środkami trwałymi .

Zgodnie z art. 16 c pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 54 z 2000 r. poz. 654 ze zm.), amortyzacji nie podlegają: (...) dzieła sztuki i eksponaty muzealne (...) zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.