|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: konsorcjum, koszty uzyskania przychodów, przedsięwzięcia wspólne, skutki podatkowe, umowa | |
| Data: 2011-08-17 | |
![]() Istota interpretacji:Czy pozostała część sumy kosztów uzyskania przychodu w odniesieniu do całego Projektu, ustalonej według mechanizmu zawartego w Umowie Konsorcjum, będzie mogła zostać przypisana do kosztów uzyskania przychodów Partnera z tytułu udziału w Konsorcjum stosownie do wysokości ustalonego w Umowie konsorcjum procentu (np. 40%) ? (pytanie oznaczone we wniosku nr 16)W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca świadczy usługi budowlano-montażowe w ramach realizacji różnych projektów budowlanych. Obecnie w przetargach ubiega się wspólnie z innymi podmiotami nie powiązanymi kapitałowo o realizacje Zamówień Publicznych na dużych obiektach (przykładowo: budowa stadionu wraz z zapleczem i infrastrukturą). Z uwagi na fakt, że przy realizacji tak dużych obiektów wymagane są zarówno odpowiednio szerokie referencje jak również wysokie zabezpieczenia finansowe, aby sprostać stawianym wymaganiom, Spółka planuje przystąpić do realizacji tych zadań (dalej "Projekt") wspólnie z innym podmiotem gospodarczym (dalej "Konsorcjant", "Partner" lub "Członek Konsorcjum"). W tym celu Spółka planuje zawrzeć umowę tzw. konsorcjum horyzontalnego (dalej: "Konsorcjum" lub "Umowa Konsorcjum") i składać wspólne oferty w postępowaniach o przyznanie zamówień publicznych. Udział w Konsorcjum pozwoli Spółce zdobyć doświadczenie oraz referencje. Dodatkowo, wspólne składanie ofert pozwoli Konsorcjantom na podział kosztów wadium i gwarancji zabezpieczającej prawidłowe wykonanie zadania, w rezultacie zmniejszy obciążenie finansowe obydwu Spółek w tym zakresie. Rozwiązanie takie jest również bardzo istotne z punktu widzenia zarządzania kontraktem, ponieważ pozwala rzetelnie rozliczać się pomiędzy Partnerami Konsorcjum, w tym w zakresie dobieranych podwykonawców. Dzięki temu możliwe jest złożenie korzystniejszej ceny na realizację zamówienia publicznego niż byłoby to możliwe w układzie klasycznego konsorcjum. W przypadku dużych zamówień daje ono większą szansę polskim podmiotom w stosunku do dużych podmiotów będących w zdecydowanej większości podmiotami zagranicznymi. Zasady współpracy pomiędzy Stronami Konsorcjum zostaną określone w Porozumieniu, będącym uzupełnieniem podpisanej Umowy Konsorcjum. Ogólne zasady funkcjonowania i cechy charakterystyczne Konsorcjum:
Rozliczenia Konsorcjum:
W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie: Zdaniem Spółki, pozostała część sumy kosztów uzyskania przychodu w odniesieniu do całego Projektu, ustalonej według mechanizmu zawartego w Umowie Konsorcjum, będzie mogła zostać przypisana do kosztów uzyskania przychodów Partnera z tytułu udziału w Konsorcjum stosownie do wysokości ustalonego w Umowie konsorcjum procentu (np. 40%). Postanowienia Umowy Konsorcjum oraz pozostałych aktów towarzyszących, przewidują, że każda ze stron we własnym zakresie będzie prowadziła ewidencję ponoszonych przez nią kosztów. Po otrzymaniu od dostawców oraz podwykonawców faktur VAT oraz odliczeniu z nich podatku naliczonego Partner na koniec każdego przyjętego w umowie okresu rozliczeniowego zsumuje poniesione koszty netto i obciąży nimi Lidera – w zakresie w jakim Partner działa jako podwykonawca oraz pozostałych wzajemnie uznanych kosztów. Lider dokona zsumowania kosztów poniesionych we własnym zakresie, jak również kosztów, którymi zostanie obciążony przez Partnera i dokona ich rozdzielenia na strony Umowy Konsorcjum stosownie do udziału Konsorcjum. Stosownie do art. 5 ust. 1 Ustawy CIT, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, z zastrzeżeniem art. 1 ust. 3, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy i praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego udziału, W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że udziały wspólników w przychodach są równe. Według art. 5 ust. 2, Ustawy CIT, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku. Reasumując, Partner będzie uprawniony do rozpoznania kosztu uzyskania przychodu w wysokości ustalonego w Umowie Konsorcjum procentu (np. 40%) sumy kosztów uzyskania przychodu w odniesieniu do całego Projektu, według mechanizmu zawartego w Umowie Konsorcjum. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenie przyszłego uznaje się za prawidłowe. Na wstępie należy zauważyć, iż z opisu zdarzenia przyszłego zawartego we wniosku wynika, iż Spółka planuje zawrzeć umowę tzw. konsorcjum horyzontalnego i składać wspólne oferty w postępowaniach o przyznanie zamówień publicznych. Zasady współpracy pomiędzy stronami konsorcjum zostaną określone w porozumieniu będącym uzupełnieniem podpisanej umowy konsorcjum. W ww. porozumieniu zostanie ustalone m.in., iż Partnerowi będzie przysługiwał udział procentowy w zysku wynikającym z realizacji wspólnego przedsięwzięcia w wysokości (przykładowo) 40%. Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż Strony Umowy Konsorcjum ustanowią pełnomocnikiem/Liderem jedną ze Stron. Zatem na potrzeby niniejszej interpretacji indywidualnej przyjęto, iż Wnioskodawca nie zostanie wybrany na Lidera Konsorcjum. Umowa konsorcjum jest umową gospodarczą, co najmniej dwóch przedsiębiorców, zawartą w celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia, dla odniesienia wspólnych korzyści, przy solidarnym ponoszeniu ryzyka. Zawarcie umowy o wspólne przedsięwzięcie gospodarcze - "umowy konsorcjum" nie ma na celu powstania nowego swoistego podmiotu gospodarczego, lecz stanowi porozumienie istniejących stron w zakresie realizacji wspólnego celu gospodarczego. Wspólne przedsięwzięcia charakteryzuje to, że dwóch lub więcej wspólników przedsięwzięcia jest związanych ustaleniami umownymi oraz, że owe ustalenia umowne ustanawiają sprawowanie współkontroli. Działalność wykonywana w ramach wspólnego przedsięwzięcia może być wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły, jednakże do uznania takiej działalności za wspólne przedsięwzięcie wystarczy jednokrotne jej wykonanie; nie musi to być więc działalność nastawiona na wykonanie w sposób powtarzający się. Celem zawiązania konsorcjum jest najczęściej wspólne działanie w realizacji konkretnego przedsięwzięcia gospodarczego, które ze względu na potencjał finansowy, logistyczny, techniczny lub organizacyjny przekracza możliwości jednego podmiotu. Umowa konsorcjum należy do tzw. umów nienazwanych. Konsorcjum zwykle nie jest spółką prawa handlowego, nie ma własnej osobowości prawnej, nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym, nie musi więc być rejestrowane, nie musi mieć odrębnej nazwy ani też siedziby. Podmioty tworzące konsorcjum są niezależne w swoich dotychczasowych działaniach (czyli działaniach nie związanych z konsorcjum), a w działaniach konsorcjum realizują wspólną politykę finansową objętą porozumieniem. Jeśli wymaga tego charakter działalności, konsorcjum może zostać zawarte w formie spółki cywilnej. Zgodnie z cywilistyczną zasadą swobody umów, wyrażoną w art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiał się właściwości (naturze) stosunku, ustawie, ani zasadom współżycia społecznego. Umowa konsorcjum jak już powiedziano wyżej należy do tzw. umów nienazwanych. Strony takiej umowy korzystając z powyższej zasady swobody umów mogą dowolnie ułożyć swój stosunek zobowiązaniowy, tzn. mogą dowolnie określać wzajemne prawa i obowiązki, i o ile nie jest to sprzeczne z właściwością stosunku zobowiązaniowego, z zasadami współżycia społecznego mogą traktować zawartą umowę jako nieuregulowaną przepisami kodeksu cywilnego umowę konsorcjum. Najprostszą formą konsorcjum może być wspólnie kontrolowana działalność - związek firm powołany zostaje do zaoferowania podmiotom trzecim wspólnego wykonania zadania, z jasno określonym podziałem obowiązków w zakresie realizacji tego zadania, z których poszczególni konsorcjanci wywiązują się na własny koszt. Tego typu konsorcjum nie wymaga własnej (odrębnej) księgowości, a jego działalność jest sumą działań jego uczestników, które to działania (a więc ponoszone koszty, uzyskiwane przychody, podejmowane zobowiązania itp.) rejestrowane są w ich księgach i sprawozdaniach finansowych. Należy zauważyć, iż konsorcjum stanowi określony w umowie sposób uregulowania rozliczeń pomiędzy podmiotami tworzącymi konsorcjum oraz wprowadza zasady, którymi strony powinny kierować się w swoich kontaktach, zwłaszcza z zamawiającym. Przedsiębiorcy działający w ramach konsorcjum powinni dokonywać podziału kosztów czy przychodów zgodnie z ustaleniami wynikającymi z porozumienia między uczestnikami konsorcjum, np. według zawartej umowy. Rozliczenia pomiędzy konsorcjantami są sprawą wewnętrzną i pozostają poza sferą rozliczeń z zamawiającym. Wskazać należy, iż ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) nie definiuje wspólnego przedsięwzięcia. Określa jedynie sposób rozliczania przychodów i kosztów uczestników wspólnego przedsięwzięcia, np. w formie konsorcjum. Podatnikami podatku dochodowego w konsorcjum są jego poszczególni uczestnicy, którzy zgodnie z zasadą, określoną w art. 5 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychody ze wspólnego przedsięwzięcia łączą z przychodami ze swojej własnej działalności gospodarczej, proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. W myśl art. 5 ust. 2 ww. ustawy, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku. Przepisy te ustalają nadrzędne zasady rozliczeń podatkowych dokonywanych między podmiotami biorącymi udział we wspólnym przedsięwzięciu. Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym zastosowanie znajdzie art. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodzić zatem należy się ze Spółką, iż Partneri będzie uprawniony do rozpoznania kosztu uzyskania przychodu w wysokości ustalonego w Umowie Konsorcjum procentu (np. 40%) sumy kosztów uzyskania przychodu w odniesieniu do całego Projektu, ustalonej według mechanizmu zawartego w Umowie Konsorcjum. Stanowisko Spółki uznać zatem należy za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Nadmienić należy, iż w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1-15 i 17-19 wydane zostały odrębne rozstrzygnięcia. Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji organu podatkowego należy wskazać, że została wydana w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego interpretację. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowicka 10, 35-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała. |
|
| 2011-08-17 |
