Istota interpretacji:

Czy podatnik stosując metodę degresywno-liniową, po przejściu na metodę liniową zgodnie z art. 16k ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych może obniżać stawkę amortyzacyjną zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Podatnik prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Polski w zakresie produkcji urządzeń i maszyn górniczych oraz ich sprzedaży. W związku z realizacją inwestycji Spółka planuje rozbudowę istniejącego zakładu poprzez wybudowanie nowych budynków wykorzystywanych do produkcji oraz zakup nowych urządzeń i maszyn produkcyjnych. Podatnik planuje dla nowych budynków oraz urządzeń i maszyn produkcyjnych dla celów podatkowych przyjąć amortyzację metodą liniową lub degresywno-liniową. Spółka po wprowadzeniu środków trwałych do ewidencji zamierza dla niektórych środków trwałych na pewien okres czasu obniżyć wysokość stawek amortyzacyjnych, a następnie podwyższyć wysokość obniżonych uprzednio stawek amortyzacyjnych.

Dla budynków, urządzeń i maszyn wykorzystywanych do produkcji dla celów bilansowych spółka przyjmie liniową metodę amortyzacji stosując stawki zgodnie z postanowieniami MSR tj. z uwzględnieniem ekonomicznego okresu użyteczności danego środka trwałego. Przyjęty sposób amortyzacji dla celów podatkowych nie będzie miał wpływu na sposób amortyzacji przyjętej dla celów bilansowych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy podatnik stosując metodę degresywno-liniową, po przejściu na metodę liniową zgodnie z art. 16k ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych może obniżać stawkę amortyzacyjną zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy...

(pytanie oznaczone we wniosku nr 4)

Zdaniem Wnioskodawcy, po przejściu na metodę liniową zgodnie z art. 16k ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), podatnik może obniżać stawkę amortyzacyjną.

Powyższe twierdzenie uzasadnia wskazany art. 16k ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z niniejszym przepisem przy stosowaniu metody degresywnej odpisów amortyzacyjnych można dokonywać od wartości początkowej określonych środków trwałych, w pierwszym roku podatkowym ich używania, przy zastosowaniu stawek podanych w Wykazie, podwyższonych o współczynnik nie wyższy niż 2,0, ale w następnych latach podatkowych od ich wartości początkowej pomniejszonej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne, ustalonej na początek kolejnych lat ich używania. Począwszy od roku podatkowego, w którym tak określona roczna kwota amortyzacji miałaby być niższa od rocznej kwoty amortyzacji obliczonej metodą liniową, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych według metody liniowej.

Z niniejszego przepisu wynika wprost, iż podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16i ustawy.

Formułując w ten sposób przepis art. 16k ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ustawodawca tym samym dał możliwość podatnikowi po przejściu na metodę liniową do podwyższania lub obniżania stawek amortyzacyjnych.

Należy bowiem zaznaczyć, iż w metodzie degresywno-liniowej o której mowa w art. 16k ust. 1 ustawy przejście na metodę liniową następuje ex lege, zatem zaczynając stosować tą metodę podatnikowi będzie przysługiwało prawo do obniżania/podwyższania stawek amortyzacyjnych zgodnie z art. 16i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że w zakresie pytań nr 1- 3 wydano odrębne interpretacje.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.