|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: cash-pooling, niedostateczna kapitalizacja, odsetki, umowa, usługi bankowe, usługi finansowe | |
| Data: 2009-11-10 | |
![]() Istota interpretacji:Czy przy zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów Spółki odsetek zapłaconych przez Spółkę w związku z przystąpieniem do systemu cash-poolingu należy stosować ograniczenia w zaliczaniu odsetek do kosztów uzyskania przychodów wynikające z przepisów art. 16 ust. 1 pkt 60 lub 61 Ustawy CIT?W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Spółka należy do grupy kapitałowej. Jedynym wspólnikiem Spółki jest X z siedzibą w Finlandii (zwany dalej "Pool Leaderem"). Spółka zamierza przystąpić do systemu wspólnego zarządzania płynnością finansową (dalej zwanego "cash-poolingiem"), stworzonego w ramach grupy kapitałowej. Spółka będzie stroną porozumienia zawieranego w ramach grupy kapitałowej, którego celem jest zapewnienie przez Pool Leadera optymalnej płynności finansowej wszystkim podmiotom uczestniczącym (w tym Spółki), jak również zmniejszenie ich kosztów finansowania zewnętrznego (np. w postaci kosztów kredytowania w bankach). W związku z tym, przez "Uczestnika" należy rozumieć również Spółkę. Techniczną realizację cash-poolingu zapewni Bank z siedzibą znajdującą się poza granicami Polski, na terenie państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Mechanizm prawny cash-poolingu będzie składał się z następujących elementów:
Jak była o tym mowa na wstępie, Pool Leader jest bezpośrednim i jedynym udziałowcem Spółki. Może zaistnieć sytuacja, w której saldo znajdujące się na Rachunku Własnym Spółki (saldo ujemne) w całości lub w części przenoszone na Rachunek Transakcyjny przekroczy trzykrotność kapitału zakładowego Spółki. Spółka zaznacza, że w systemie cash-poolingu Pool Leaderem zawsze jest X z siedzibą w Finlandii. Uczestnikami cash-poolingu mogą być inne spółki należące do grupy kapitałowej Spółki (spółki powiązane ze Spółką w sposób pośredni). Może się też okazać, że w danym momencie Spółka będzie jedynym Uczestnikiem systemu cash poolingu. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy przy zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów Spółki odsetek zapłaconych przez Spółkę w związku z przystąpieniem do systemu cash-poolingu należy stosować ograniczenia w zaliczaniu odsetek do kosztów uzyskania przychodów wynikające z przepisów art. 16 ust. 1 pkt 60 lub 61 Ustawy CIT... Zdaniem Spółki, przy zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów Spółki odsetek zapłaconych przez Spółkę w związku z przystąpieniem do systemu cash-poolingu Spółka nie ma obowiązku stosowania ograniczeń wynikających z przepisów art. 16 ust. 1 pkt 60 lub 61 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.; zwanej dalej: Ustawa CIT). Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 Ustawy CIT, za koszt uzyskania przychodu nie uznaje się:
Zgodnie z art. 16 ust. 7b Ustawy CIT przez pożyczkę, o której mowa w ust. 1 pkt 60 i 61, rozumie się każdą umowę, w której dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy; przez pożyczkę tę rozumie się także emisję papierów wartościowych o charakterze dłużnym, depozyt nieprawidłowy lub lokatę. Zdaniem Spółki, umowa opisana w poz. 50 ORD-IN dotycząca prowadzenia rachunków w systemie cash-poolingu nie może być uznana za czynność prowadzącą do zawarcia umowy pożyczki w rozumieniu art. 16 ust. 7b Ustawy CIT, ponieważ żadna ze stron cash-poolingu nie zobowiązuje się do przeniesienia na własność drugiej strony określonej ilości pieniędzy, a także żadna ze stron nie zobowiązuje się do ich zwrotu. W opisanej transakcji dla każdego z Uczestników cash-poolingu powstają określone prawa i obowiązki wynikające z tytułu uczestnictwa w systemie zarządzania płynnością. Jednakże żaden z Uczestników systemu nie jest zobowiązany do przeniesienia własności określonej kwoty pieniędzy na inny określony w umowie podmiot. Co więcej, Uczestnik posiadający nadwyżkę płynności nie ma wiedzy co do tego, jaka część jego dodatniego salda przetransferowanego na Rachunek Grupowy zostaje wykorzystana przez innych Uczestników systemu. Wobec powyższego nie można wskazać podmiotów, które spełniałyby definicję pożyczkodawcy ("dający pożyczkę") i pożyczkobiorcy ("biorący pożyczkę"). Również sam przedmiot ewentualnej pożyczki pozostaje niezidentyfikowany, ponieważ zasilenie rachunku Uczestnika o niedoborze finansowym (o saldzie debetowym) następuje z rachunku prowadzonego dla Pool Leadera (Rachunku Grupowego za pośrednictwem Rachunków Transakcyjnych), a nie ze środków konkretnego Uczestnika posiadającego nadwyżki finansowe. Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka powołuje interpretację indywidualną:
Ponadto Spółka zauważa, że w przypadku cash-poolingu mamy do czynienia przynajmniej z trzema podmiotami, tzn. podmiotem mającym saldo dodatnie na rachunku głównym, podmiotem posiadającym debet na rachunku głównym oraz bankiem występującym w roli pośrednika działającego we własnym imieniu. Cel cash-poolingu, którym jest minimalizacja kosztów zewnętrznego finansowania działalności powiązanych spółek (poprzez wykorzystanie własnych środków grupy) realizowany jest poprzez odpowiednie przelewy, ale podmiotem dokonującym operacji przeksięgowań i odpowiedzialnym za cash-pooling jest każdorazowo Bank. Oznacza to, że spółki w ramach grupy kapitałowej faktycznie nie prowadzą pomiędzy sobą żadnych transakcji. W związku z tym, należy uznać, że dług Spółki powstaje każdorazowo wobec Banku i to Bank jest wierzycielem Spółki. Ponieważ jednak system cash poolingu rozliczany jest przy użyciu Rachunku Grupowego, Bank oblicza oprocentowanie od salda skonsolidowanego na Rachunku Grupowym. Dopiero po obliczeniu oprocentowania przez Bank dokonywana jest alokacja odsetek na poszczególnych Uczestników proporcjonalnie do wielkości sald na Rachunkach Transakcyjnych przypisanych poszczególnym Uczestnikom. Powyższe oznacza, że umowa cash-poolingu jako umowa pomiędzy trzema podmiotami nie może stanowić umowy pożyczki. Na potwierdzenie Spółka powołuje interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 10 lutego 2009 r., znak ILPB3/423-758/08-3/HS. W związku z powyższym, odsetki płacone przez Spółkę na rzecz Pool Leadera nie będą podlegały pod ograniczenia wynikające z przepisów o cienkiej kapitalizacji, tj. pod ograniczenia wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 Ustawy CIT, wobec czego będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów na zasadach ogólnych zawartych w art. 15 ust. 1 Ustawy CIT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Odnosząc się do powoływanych we wniosku interpretacji organów podatkowych stwierdzić należy, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego interpretację. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach ul. Prosta 10, 25-366 Kielce, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała. Referencje |
|
| 2009-11-10 |
