Istota interpretacji:

Czy w świetle przepisów podatku dochodowego od osób prawnych Spółka ma prawo do rozliczeń poniesionych wydatków w równych ratach do następnego remontu planowanego?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka przeprowadziła w miesiącu kwietniu i maju 2009r. remont planowy (cykliczny) w oddziale produkcyjnym. Kolejny remont planowy przewidziany jest w roku 2011. W podatku dochodowym od osób prawnych Spółka rozlicza poniesione wydatki począwszy od miesiąca maja br. przez okres dwudziestu trzech miesięcy (odpisy obejmują trzy lata podatkowe od maja 2009r. do marca 2011r.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przepisów podatku dochodowego od osób prawnych Spółka ma prawo do rozliczeń poniesionych wydatków w równych ratach do następnego remontu planowanego...

Zdaniem Spółki – sporządzającej sprawozdania finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) - zgodnie z przyjętą polityką rachunkowości, koszty bieżącego utrzymania środków trwałych i ich konserwacji wpływają na wynik finansowy w okresie, w którym zostały poniesione. Natomiast koszty istotnych remontów, napraw i okresowych przeglądów zaliczane są do rzeczowego majątku trwałego i amortyzowane zgodnie z okresem ekonomicznego okresu użytkowania.

W przypadku remontu cyklicznego, okres ekonomicznej użyteczności został ustalony na jeden rok i 11 miesięcy, do terminu kolejnego cyklicznego remontu, który będzie miał miejsce w okresie kwiecień - maj 2011r. Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. określanej w dalszej treści skrótem "ustawa o PDOP"), koszty remontów zaliczane są do kosztów pośrednich, tj. kosztów, których nie można powiązać z osiągnięciem konkretnego przychodu. Koszty te zliczane są do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia, przy czym jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a podatnik nie ma możliwości określenia, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, wówczas stanowią one koszt podatkowy proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Za moment poniesienia kosztu zgodnie z ustawą o PDOP uważa się dzień, na który ujęto koszty w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury lub rachunku, albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu (w przypadku braku faktury lub rachunku). Nie dotyczy to ujętych jako koszt rezerw oraz biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e)

Mając na uwadze powyższe, jeżeli Spółka dany wydatek, stanowiący koszt pośredni, rozlicza bilansowo w okresie kilku lat podatkowych (w tym przypadku 3 lata podatkowe) - stosownie do zasad wynikających z polityki rachunkowości - to również dla celów podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych wydatek ten będzie podlegał ujęciu w tych kilku latach podatkowych.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka powołała interpretację indywidualną z dnia 17 września 2008r. wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu nr ILPB3/423-375/08-2/MM.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji organu podatkowego należy stwierdzić, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego interpretację.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.