Istota interpretacji:

Czy koszty ponoszone przez Spółkę w związku z korzystaniem przez uprawnionych pracowników oraz emerytów i rencistów z tzw. ulgi resortowej, do której świadczenia zobowiązuje Spółkę przystąpienie do PUZP stanowią dla Spółki koszt uzyskania przychodu?

Z uwagi na braki formalne wniosku pismem z dnia 23 września 2009 r. wezwano Spółkę o ich uzupełnienie. Braki zostały uzupełnione w dniu 05 października 2009 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka powstała w 2002 roku poprzez wydzielenie ze struktur organizacyjnych Spółki X. Pracownicy Spółki, zatrudnieni pierwotnie w Spółce X posiadali uprawnienia do pewnych świadczeń, których zachowania nadal oczekiwali po przejściu do nowo powstałej Spółki.

W związku z powyższym, w dniu 24 września 2002 roku Zarząd Spółki zawarł z Zakładowymi Organizacjami Związkowymi, działającymi przy Spółce "Porozumienie o stosowaniu w Spółce Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Spółki X" (dalej "PUZP"). Zapisy PUZP (§ 57) dają pracownikom zatrudnionym w Spółce w pełnym wymiarze czasu pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony i byłym pracownikom Spółki objętym porozumieniem m.in. prawo do korzystania z tzw. ulg resortowych na takich samych zasadach i warunkach jakie przysługują odpowiednio pracownikom oraz emerytom i rencistom Spółki X.

Na ulgi resortowe składają się następujące świadczenia:

• zniżka w wysokości 50% na opłaty za instalację stacji telefonicznej w lokalu mieszkalnym (jeden raz w okresie zatrudnienia w Spółce),
• bezpłatny miesięczny abonament telefoniczny,
• bezpłatne 100 jednostek licznikowych w miesiącu.
  
  

Ponieważ Spółka nie jest producentem wskazanych powyżej świadczeń, w celu uregulowania rozliczeń ze Spółką X zawarła "Porozumienie w sprawie ulg resortowych", na podstawie którego Spółka X dostarcza te usługi osobom uprawnionym za wynagrodzeniem określonym w obowiązujących cennikach tej Spółki X, powiększonym o należny podatek od towarów i usług. Rozliczenie wyświadczonych na rzecz pracowników, emerytów i rencistów Spółki świadczeń w postaci ulg resortowych następuje po zakończeniu każdego roku obrotowego na podstawie wystawionej przez Spółkę X faktury VAT.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy koszty ponoszone przez Spółkę w związku z korzystaniem przez uprawnionych pracowników oraz emerytów i rencistów z tzw. ulgi resortowej, do której świadczenia zobowiązuje Spółkę przystąpienie do PUZP stanowią dla Spółki koszt uzyskania przychodu...(pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Spółki, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej "ustawa o pdop"), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Koszty uzyskania przychodu stanowią zatem wszelkie uzasadnione wydatki, za wyjątkiem enumeratywnie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o pdop, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów, o ile pozostają one w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Są to więc koszty bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskanym przychodem oraz koszty dotyczące całokształtu działalności firmy, konieczne do poniesienia celem zapewnienia jej prawidłowego funkcjonowania. Wykładnia, która za koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust.1 ustawy o pdop uznaje w/w koszty, została ugruntowana zarówno w orzecznictwie unijnym jak i polskim, m.in. wyrok NSA z dnia 15 listopada 2000 r. (sygn. akt III SA 2431/99), czy też wyrokiem NSA z dnia 12 maja 2000 r. (sygn. akt I SA/Lu 209/99).

W katalogu kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodu, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o pdop, nie zawiera się wypłata takich świadczeń dla emerytów i rencistów, zaś wypłata świadczeń dla pracowników stanowi jeden z elementów wynagrodzenia za pracę i co do zasady stanowi koszt uzyskania przychodów Spółki.

W ocenie Spółki świadczone ulgi resortowe na rzecz pracowników, emerytów i rencistów, choć nie mają bezpośredniego związku przyczynowo-skutkowego z przychodami Spółki, to powiązane są pośrednio z funkcjonowaniem Spółki w ujęciu ogólnym oraz zachowaniem jej przychodów.

Istotnym elementem oceny charakteru ponoszonych wydatków jest fakt, iż Spółka jest do ich ponoszenia zobowiązana zapisami PUZP, który zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 roku Kodeks Pracy (j.t. Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm. - dalej "Kodeks Pracy"), ma charakter normatywny i stanowi źródło przepisów prawa pracy.

W związku z tym, z uwagi na ciążący na pracodawcy obowiązek dostarczenia pewnych świadczeń na rzecz pracowników i byłych pracowników, koszty z nim związane powinny stanowić koszt uzyskania przychodu, w związku z tym, że ich poniesienie zapewnia prawidłowe, t.j. zgodne z prawem funkcjonowanie Spółki.

Powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w stanowisku wyrażonym przez Naczelnika Izby Skarbowej w Rzeszowie, w wydanej decyzji w sprawie interpretacji prawa podatkowego z dnia 7 września 2006 r. (sygn. IS.I/2-4230/7/06).

Podobne stanowisko zajął także Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia 11 września 2008 roku (sygn. ILPB3/423-359/08-2/KS).

Zdaniem Spółki jeśli w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ponoszone są wydatki wynikające z przepisów prawa, to zachodzi pośredni związek przyczynowo-skutkowy między poniesionym kosztem, a osiągniętym przychodem. W świetle art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, wystąpienie związku przyczynowo-skutkowego między poniesionymi wydatkami, a zasadnie oczekiwanym przychodem, z zastrzeżeniem wyłączeń zawartych w art. 16 ust. 1 tej ustawy, stanowi podstawowy warunek uznania, iż właściwie udokumentowany wydatek stanowi koszt uzyskania przychodów.

Świadczenie ulg resortowych powiązane jest w sposób ścisły i nierozłączny ze stosunkami pracy nawiązanymi przez Spółkę. Spółka jako pracodawca jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z realizacją postanowień PUZP, stąd koszty te należy traktować jako uzasadnione, pozostające w związku z zatrudnieniem pracowników i tym samym prowadzoną działalnością gospodarczą. Nieprzestrzeganie przez Spółkę zapisów PUZP prowadziłoby do przymusowych wypłat określonych w nim świadczeń, w tym kwot ulg resortowych, w następstwie przegranych procesów sądowych, powiększonych o koszty postępowania sądowego, co wpływało by negatywnie na sytuację finansową Spółki. Wydatki ponoszone na realizację przedmiotowych ulg pozostają zatem w ścisłym i nierozłącznym związku przyczynowym z funkcjonowaniem Spółki i prowadzeniem przez Spółkę działań mających na celu uzyskiwanie przychodów.

Dodatkowo, zagwarantowanie pracownikom określonych świadczeń, ma na celu przede wszystkim kształtowanie pożądanych przez pracodawcę postaw pracowników w okresie ich zatrudnienia. Świadczone ulgi resortowe stanowią zatem element prowadzonej polityki kadrowej Spółki, będącej wynikiem jej świadomych zamierzeń i decyzji jako pracodawcy, mającej na celu nie tylko zabezpieczenie prawidłowego funkcjonowania Spółki w ogólności, lecz także jej optymalnego funkcjonowania w celu generowania przychodów.

Powyższe stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu, w wydanej decyzji w sprawie interpretacji prawa podatkowego z dnia 13 września 2006 r. (sygn. PDI/4218-0013/06/PK/I).

Wobec powyżej przytoczonych argumentów, jeśli Spółka została zobowiązana do świadczenia określonym pracownikom, emerytom i rencistom ulg resortowych, to zdaniem Spółki ponoszone w związku z realizacją wspomnianych zobowiązań koszty stanowią koszty uzyskania przychodów, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o pdop.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Odnosząc się do powoływanych we wniosku orzeczeń sądu i interpretacji organów podatkowych stwierdzić należy, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego interpretację.

Nadmienia się, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku ORD-IN nr 2 i 3 wydano odrębne interpretację.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.