Istota interpretacji:

Czy powstałe w toku przeprowadzonej inwentaryzacji niezawinione niedobory lub nadwyżki inwentaryzacyjne można zaliczyć do kosztów lub przychodów strefowych?

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego też pismem z dnia 23 czerwca 2009 r. wezwano do ich uzupełnienia. Braki formalne uzupełniono w dniu 06 lipca 2009 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka otrzymała dnia 3 października 2005 roku zezwolenie na prowadzenia działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej, rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa. W zakresie wyrobów wytworzonych na terenie strefy określonych w następujących pozycjach polskiej klasyfikacji wyrobów i usług Głównego Urzędu Statystycznego:

• produkcja farb, lakierów i podobnych środków pokrywających,
• usługi badawczo rozwojowe w dziedzinie nauk przyrodniczych i technicznych,
• usługi w zakresie badań i analiz technicznych.
  
  

Zgodnie z ustawą o rachunkowości Spółka przeprowadza inwentaryzację materiałów/surowców wykorzystywanych do produkcji wyrobów gotowych (farb) w zakładzie produkcyjnym zlokalizowanym na terenie SSE, ze sprzedaży których dochód podlega zwolnieniu z pdop oraz inwentaryzację półproduktów, wyrobów gotowych (farb) produkowanych w tymże zakładzie. Podlegające inwentaryzacji materiały i półprodukty znajdują się w będącym własnością Spółki magazynie, zlokalizowanym na terenie SSE. Natomiast podlegające inwentaryzacji wyroby gotowe znajdują się w będącym własnością Spółki magazynie, zlokalizowanym na terenie SSE oraz w zewnętrznym, wynajmowanym od innej Spółki magazynie, zlokalizowanym poza terenem SSE.

W wyniku inwentaryzacji powstają między innymi następujące, uznane za niezawinione różnice inwentaryzacyjne:

1. nadwyżki inwentaryzacyjne powstałe na skutek:
   - zamiany numerów partii (wypisania z magazynu zapasu oznaczonego numerem partii X, podczas gdy fizycznie z magazynu wydano ten sam zapas, lecz oznaczony numerem partii Y
   - odchyleń wagowych stosowanego sprzętu mieszczących się w granicach błędu pomiaru stosowanego sprzętu, oraz
   
2. niedobory inwentaryzacyjne powstałe na skutek:
   - zamiany numerów partii (wypisania z magazynu zapasu oznaczonego numerem partii X, podczas gdy fizycznie z magazynu wydano ten sam zapas, lecz oznaczony numerem partii Y),
   - odchyleń wagowych stosowanego sprzętu mieszczących się w granicach błędu pomiaru stosowanego sprzętu,
   - ubytków naturalnych i nieuniknionych strat produkcyjnych mieszczących się w granicach norm ubytków i naturalnych i strat produkcyjnych.
   
   

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy powstałe w toku przeprowadzonej inwentaryzacji niedobory lub nadwyżki inwentaryzacyjne opisane we wniosku można zaliczyć do kosztów lub przychodów strefowych...

Zdaniem Spółki w stosunku do ujawnionych, niezawinionych różnic inwentaryzacyjnych materiałów i półproduktów wykorzystywanych do wytwarzania wyrobów gotowych, ze sprzedaży których dochód podlega zwolnieniu z pdop oraz różnic inwentaryzacyjnych tychże wyrobów gotowych bez względu na to, czy zapasy te przechowywane są w magazynie zlokalizowanym na terenie SSE czy też poza nią, Spółka stoi na stanowisku, iż będą one stanowiły odpowiednio koszty lub przychody strefowe.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych wolne od podatku są dochody z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust, 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Zdaniem Spółki, jak wynika z wyżej cytowanych przepisów zwolnienie od podatku przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy, której zakres został określony w zezwoleniu na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Strefy.

W opinii Spółki źródłem pochodzenia opisanych we wniosku różnic inwentaryzacyjnych (przychodów i kosztów) jest prowadzenie przez spółkę działalności na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Powyższe różnice inwentaryzacyjne nie stanowią samodzielnej kategorii przychodów i kosztów powstałej w wyniku działalności odrębnej od działalności objętej zezwoleniem na prowadzenie działalności gospodarczej w Specjalnej Strefie Ekonomicznej. Są one ściśle związane z dochodem objętym na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o pdop zwolnieniem od podatku dochodowego od osób prawnych.

Powstałe różnice inwentaryzacyjne są efektem działalności podstawowej Spółki, zwolnionej z pdop, co w konsekwencji powoduje, iż powstały przychód lub koszt należy uznać na mocy ww. przepisów za przychód lub koszt strefowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. określanej w dalszej części skrótem "ustawa o pdop") przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

W myśl art. 12 ust. 3 ustawy o pdop, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (nie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o pdop), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o pdop.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

1. został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
2. jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
3. pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
4. poniesiony został w celu uzyskania przychodów bądź zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
5. nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o pdop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów,
6. został właściwie udokumentowany.
   
   

Wśród kosztów wymienionych w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o pdop, nie uważa się za koszty podatkowe, nie wyszczególniono niedoborów inwentaryzacyjnych. Niemniej każdy przypadek oraz każde tego rodzaju zdarzenie należy rozpatrywać i oceniać indywidualnie, jako konkretny przypadek z uwzględnieniem okoliczności faktycznych badanej sprawy.

Dlatego też zaliczenie nadwyżek inwentaryzacyjnych do przychodów lub niedoborów inwentaryzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów powinno być każdorazowo oceniane w aspekcie:

1. całokształtu prowadzonej przez podatnika działalności,
2. okoliczności, które spowodowały powstanie tych nadwyżek lub niedoboru,
3. ich udokumentowania,
4. podjętych przez podatnika działań zabezpieczających.
   
   

W świetle powyższego, nadwyżkę inwentaryzacyjną wyrobów strefowych (czyli wyrobów pochodzących z działalności gospodarczej objętej zezwoleniem) należy uznać za przychód strefowy, z którego dochód objęty będzie zwolnieniem na podstawie cytowanych na wstępie przepisów.

Stwierdzone niedobory inwentaryzacyjne mogą natomiast zostać zaliczone w ciężar kosztów uzyskania przychodów z działalności strefowej, jeżeli powstały w toku tej działalności strefowej i niezależnie od woli podatnika. Kosztem uzyskania przychodów mogą być tylko niedobory inwentaryzacyjne, w tej części, w jakiej zostały uznane za niezawinione i których okoliczności powstania oraz przyczyny zostały wyczerpująco udokumentowane. Nie stanowią bowiem kosztu uzyskania przychodów niedobory inwentaryzacyjne będące wynikiem braku staranności bądź nieracjonalnego działania podatnika, nawet jeśli mieszczą się w normach ustalonych przez daną jednostkę gospodarczą.

Natomiast zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 47 ustawy o pdop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku nieobjętych zwolnieniem od podatku akcyzowego ubytków wyrobów akcyzowych oraz podatku akcyzowego od tych ubytków. Zatem, jeżeli nadmierne ubytki (niedobory) inwentaryzacyjne dotyczą takich wyrobów akcyzowych to nie będą mogły być w ogóle zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. W takiej sytuacji nie będą również mogły stanowić kosztów strefowych.

W związku z powyższym i z tym zastrzeżeniem, niezawinione różnice inwentaryzacyjne materiałów i półproduktów wykorzystywanych do wytwarzania wyrobów gotowych, ze sprzedaży których dochód podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych oraz różnice inwentaryzacyjne tychże wyrobów gotowych przechowywanych w magazynie zlokalizowanym na terenie SSE i poza nią będą stanowić odpowiednio przychody i koszty strefowe. A zatem stanowisko Spółki przedstawione we wniosku ORD-IN jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.