Istota interpretacji:

Czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów kwoty brutto wypłat dokonanych z podziału zysku netto w dacie ich dokonania (przelewu na osobiste rachunki bankowe pracowników) lub postawienia do dyspozycji pracowników wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne w części obciążającej płatnika składek, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 162 ze zmianami)?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Zgodnie z zapisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 ze zm.), Spółka sporządza roczne sprawozdanie finansowe. Po ocenie i wydaniu opinii przez uprawnionego biegłego rewidenta, Zwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy zatwierdza to sprawozdanie podejmując stosowną uchwałę. Walne Zgromadzenie podejmuje również uchwałę o sposobie podziału wyniku finansowego netto, przeznaczając część na wypłatę nagród z zysku dla uprawnionych pracowników. Na podstawie Protokołu Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy sporządzonego w formie aktu notarialnego, Spółka dokonuje podziału wyniku finansowego netto za dany rok obrotowy. Osiągnięty przez Spółkę zysk netto za lata obrotowe 2005, 2006 i 2007 w części przeznaczony był na wypłatę dla pracowników. Kwoty przekazane na wypłaty dla pracowników obejmowały wartość brutto tych wypłat oraz wartość składek na ubezpieczenia społeczne w części obciążającej pracodawcę, składki na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Na okoliczność wypłaty nagrody z zysku sporządzany był Regulamin wypłaty, zatwierdzany przez Zarząd. Do nagrody z zysku uprawnieni byli pracownicy Spółki, z wyjątkiem członków Zarządu i Głównego Księgowego, którzy pozostawali w zatrudnieniu w ostatnim dniu kalendarzowym roku, za który wypłacana była nagroda z zysku. Kwoty brutto nagrody z zysku dla poszczególnych pracowników obliczane były proporcjonalnie do procentowego udziału wynagrodzenia brutto pracownika za dany rok (bez ewentualnych nagród jubileuszowych) w stosunku do sumy wynagrodzeń brutto za dany rok (bez nagród jubileuszowych) wszystkich pracowników uprawnionych do nagrody z zysku.

Nagrody z zysku wypłacane były: za rok 2005 w roku 2006, za rok 2006 w roku 2007 i za 2007 rok w roku 2008. Spółka nie zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów wypłaconych kwot brutto oraz składek na ubezpieczenia społeczne w części obciążającej płatnika, składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów kwoty brutto wypłat dokonanych z podziału zysku netto w dacie ich dokonania (przelewu na osobiste rachunki bankowe pracowników) lub postawienia do dyspozycji pracowników wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne w części obciążającej płatnika składek, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 162 ze zmianami)...

Zdaniem Spółki, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz.654 z późn. zmianami), wg stanu prawnego obowiązującego w 2006 r., kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Od dnia 01 stycznia 2007 r. art. 15 ust. 1 otrzymał brzmienie mówiące, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Zarówno do 2006 r., jak i od 2007 r., art. 16 ust. 1 ustawy enumeratywnie wymienia koszty nieuznawane za koszty uzyskania przychodów. Wypłacone przez Spółkę nagrody z zysku w latach: 2006, 2007 i 2008, nie są wymienione w tym przepisie, zatem do tego wydatku należy stosować art. 15 ust. 1 ustawy o pdop. Należy rozpatrzyć, czy wydatek ten został poniesiony w celu uzyskania przychodu. Wypłaty z zysku mogą być wypłacone po zakończeniu roku bilansowego (podatkowego) i po wyliczeniu wysokości zysku. Zgoda właścicieli Spółki na wypłatę z zysku dla pracowników, wyrażona w formie Uchwały Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy, jest formą uznania wkładu pracy pracowników, którzy przyczynili się do osiągnięcia dobrych wyników finansowych swego pracodawcy i motywuje do dalszej dobrej pracy mającej na celu osiąganie wysokich przychodów przez Spółkę. Wypłacone nagrody z zysku mają charakter wynagrodzenia za pracę i jako wydatki na rzecz pracowników nierozerwalnie wiążą się z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą i uzyskiwanymi przychodami, jednocześnie nie są wymienione w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zapisanych w art. 16 ust. 1 ustawy podatkowej, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Również składki na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez płatnika składek, oraz składki na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych odprowadzanych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, na zasadach określonych w ustawie z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. Wprawdzie art. 16 ust. 1 pkt 40 ustawy o pdop stwierdza, że za koszty uzyskania przychodów nie uważa się składek na ubezpieczenia społeczne oraz Fundusz Pracy i na inne fundusze celowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw - od nagród i premii, wypłacanych w gotówce lub papierach wartościowych z dochodu po opodatkowaniu podatkiem dochodowym, lecz nie można dosłownie zastosować go do stanu faktycznego w Spółce. Wypłacone nagrody z zysku i naliczone od nich obciążenia do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych mają nazwę "nagrody", jednakże takie określenie wypłat ma charakter tradycyjny, zwyczajowy. Nagrody dla pracowników nie są formą wyróżnienia niektórych pracowników za szczególne inicjatywy w pracy i nie skutkują wpisem do akt osobowych jako nagrody, o których mowa w art. 105 ustawy Kodeks pracy. Ponadto dokonane były w formie bezgotówkowej na rachunki bankowe poszczególnych pracowników. Zważywszy, iż przesłanki wymienione w art. 16 ust. 1 pkt 40 powinny być spełnione łącznie, Spółka uważa, że w stanie faktycznym zaistniałym w Spółce, artykuł ten nie ma zastosowania.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z postanowieniami art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. – zwana dalej: updop), według stanu prawnego obowiązującego do 31 grudnia 2006 r., kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

W myśl natomiast obowiązującego od 1 stycznia 2007 r. przepisu art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Enumeratywnie wymieniony w art. 16 ust. 1 updop katalog kosztów niestanowiących kosztów podatkowych nie oznacza, że inne koszty w nim nie wymienione tymi kosztami nie mogą być. W takim przypadku należy badać, czy dany koszt poniesiony został w celu uzyskania przychodów (zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów).

W myśl obowiązujących od 1 stycznia 2007 r. przepisów art. 15 ust. 4d i ust. 4e updop, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (koszty pośrednie), podlegają podatkowemu rozliczeniu w dacie ich poniesienia. Za dzień ten, z zastrzeżeniem przewidzianym w tych ustawach, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Wypłacone pracownikom wypłaty z zysku netto choć niewątpliwie związane są z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki, to jednak nie spełniają one wszystkich przesłanek niezbędnych do zakwalifikowania ich, w oparciu o wyżej wymienione przepisy ustawy, do kosztów uzyskania przychodów. Wypłaty te stanowią bowiem element podziału wypracowanego przez Spółkę zysku netto (po opodatkowaniu podatkiem dochodowym). Nie mają one więc charakteru kosztowego. Wydatki te nie będą zatem stanowić kosztów uzyskania przychodów, gdyż ich źródłem jest zysk.

Zatem niewłaściwe jest stanowisko Spółki, uznające za koszty uzyskania przychodów wypłaty dokonane przez Spółkę na rzecz pracowników z zysku netto (po opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych).

Konsekwencją nieuznania za koszt podatkowy wypłat z zysku netto, jest nieuznawanie za taki koszt również związanych z tymi wypłatami składek na ubezpieczenie społeczne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Znajduje to wyraz także w zapisie art. 16 ust. 1 pkt 40 updop, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie społeczne oraz na Fundusz Pracy i inne fundusze celowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw - od nagród i premii, wypłacanych w gotówce lub w papierach wartościowych z dochodu po opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Wskazać przy tym należy, iż niewłaściwe jest rozumienie przez Spółkę pojęcia "wypłaty w gotówce", użytego w przytoczonym wyżej przepisie art. 16 ust. 1 pkt 40 updop. Przez wypłatę premii w gotówce rozumie się bowiem otrzymanie premii w postaci pieniężnej, a więc nie tylko, przez bezpośrednią jej wypłatę (np. w kasie), ale również jej podjęcie z rachunku.

Tut. Organ zwraca również uwagę, iż fundamentalne znaczenie dla rozstrzygnięcia o skutkach podatkowych wynikających z wypłat o jakich mowa we wniosku ma ustalenie ich charakteru. W ocenie tut. Organu w przedstawionym stanie faktycznym mamy do czynienia z wypłatą premii.

Premia jest świadczeniem, którego wypłata uzależniona jest od spełniania konkretnego i podlegającego weryfikacji warunku. W ujętym we wniosku stanie faktycznym warunkiem tym jest osiągnięcie przez Spółkę zysku oraz przeznaczenie go przez stosowny organ Spółki, do wypłaty wśród pracowników.

Przez "premie z zysku", należy rozumieć premie wypłacone z zysku po opodatkowaniu, a więc z dochodu po opodatkowaniu. Stosownie bowiem do reguł wynikających z updop, co do zasady dochód to różnica pomiędzy przychodem podatkowym, a kosztami jego uzyskania. Tym samym brak podstaw prawnych, aby po ustaleniu dochodu i odliczeniu należnego od niego podatku dochodowego ponownie ustalać koszty uzyskania przychodu.

Reasumując, Spółka nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów dokonanych z podziału zysku netto wypłat dla pracowników wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Stanowisko Spółki uznać należy zatem za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.