Istota interpretacji:

Czy Spółka może uznać za koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych zwiększenie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w części dotyczącej z podziału zysku za 2006 rok w 2007 roku i za 2007 rok w 2008 roku na podstawie Uchwał Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy przy spełnieniu warunku, że środki pieniężne stanowiące równowartość tych zwiększeń zostały wpłacone na rachunek bankowy ZFŚS i złożyć korekty zeznań podatkowych CIT-8 za 2007 rok i 2008 rok ?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W Spółce jest zatrudnionych ponad 100 pracowników i tworzony jest Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych na podstawie ustawy z dnia 4 marca 1994 r., o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych oraz regulaminie wykorzystania ZFŚS.

Z podziału zysku za 2006 rok oraz za 2007 rok został zwiększony ZFŚS w 2007 roku i w 2008 r. na podstawie Uchwał Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy i środki pieniężne zostały przekazane na rachunek bankowy ZFŚS.

W 2007 roku i w 2008 Spółka nie zakwalifikowała kwot z tytułu zwiększenia ZFŚS z podzielonego zysku na podstawie Uchwał Walnego Zgromadzenia do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych.

W Spółce obowiązuje regulamin pracy, regulamin wynagradzania i regulamin wykorzystania ZFŚS. Spółka zapoznała się z treścią interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, zamieszczonej na stronie internetowej sip.mf.gov z 2008 września 04 w sprawie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zwiększenia ZFŚS z podziału zysku i w związku z tym Spółka zwraca się z prośbą o wydanie interpretacji indywidualnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka może uznać za koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych zwiększenie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w części dotyczącej z podziału zysku za 2006 rok w 2007 roku i za 2007 rok w 2008 roku na podstawie Uchwał Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy przy spełnieniu warunku, że środki pieniężne stanowiące równowartość tych zwiększeń zostały wpłacone na rachunek bankowy ZFŚS i złożyć korekty zeznań podatkowych CIT-8 za 2007 rok i 2008 rok ...

Zdaniem Spółki zwiększenie ZFŚS z podziału zysku za 2006 rok w 2007 roku i za 2007 rok w 2008 roku dokonane na podstawie Uchwały Zwyczajnego Zgromadzenia Akcjonariuszy do wysokości przekazanych na rachunek bankowy ZFŚS środków, jest kosztem uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych.

W Spółce jest tworzony ZFŚS na podstawie ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych i regulaminie wykorzystania ZFŚŚ, który przewiduje dodatkowe zwiększenia ZFŚS.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 pkt 9, kosztem uzyskania przychodów są odpisy i zwiększenia, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych obciążają koszty działalności pracodawcy i środki pieniężne stanowiące równowartość tych odpisów i zwiększeń zostały wpłacone na rachunek Funduszu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm. określanej w dalszej części skrótem "ustawa o pdop") kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Z przepisu tego wynika zatem, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z przychodami tzn. wydatki takie są uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia, a rezultatem ich poniesienia jest uzyskanie przychodów oraz zabezpieczenie funkcjonowania źródła przychodów.

Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. b ustawy o pdop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika; kosztem uzyskania przychodów są jednak odpisy i zwiększenia, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych obciążają koszty działalności pracodawcy, jeżeli środki pieniężne stanowiące równowartość tych odpisów i zwiększeń zostały wpłacone na rachunek Funduszu.

Zasady tworzenia zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz zasady gospodarowania środkami tego funduszu określa ustawa z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 1996r. Nr 70, poz. 335 ze zm. określana w dalszej części ustawa o "ZFŚS"). Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o ZFŚS, odpisy i zwiększenia, o których mowa w art. 3-5 i 6a oraz kwoty wypłaconych świadczeń urlopowych, o których mowa w art. 3, obciążają koszty działalności pracodawcy. Przepis ten odnosi się również do odpisów ustalonych na podstawie art. 4 ust. 1 ww. ustawy o ZFŚS, zgodnie z którym u pracodawców, o których mowa w art. 3 ust. 1, układ zbiorowy pracy może dowolnie kształtować wysokość odpisu na Fundusz; może również postanawiać, że Fundusz nie będzie tworzony.

W świetle powyższego dla celów podatkowych odpisy i zwiększenia na ZFŚS tworzone w wysokości określonej w układzie zbiorowym pracy stanowią koszt uzyskania przychodów na takich samych zasadach jak odpisy, o których mowa w art. 5 ustawy o ZFŚS, o ile ich równowartość przekazana została na wyodrębniony rachunek bankowy Funduszu.

Kwota odpisu stanowi koszt uzyskania przychodu w momencie przekazania środków na rachunek ZFŚS. W związku powyższym jeżeli Spółka nie ujmowała dotychczas ww. odpisów w kosztach podatkowych, może dokonać korekty zeznań CIT-8 za lata 2007 i 2008.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.