Istota interpretacji:

Czy koszty związane z pożyczką zaciągnięta na potrzeby wskazanej wyżej transakcji, w szczególności takie jak odsetki od kwoty pożyczki, prowizja stanowić będą koszty uzyskane przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych tj. w momencie ich zapłaty?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny :

Wnioskodawca jako Spółka z o. o. zamierza nabyć 100% udziałów w innej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. W związku powyższym podpisała umowę zakupu tych udziałów z klauzulą, że ich przeniesienie będzie miało miejsce dopiero po zapłaceniu uzgodnionej ceny i spełnieniu dodatkowych warunków zawieszających. Termin zapłaty został odroczony w czasie na trzy miesiące od dnia podpisania umowy. Jedną z form finansowania zakupu tych udziałów ma być krótkoterminowa pożyczka, udzielona przez podmiot krajowy, który nie jest powiązany ze spółką nabywającą udziały. W celu znalezienia takiego podmiotu, Spółka skorzystała z usług pośrednika, który zajął się wyszukaniem podmiotu, który ma udzielić pożyczki, prowadził wstępne negocjację z tym podmiotem w zakresie jej warunków finansowych. Pośrednik nie jest w żaden sposób powiązany z wnioskodawcą.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy koszty związane z pożyczką zaciągniętą na potrzeby wskazanej wyżej transakcji, w szczególności takie jak odsetki od kwoty pożyczki, prowizja stanowić będą koszty uzyskane przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych tj. w momencie ich zapłaty...

Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie koszty, które wiązać się będą z zaciąganą przez spółkę pożyczką, a w szczególności odsetki i prowizja od kwoty pożyczki, będą w całości stanowiły koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), tj. w przypadku odsetek w momencie ich zapłaty bądź kapitalizacji (zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz nie zapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów). W przekonaniu Wnioskodawcy, art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi wyjątek od ogólnej reguły wyrażonej w art. 15 ust. 1 ustawy. Tym samym, nie można stosować względem niego interpretacji rozszerzającej. Ponieważ w art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy jest mowa o wydatkach na nabycie udziałów w spółce, to rozumieć przez to należy – i to ściśle – takie wydatki, bez których poniesienie nabycia udziałów byłoby niemożliwe np. zapłata ceny za nabywane udziały, czy też opłaty notarialne. Wykluczyć trzeba dlatego z zakresu zastosowania przedmiotowego artykułu takie wydatki, które nie służą bezpośrednio nabyciu udziałów, a co najwyżej umożliwiają uzyskanie źródła finansowania takiego nabycia. Tego rodzaju wydatkami będą tutaj wszelkie opłaty, prowizje, odsetki, koszty usług pośrednictwa itp. związane z pożyczką zaciapaną na zakup udziałów

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.