W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Głównym profilem działalności Spółki jest:

1. budowa i wyposażanie obiektów handlowo-usługowych,
2. obsługa własnych obiektów handlowo-usługowych, w szczególności ich zagospodarowanie i wynajem,
3. świadczenie usług reklamowych,
4. świadczenie usług rachunkowo-księgowych.
   
   

Spółka ma podpisane umowy najmu z osobami fizycznymi prowadzącymi działalność gospodarczą oraz osobami prawnymi na wynajem powierzchni handlowej.Spółka ponosi koszty reklamy najemców w dwóch lokalnych gazetach.

Oprócz reklamy danego najemcy (np. w stanowisku nr 102 są do zakupu najtańsze buty), znajduje się informacja o Spółce: adres siedziby, numer telefonu, strona www, logo spółki. Na każdej reklamie znajduje się dopisek, że dany produkt, w tak niskiej cenie znajduje się tylko w Hali.

Reklamować się mogą wszyscy najemcy powierzchni handlowej.

Spółka co miesiąc otrzymuje fakturę z danej gazety i na podstawie tej faktury refakturuje koszty reklamy na danego najemcę. Koszt informacji o Spółce (m.in. adres siedziby, numer telefonu, stronie www, logo spółki) pokrywa Spółka.

Najemcami Spółki są osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą oraz trzy osoby prawne. Około 97% najemców to akcjonariusze Spółki a pozostała część to najemcy nie będący akcjonariuszami. Siedmioro akcjonariuszy to osoby wchodzące w skład Rady Nadzorczej Spółki.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:

Czy taki wydatek (reklama najemców będącymi akcjonariuszami) jest ograniczony art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych...(pytanie oznaczone we wniosku jako Nr 2)

Zdaniem Spółki wydatek ten nie jest ograniczony art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) ponieważ:

• umowa najmu została podpisana z osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą a nie akcjonariuszem Spółki. W umowie najmu nie ma mowy, że jest to akcjonariusz. Taka informacja nie ma tu znaczenia,
• wydatki te nie są ponoszone na rzecz akcjonariusza, nie są one związane z pełnioną przez niego funkcją, lecz na rzecz osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą z którą podpisano umowę najmu,
• nie jest to również świadczenie jednostronne. Jednostronne świadczenie spółki na rzecz akcjonariusza polega na tym, że spółka nie otrzymuje świadczenia wzajemnego.
  
  

W przypadku Spółki zyskuje najemca jak również Spółka (brak kłopotów z płynnością finansową dzięki terminowemu regulowaniu należności za czynsz oraz powierzchnia handlowa jest wynajmowana w 100%).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się iż w sprawie będącej przedmiotem pytań oznaczonych we wniosku Nr 1, 3 wydano odrębne interpretacje indywidualne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.