Istota interpretacji:

Jak należy potraktować podatkowo kwotę 1.100 zł (6.100 zł – 5.000 zł), czy również jako dodatnią różnicę kursową, która podlega zaliczeniu do przychodów podatkowych? A w przypadku wystąpienia ujemnych różnic kursowych, czy tę różnicę należy potraktować jako koszt uzyskania przychodów?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka wystawia fakturę VAT dla kontrahenta krajowego w euro:

1. wartość netto 10.000 euro (równowartość w zł 40.000),
2. podatek VAT 22% 8.800 zł (równowartość w euro 2.200),
3. do zapłaty 12.200 euro (równowartość w zł 48.800).
   
   

Kurs średni NBP z dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury w wysokości 4,00 zł/euro.

Zapłata następuje również w walucie obcej, w wysokości zgodnej z fakturą: 12.200 euro. Kurs faktyczny z dnia zapłaty wynosi 4,50 zł/euro, czyli równowartość otrzymanej zapłaty w złotówkach wynosi 54.900,- .

Dodatnia różnica kursowa ustalona zgodnie z art. 15a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) wynosi:

(10.000 euro * 4,50) – (10.000 euro * 4,00) = 5.000 zł,

natomiast na rozrachunkach różnica kursowa wynosi: 54.900 – 48.800 = 6.100 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jak należy potraktować podatkowo kwotę 1.100 zł (6.100 zł – 5.000 zł), czy również jako dodatnią różnicę kursową, która podlega zaliczeniu do przychodów podatkowych...

A w przypadku wystąpienia ujemnych różnic kursowych, czy tę różnicę należy potraktować jako koszt uzyskania przychodów...

Zdaniem Wnioskodawcy: Kwota 1.100 zł (faktycznie jest to różnica kursowa powstała z przeliczenia kwoty podatku VAT według kursów walutowych odpowiednio 4,00 zł/euro i 4,50 zł/euro) nie spełnia definicji dodatniej różnicy kursowej w świetle art. 15a ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i tym samym jest obojętna podatkowo. Podobnie w przypadku ujemnej różnic kursowej – art. 15a ust. 3 pkt 1 – nie jest kosztem uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.