Istota interpretacji:

Czy wstępna rata leasingowa jest kosztem leasingobiorcy już w momencie poniesienia? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 23 lutego 2007r. Spółka zawarła umowę leasingu operacyjnego dotyczącą samochodu osobowego. Umowa została zawarta na okres 2 lat. Wstępna rata leasingowa płatna przed wydaniem przedmiotu leasingu, nie później niż 7 dni od wystawienia faktury VAT, a następnie 24 raty miesięczne. Wartość końcowa wynosi 16% wartości przedmiotu leasingu.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż w zakres wynagrodzenia Finansującego, zgodnie z umową, wchodziły:

1. opłata manipulacyjna (płatna do 7 dni od daty wystawienia faktury VAT),
2. wstępna rata leasingowa (płatna do 7 dni od daty wystawienia faktury VAT),
3. 24 raty leasingowe płatne z góry do ostatniego dnia roboczego obowiązywania umowy, fakturowane od miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpił odbiór Przedmiotu Leasingu,
4. wartość Końcowa.
   
   

Wstępna rata leasingowa została uiszczona na podstawie faktury VAT z dnia 26 lutego 2007r., zaś płatność nastąpiła w dniu 5 marca 2007r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wstępna rata leasingowa jest kosztem leasingobiorcy już w momencie poniesienia... (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1).

Zdaniem Spółki, wstępna rata leasingowa jest kosztem w momencie poniesienia i może być jednorazowo zaliczona w koszty, co potwierdza m.in. wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2007r. (sygn. III SA/Wa 221/08).

Wstępnej racie leasingowej trudno przypisywać samoistny charakter, warunkujący rozpoczęcie umowy leasingu, bowiem została ona uiszczona na podstawie faktury wystawionej już po dacie zawarcia umowy leasingu. Szczególny charakter tej raty polega na tym, że różni się wysokością kwoty od pozostałych oraz terminem płatności. Jej uiszczenie nie warunkuje rozpoczęcia umowy leasingu, bowiem ta wiąże się z datą zawarcia umowy.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zasady opodatkowania stron umowy leasingu podatkiem dochodowym od osób prawnych reguluje rozdział 4a ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm. – zwanej dalej "updop").

Zgodnie z art. 17a pkt 1 updop, ilekroć w rozdziale jest mowa o umowie leasingu rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej "finansującym", oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej "korzystającym", podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.

W myśl art. 17b ust. 1 updop, opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:

1. została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz
2. suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.
   
   

Cytowany powyżej przepis nie precyzuje, w którym momencie korzystający winien zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wynikające z umowy leasingu opłaty. Rozstrzygając kwestię momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wstępnej raty leasingowej, należy brać pod uwagę ogólne zasady potrącania kosztów, które zostały uregulowane w art. 15 updop.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop.

Powyższe oznacza, że zasadniczo wszystkie poniesione wydatki, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, po wyłączeniu wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 updop, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Przepis powyższy nie określa terminu, kiedy – dla ustalenia dochodu podlegającego opodatkowaniu - można potrącić koszty.

Co do zasady koszty uzyskania przychodów można podzielić na bezpośrednio i pośrednio związane z przychodami. Ponoszone przez wnioskodawcę koszty związane z zawartą umową leasingu operacyjnego należy zaliczyć do kategorii kosztów pośrednich. Zasady ich potrącalności zostały uregulowane w art. 15 ust. 4d updop.

Zgodnie z art. 15 ust. 4d updop, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, w myśl art. 15 ust. 4e updop, z zastrzeżeniem ust. 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym Wnioskodawca zawarł w dniu 23 lutego 2007 r. umowę leasingu operacyjnego, której przedmiotem jest samochód osobowy. Czas trwania umowy to 2 lata. Wstępna rata leasingowa (płatna 7 dni od wystawienia faktury VAT) uiszczona na podstawie faktury VAT z dnia 26 lutego 2007r. została zapłacona w dniu 5 marca 2007r., przed wydaniem przedmiotu leasingu.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że wstępna rata leasingowa nie ma charakteru raty okresowej, wynikającej z harmonogramu płatności rat (umowa przewiduje oprócz niej 24 laty leasingowe). Stanowi zatem koszt dotyczący całej umowy.

Należy więc stwierdzić, iż Spółka powinna podzielić koszty poniesienia wstępnej raty leasingowej proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczy i w tej proporcji zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów poszczególnych okresów. Opłata ta nie może więc zostać zaliczona przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów w całości, w momencie jej poniesienia.

Nadmienić również należy, że przywołany przez Spółkę wyrok sądu nie stanowi powszechnej wykładni przepisów prawa podatkowego, ponieważ wydany został w indywidualnej sprawie i wiąże tylko strony postępowania.

Stanowisko wnioskodawcy jest zatem nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.