Istota interpretacji:

"Czy do płaconych przez Spółkę faktur za koszty wynagrodzeń i składki ZUS pracowników, którzy wykonują pracę na rzecz Spółki, pozostając w stosunku pracy z syndykiem masy upadłości ma zastosowanie art. 16 ust. 1 pkt 57 i 57a ustawy o PDOP?"

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny :

Spółka w oparciu o umowę zawartą z syndykiem masy upadłości dzierżawi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w postaci zakładu produkcyjnego, za odpłatnością w formie comiesięcznego czynszu dzierżawnego. W umowie zawarto prawo pierwokupu dzierżawionego zakładu.

Czynsz nie obejmuje kosztów wynagrodzeń pracowników dzierżawionego zakładu, którzy w okresie dzierżawy pozostają pracownikami syndyka, natomiast wykonują pracę na rzecz Spółki. Co miesiąc syndyk w terminie do 5-tego dnia miesiąca obciąża Spółkę fakturą VAT za koszty poniesionych wynagrodzeń i należne składki ZUS za poprzedni miesiąc.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy do płaconych przez Spółkę faktur za koszty wynagrodzeń i składki ZUS pracowników, którzy wykonują pracę na rzecz Spółki, pozostając w stosunku pracy z syndykiem masy upadłości ma zastosowanie art. 16 ust. 1 pkt 57 i 57a ustawy o PDOP...

Zdaniem Wnioskodawcy art. 16 ust. 1 pkt 57 i 57a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. – dalej "ustawa o PDOP") nie ma zastosowania w przypadku Spółki do przedmiotowych faktur za koszty wynagrodzeń i składek ZUS. Pracownicy są zatrudnieni na umowy o pracę w spółce zarządzanej przez syndyka, który pobiera i odprowadza podatki oraz składki ZUS od przedmiotowych wynagrodzeń. Zatem przepisy te mają zastosowanie w spółce zatrudniającej pracowników, czyli u syndyka. U Wnioskodawcy są to koszty wynajmu pracowników, traktowane jako zakup usług obcych. Stanowią zatem koszt uzyskania przychodu okresu, którego dotyczą, w oparciu o zasadę potrącalności kosztów określoną w art. 15 ust. 4 ustawy o PDOP.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 57 ustawy o PDOP nie uważa się za koszty uzyskania przychodów niewypłaconych, niedokonanych lub niepostawionych do dyspozycji wypłat, świadczeń oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz w art. 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, a także zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład pracy.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 57a ww. ustawy o PDOP nie uważa się za koszty uzyskania przychodów nieopłaconych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, z zastrzeżeniem pkt 40, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek.

Z treści art. 12 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że chodzi tutaj o wynagrodzenia i inne świadczenia wynikające ze stosunku pracy. Potwierdza to również art. 16 ust. 1 pkt 57a ww. ustawy o PDOP, który mówi o składkach w części finansowanej przez płatnika składek. W przedmiotowym przypadku pracodawcą i płatnikiem składek jest syndyk masy upadłości, zatem art. 16 ust. 1 pkt 57 i 57a ww. ustawy o PDOP dotyczy właśnie spółki przez niego zarządzanej. U Spółki przedmiotowe faktury stanowią koszt okresu, którego dotyczą bez względu na datę ich zapłaty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.