Istota interpretacji:

"Czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu odpis na fundusz rekultywacji w granicach kwoty planowanego odpisu na dany rok w planie rekultywacji, skorygowanej o kwotę pozostałości środków tego funduszu na początek roku podatkowego?"

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny :

Spółka prowadzi działalność w zakresie gospodarowania odpadami i eksploatuje wysypisko odpadów komunalnych. W związku z tym ciąży na niej obowiązek przeprowadzenia rekultywacji wysypiska. Ze względów technicznych prace rekultywacyjne nie mogą być przeprowadzane równolegle z bieżącą eksploatacją, ale dopiero po zamknięciu wysypiska. Zgodnie z zawartą z Gminą Miasta umową dzierżawy m. in. gruntu pod składowiskiem, Spółka jest zobowiązana do dokonywania odpisów na fundusz rekultywacji w wysokości 9 zł na każdą tonę odpadów unieszkodliwionych poprzez składowanie. Stąd też Spółka zatwierdziła plan rekultywacji, w którym wstępnie został oszacowany całkowity koszt rekultywacji zaplanowanej do przeprowadzenia po 17 latach eksploatacji – bo taki jest zakładany okres wykorzystania wysypiska dla celów unieszkodliwiania odpadów. W planie tym została określona wysokość corocznych odpisów na fundusz rekultywacji na cały okres eksploatowania wysypiska. Na początek każdego nowego roku podatkowego Spółka dokonuje korekty planu rekultywacji i powiększa planowany na dany rok odpis na fundusz o kwotę stanowiącą niewykorzystane saldo na koncie tego funduszu na ostatni dzień roku poprzedniego. Przykład: Jeżeli na dzień 31 grudnia łączna wartość dokonanych odpisów na fundusz rekultywacji wynosi 10.000,00 zł, to dokonywane jest podwyższenie planowanego na dany rok odpisu na fundusz z kwoty 5.000,00 zł na kwotę 15.000,00 zł i tym samym do kosztów podatkowych za dany rok Spółka zalicza kwotę 5.000,00 zł, o ile kwota taka została rzeczywiście przekazana na fundusz.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu odpis na fundusz rekultywacji w granicach kwoty planowanego odpisu na dany rok w planie rekultywacji, skorygowanej o kwotę pozostałości środków tego funduszu na początek roku podatkowego...

Zdaniem Spółki zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 29 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów na fundusz rekultywacji w wysokości przekraczającej kwotę określoną przez podatnika na dany rok w planie rekultywacji terenów poeksploatacyjnych, skorygowaną o kwotę pozostałości środków tego funduszu według stanu na początek roku podatkowego. Jednocześnie, zgodnie z wyjaśnieniami Ministra Finansów zawartymi w piśmie nr PO 3-2317-IP-722-191/98 z dnia 22 maja 1998 roku, w przypadku, gdy z przyczyn niezależnych od podatnika faktyczne wykonanie rekultywacji odbiega od założeń przyjętych w planie – jednostka winna skorygować plan rekultywacji. Spółka nie ma technicznej możliwości przeprowadzenia równoległej do eksploatacji wysypiska rekultywacji, a jednocześnie jest zobowiązana umową do utworzenia funduszu rekultywacji. Dlatego też, zdaniem Spółki, niewykorzystane na rekultywację środki na funduszu powinny w kolejnych latach zwiększać kwotę planowanego odpisu na fundusz na dany rok, by po korekcie dokonanej stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy Spółka mogła zaliczyć do kosztów podatkowych rzeczywiście przekazane środki na ten fundusz. W przeciwnym razie Spółka nie widzi innej możliwości rozliczenia podatkowego wydatków na przyszłą rekultywację pokrytych ze środków z funduszu rekultywacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała