Istota interpretacji:

Czy koszt płaconych bieżących odsetek od kredytu może Wnioskodawca podzielić (wydzielając kwotę kredytu otrzymanego na inwestycję i maszynę) na oddaną do użytkowania maszynę i księgować w koszty finansowe, natomiast pozostałą kwotę odsetek na inwestycję do czasu jej zakończenia?

• rozliczania odsetek od kredytu zaciągniętego na inwestycję budowy drukarni oraz zakup maszyny –jest prawidłowe.
  
  

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zaciągnął w 2008 r. długoterminowy kredyt inwestycyjny do 2017 r. na kwotę 4.740 tys. PLN. W tym na budowę nowej drukarni 4.340 tys. PLN i częściowo na zakup maszyny drukarskiej 400 tys. PLN. Maszyna została zakupiona i oddana do użytkowania w sierpniu 2009 r. i jest amortyzowana od miesiąca września 2009 r. Z zaciągniętego kredytu Wnioskodawca wybudował budynek gospodarczy, na który decyzją ....2009 Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane zostało pozwolenie na jego użytkowanie w dniu 26.08.2009 r. Budynek ten Wnioskodawca amortyzuje od miesiąca września 2009 r. Do użytkowania zostało również oddane: oświetlenie placu, kanalizacja deszczowa, zbiornik ppoż., przyłącze energetyczne - wszystko jest amortyzowane przez Wnioskodawcę od miesiąca września 2009 r.

Wnioskodawca wybudował również jednopiętrowy budynek biurowo – usługowy. Pozwolenie całkowite (nie warunkowe) na użytkowanie parteru w części biurowej i parteru w części usługowej, gdzie znajduje się hala produkcyjna, Wnioskodawca otrzymał na mocy decyzji ../2009 r. Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 26.08.2009 r.

Oprócz tego z lewej i prawej strony budynku zalane zostały fundamenty pod przyszłe hale produkcyjne, które powstaną w przyszłości. Piętro nie zostało jeszcze całkowicie wykończone. Brakuje gresu na podłogach, glazury w łazienkach, płyt sufitowych, malowania, drzwi wewnętrznych (szacunkowy koszt około 100.000 PLN). W obecnej chwili nie są prowadzone prace wykończeniowe.

Koszt oddanych do użytkowania pomieszczeń, Wnioskodawca wyliczył dzieląc ogółem poniesione koszty przez powierzchnię użytkową.

Cały parter jest użytkowany, wyposażony w meble i maszyny produkcyjne, a z tytułu prowadzonej produkcji uzyskiwane są przychody.

Wnioskodawca ponosi również bieżące koszty w związku z prowadzoną działalnością, takie jak: zużycie energii, wody, usług telekomunikacyjnych, wywóz nieczystości, ubezpieczenie, ochrona obiektów, które traktowane są jako wydatki bezpośrednie, kwalifikowane do kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

1. Czy koszt płaconych bieżących odsetek od kredytu może Wnioskodawca podzielić (wydzielając kwotę kredytu otrzymanego na inwestycję i maszynę) na oddaną do użytkowania maszynę i księgować w koszty finansowe, natomiast pozostałą kwotę odsetek na inwestycję do czasu jej zakończenia...
   
   

Przedmiot niniejszej interpretacji stanowi odpowiedź na pytanie nr 2. W zakresie pytania nr 1 zostanie wydana odrębna interpretacja.

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad. 2 Zdaniem Spółki, spośród zapłaconych odsetek można wydzielić część dotyczącą maszyny, która jest oddana do użytkowania, przynosi przychody i zaksięgować w koszty finansowe.

Pozostałą część odsetek należy zaksięgować na środki trwałe w budowie do czasu zakończenia inwestycji.

W umowie kredytowej została wydzielona kwota kredytu oddzielnie na maszynę i oddzielnie na budowę drukarni.

Przykładowe wyliczenie: dzieląc kwotę odsetek od kredytu 20.000 PLN przez kwotę ogółem kredytu wynoszącą 4.740.000 PLN uzyskuje się udział wynoszący 0,4219%.

Następnie mnożąc uzyskany udział przez kwotę 400.000. PLN Wnioskodawca podał wynik wynoszący 1.687,76 PLN stanowiący kwotę odsetek dotyczących maszyny. Natomiast kwota 18.312,24 PLN stanowi kwotę odsetek dotyczących inwestycji – budowy drukarni.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Stosownie do treści art. 16 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.), nie uważa się za koszty uzyskania przychodów: odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.

W zależności od tego czy środek trwały jest nabywany, czy też wytworzony, ustawodawca przewidział następujące regulacje prawne, definiujące wartość początkową środka trwałego.

Zgodnie z treścią art. 16g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

W przypadku wytworzenia środka trwałego za koszt wytworzenia w myśl art. 16g ust. 4 tej ustawy uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Zarówno w przypadku nabycia, jak i wytworzenia środka trwałego odsetki naliczone do czasu przekazania środka trwałego do używania nie mogą być zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, mogą jednakże zwiększać jego wartość początkową.

Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego należy podkreślić, iż zapisy umowy kredytowej rozróżniają wysokość udzielonego kredytu poprzez dokonany podział kwoty kredytu na kwotę kredytu w części dotyczącej zakupu maszyny drukarskiej oraz kwotę kredytu udzielonego na budowę drukarni.

Dokonując kwalifikacji prawno - podatkowej kwoty zapłaconych odsetek, należy uwzględnić podział na wskazane dwa rodzaje inwestycji, zgodnie z celem na jaki kredyt został udzielony.

Zarówno w przypadku wytworzenia środka trwałego, jak również w przypadku jego nabycia, kwota zapłaconych odsetek naliczonych od zaciągniętego na ten cel kredytu, do dnia przekazania środków trwałych do używania, powiększa ich wartość początkową.

Na tej podstawie, niezależnie od rodzaju środka trwałego, odsetki naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania, będą odpowiednio zwiększały wartość początkową tego środka trwałego, natomiast odsetki naliczone po tym dniu, będą mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w dniu zapłaty.

Z tych względów, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego numerem 2 należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Dokonując interpretacji indywidualnej organ podatkowy działający z upoważnienia Ministra Finansów przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Organ nie rozstrzyga o zindywidualizowanych obowiązkach podatkowych strony, gdyż może to nastąpić w ramach przeprowadzonego postępowania podatkowego.

W oparciu o powyższe tut. organ nie ocenił stanowiska Wnioskodawcy odnośnie poprawności zaproponowanej struktury wzoru matematycznego, w oparciu o który ma nastąpić wyliczenie kwoty odpisów amortyzacyjnych, których wysokość nie będzie stanowić kosztów uzyskania przychodów.

Należy podkreślić, iż w świetle postanowień art. 14 § 1 Ordynacji podatkowej tut. organ nie jest uprawniony do oceny stanowiska Wnioskodawcy w tym względzie.

Należy dodać, iż dokumenty dołączone przez Wnioskodawcę do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji. Tym samym, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje