|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: amortyzacja, autobus, środek trwały, ulepszenie | |
| Data: 2009-06-23 | |
![]() Istota interpretacji:Czy w świetle obecnych przepisów wydatki poniesione na remont kapitalny autobusu należy zaliczyć do ulepszenia środka trwałego zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zmianami) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 3 kwietnia 2009 r. (data wpływu 10 kwietnia 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 8 czerwca 2009 r. (data wpływu 12 czerwca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji podatkowej wydatków związanych z "remontem kapitalnym" autobusu -jest prawidłowe. W dniu 10 kwietnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji podatkowej wydatków związanych z "remontem kapitalnym" autobusu. Pismem z dnia 29 maja 2009 r. Nr ITPB3/423-184/09-2/AW wezwano Spółkę do uzupełnienia stanu faktycznego przedstawionego we wniosku. Niniejsze zostało dokonane pismem z dnia 8 czerwca 2009 r. (data wpływu 12 czerwca 2009 r.). W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. W dniu 29 listopada 2007 r. Urząd Miasta przekazał Wnioskodawcy autobusy - rok produkcji 1998. Wniesione aportem autobusy zostały przez Spółkę oddane do użytkowania w dniu 29 listopada 2007 r. i wykazane w ewidencji środków trwałych. Powyższe autobusy mają być poddane kapitalnemu remontowi. Przewidywany koszt remontu 1 autobusu to około 155 tysięcy złotych. Zakres prac związanych z remontem (zgodnie ze specyfikacją istotnych warunków przetargu) obejmie:
Wydatki związane z wykonaniem zakładanych prac spowodują wzrost wartości użytkowej, mierzony okresem używania, w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, czyli okres używania wydłuży się. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w świetle obecnych przepisów wydatki poniesione na remont kapitalny autobusu należy zaliczyć do ulepszenia środka trwałego zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych... Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ulepszenie środka trwałego może mieć postać przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji. Ponadto nakłady na środek trwały powodują jego ulepszenie, jeżeli:
Remont ma na celu doprowadzenie do używalności, czy też w szerszym zakresie przywrócenie pierwotnego stanu środka trwałego i nie powoduje on zwiększenia jego wartości użytkowej, tylko jej przywrócenie. Tak więc za remont można uznać wszelkie działania przywracające pierwotny stan techniczny środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników technicznych. W ocenie Spółki wymieniony zakres prac, którym ma być poddany autobus kwalifikuje je do uznania jako ulepszenie. Prace te można zakwalifikować jako rekonstrukcję (odtworzenie, odbudowanie zużytych całkowicie lub częściowo składników majątkowych) autobusu. Poniesione wydatki poza tym, że znacznie przekroczą w ciągu roku kwotę 3 500 zł, to porównując wartość użytkową autobusu po ulepszeniu z wartością użytkową z dnia przejęcia autobusu aportem 29 listopada 2007 r., nastąpi jej wzrost mierzony okresem używania, czyli okres używania wydłuży się. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zmianami), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z art. 15 ust. 6 ww. ustawy, w przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu ich zużycia (odpisy amortyzacyjne). W myśl art. 16a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, amortyzacji podlegają - z zastrzeżeniem art. 16c - stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
Tak więc, aby dany przedmiot był uznany za środek trwały musi spełniać następujące warunki:
Wydatki poniesione na remont nie zostały przez ustawodawcę wymienione w art. 16 ust. 1 omawianej ustawy podatkowej, jako wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Zaś wydatków na ulepszenie środków trwałych – w myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. c tej ustawy – nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Zgodnie z art. 16g ust. 13 natomiast powiększają one wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych (…). Wydatki te w momencie ich poniesienia nie stanowią bezpośrednio kosztów uzyskania przychodów. Jednakże – zgodnie z treścią art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – podlegają odniesieniu w koszty podatkowe jako odpisy amortyzacyjne. Stosownie do wskazanego powyżej art. 16g ust. 13 ww. ustawy, jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3 500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3 500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie precyzuje użytych w niej pojęć przebudowa, adaptacja, rozbudowa, rekonstrukcja, modernizacja. Brak jest także definicji pojęcia remont. Skoro prawo podatkowe posługuje się pewnym terminem nie dając jego definicji legalnej – zgodnie z zasadami wykładni językowej – należy poszukać znaczenia tego terminu w języku potocznym. Remont – za Słownikiem języka polskiego PWN Warszawa 1981 r. – to przywrócenie wartości użytkowej danego obiektu, np. budynku, urządzenia, maszyny, pojazdu mechanicznego; naprawa, odnowienie czegoś. Zgodnie z powyższą definicją, istotą remontu jest przywrócenie pierwotnego stanu technicznego oraz użytkowego środka trwałego, wraz z wymianą zużytych składników technicznych, nie zmieniające jego charakteru i funkcji, a następujące w trakcie eksploatacji środka trwałego i wynikające z tej eksploatacji – a więc są to wszystkie zmiany trwale przywracające pierwotny poziom techniczny danego środka trwałego, pierwotną zdolność użytkową utraconą na skutek upływ czasu i eksploatacji, przy czym pojęcie to nie obejmuje zwykłych zabiegów konserwacyjnych. Podkreślenia wymaga fakt, że przy remoncie mogą być stosowane materiały odpowiadające aktualnym standardom technologicznym. Według utrwalonego orzecznictwa sądowego natomiast, z ulepszeniem środków trwałych mamy do czynienia, gdy następuje ich:
Zatem, modernizacja i ulepszenie to zmiana środka trwałego, która podnosi jego wartość techniczną i użytkową. Aby więc poniesione wydatki zakwalifikować do ulepszenia środka trwałego wystarczające jest stwierdzenie, że występuje chociażby jeden z ww. elementów ulepszenia. Różnica pomiędzy nakładami ponoszonymi na remont a nakładami ponoszonymi na ulepszenie środków trwałych polega więc na tym, że remont zmierza do podtrzymania, odtworzenia wartości użytkowej środka trwałego i jest rodzajem naprawy, wymiany zużytych elementów, natomiast w wyniku ulepszenia środek trwały zostaje unowocześniony lub przystosowany do spełniania innych, nowych funkcji, zyskuje istotną zmianę cech użytkowych. Podkreślić przy tym należy, że przed zakwalifikowaniem określonych wydatków do inwestycji lub remontów należy każdorazowo w stosunku do konkretnego środka trwałego szczegółowo przeanalizować zakres rzeczowy wykonywanych robót, porównując je do stanu istniejącego na podstawie dokumentacji technicznej, a w przypadku wątpliwości co do prawidłowej kwalifikacji poniesionych wydatków oprzeć się na opinii biegłego, który w oparciu o stosowną dokumentację i oględziny wypowie się co do charakteru poniesionych nakładów. Wydatki związane z ulepszeniem – zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych – powiększają wartość początkową środków trwałych i od tak ustalonej wartości dokonuje się odpisów amortyzacyjnych według odpowiedniej stawki, które to odpisy dopiero stanowią koszty uzyskania przychodów. W analizowanej sytuacji Jednostka dokonuje całkowitego demontażu autobusów, aby wykonać szereg prac, które mają na celu ulepszenie tych środków trwałych. Wartość ponoszonych nakładów wynosić będzie około 155 tysięcy złotych (na każdy autobus). Spółka podkreśla przy tym, iż wykonane prace spowodują wzrost wartości użytkowej autobusu mierzony okresem używania w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania. Odnosząc niniejsze zdarzenie do przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, iż wydatki ponoszone przez Spółkę na "kapitalny remont" autobusu stanowią ulepszenie środka trwałego i podwyższają jego wartość początkową ustaloną zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej datowania. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń. |
|
| 2009-06-23 |
