W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Podatnik jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT czynnym - spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, w której udziałowcem jest belgijska spółka kapitałowa (akcyjna). W grudniu 2007 r. została przeprowadzona następująca transakcja: udziałowiec Podatnika (belgijska spółka akcyjna) prowadzący działalność na terenie Rzeczypospolitej Polskiej za pośrednictwem oddziału sprzedał Podatnikowi zorganizowaną część swojego przedsiębiorstwa - polski oddział, który samodzielnie sporządza sprawozdanie finansowe podlegające badaniu przez biegłego rewidenta. Sprzedany został cały majątek oddziału - w tym środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, zapasy towarów handlowych i wierzytelności.

Podatnik przejął także dotychczasowe kontrakty zawarte w ramach działalności oddziału będącego przedmiotem sprzedaży. Przejęcie kontraktów nastąpiło na podstawie trójstronnych porozumień (Podatnik, udziałowiec Podatnika prowadzący w Polsce działalność w formie oddziału, kontrahent). Podatnik jako podmiot przejmujący (kupujący) wstąpił we wszystkie prawa i obowiązki wynikające ze wspomnianych kontraktów. Zgodnie z powyższym, Podatnik odpowiada z tytułu zobowiązań gwarancyjnych, rękojmi za wady techniczne i prawne towarów sprzedanych przez udziałowca w ramach działalności oddziału. Podatnik będzie wypłacać klientom świadczenia, które wynikają z zawartych kontraktów (rabaty).

Cena sprzedaży oddziału zostanie zapłacona w taki sposób, że nabywca (Podatnik) ureguluje zobowiązania oddziału (udziałowca Podatnika) wobec jego wierzycieli.

Towary przejęte przez Podatnika zostały zakupione przez jego udziałowca (w ramach działalności oddziału) w celu wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Odliczony został podatek naliczony.

Kontrahentom, na podstawie zawartych umów, przysługują rabaty od ceny dostaw towarów i usług w danym roku (dokonywanych przez Podatnika), po osiągnięciu określonego poziomu wzajemnych obrotów w roku poprzednim (obrotów z udziałowcem Podatnika - sprzedającym oddział).

Rabaty te realizowane będą w następującej formie: Podatnik będzie wystawiał faktury korygujące na podstawie trójstronnych porozumień między Podatnikiem, udziałowcem Podatnika i kontrahentem, w taki sposób, że świadczenie, do którego kontrahenci nabyli prawo w związku z osiągnięciem określonego poziomu obrotów z udziałowcem Podatnika, zostanie wykonane przez Podatnika, który nabył oddział, tzn., że Podatnik udzieli kontrahentom rabatów w określonej kwocie, do której kontrahenci nabyli prawo w związku z osiągnięciem określonych obrotów w transakcjach z oddziałem.

Kontrahenci oddziału (podmiotu dokonującego sprzedaży oddziału) objęci byli specjalnym programem "punkty na nagrody". Za osiągnięcie określonego poziomu wzajemnych obrotów oddział przyznawał kontrahentom specjalne punkty, które mogą oni wymieniać na określone nagrody. Podatnik przejmie zobowiązania oddziału wynikające z ww. programu - będzie wymieniał na nagrody punkty uzyskane przez kontrahentów zarówno w transakcjach wykonywanych jeszcze przed sprzedażą oddziału, jak i już po jego nabyciu przez Podatnika (a więc również w transakcjach zawartych przez Podatnika i kontrahentów).

Należy zaznaczyć, że świadczenia wynikające z kontraktów (rabaty, premie) realizowane przez Podatnika w 2008 r. będą uzależnione od wielkości obrotu zrealizowanego przez danego kontrahenta z udziałowcem Podatnika w 2007 r., w zakresie działalności prowadzonej przez niego w ramach oddziału.

Podatnik w wyniku przedmiotowej transakcji przejął środki trwałe należące do przejmowanego oddziału (udziałowca Podatnika). Środki trwałe wpisane były do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - dokonywana była ich amortyzacja.

W związku z powyższym zadano następujące pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

1. Czy przedmiotem sprzedaży jest zorganizowana część przedsiębiorstwa, zespół poszczególnych składników mienia niestanowiących zorganizowanej części przedsiębiorstwa czy przedsiębiorstwo?
2. Czy wywiązywanie się przez Podatnika z zobowiązań gwarancyjnych oraz wydatki związane z realizacją programu "punkty na nagrody" wynikających z zawartych przez oddział kontraktów będzie dla niego kosztem uzyskania przychodów?
3. Czy Podatnik będzie mógł obniżyć wysokość swojego przychodu o rabaty udzielone w wyniku wywiązywania się przez niego z zobowiązań wynikających z zawartych przez oddział kontraktów - rabaty wynikające ze zrealizowania przez kontrahentów określonego poziomu obrotów z udziałowcem Podatnika (oddziałem)?
4. Jaką metodę amortyzacji powinien przyjąć Podatnik oraz od jakiej wartości początkowej środków trwałych, znajdujących się w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oraz środków trwałych sprzedawanego oddziału, Podatnik będzie dokonywał odpisów amortyzacyjnych?
5. Czy Podatnik będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów koszt nabycia towarów, które zostaną przez niego sprzedane, a które zostały nabyte jeszcze przez jego udziałowca w ramach działalności oddziału? Do jakiej wysokości będzie mógł zaliczyć powyższe wydatki do kosztów uzyskania przychodów?

Stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie pytania nr 4, jest następujące.

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, uważa się co do zasady, w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia. Art. 16g ust. 10 ww. ustawy stanowi, że w razie nabycia w drodze kupna lub przyjęcia do odpłatnego korzystania przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, łączną wartość nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi:

1. suma ich wartości rynkowej - w przypadku wystąpienia dodatniej wartości firmy, ustalonej zgodnie z art. 16g ust. 2 ustawy,
2. różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z art. 16g ust. 3 i 5 ustawy, a wartością składników majątkowych niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi - w przypadku nie wystąpienia dodatniej wartości firmy.

Powoływany wyżej art. 16g ust. 2 stanowi, że wartość początkową firmy stanowi dodatnia różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z art. 16g ust. 3 i 5, a wartością rynkową, określoną na dzień kupna, składników majątkowych wchodzących w skład kupionego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.

Ceną nabycia wedle art. 16g ust. 3 ww. ustawy jest kwota należna zbywcy, powiększona o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów i systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszona o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku. Zgodnie z art. 16g ust. 5 ww. ustawy cenę nabycia koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Zastosowanie znajdzie także art. 16g ust. 12 ww. ustawy, wedle którego przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z ust. 2, 10 stosuje się odpowiednio art. 14 ustawy, stanowiący o sposobie określenia przychodów z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych oraz ich wartości rynkowej.

Podatnik stoi na stanowisku, że przy ustalaniu wartości początkowej środków trwałych wchodzących w skład sprzedawanego oddziału należy zastosować art. 16g ust. 10 pkt 2 ww. ustawy - łączna wartość początkowa środków trwałych będzie równa różnicy między ceną nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa (oddziału), ustaloną zgodnie z art. 16g ust. 3 i 5 ww. ustawy, a wartością składników majątkowych niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi (w przedmiotowej transakcji nie wystąpi dodatnia wartość firmy).

Podatnik, przy wprowadzeniu tych środków majątku do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z art. 16h ust. 2 ww. ustawy, będzie mógł wybrać dowolną metodę amortyzacji przewidzianą przez obowiązujące przepisy - nie istnieje w tym przypadku obowiązek kontynuacji stosowania metody amortyzacji stosowanej przez zbywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy, w części dotyczącej pytania nr 4, w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2 - 14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia.

W myśl art. 16g ust. 3 ww ustawy, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku. Cenę nabycia, o której mowa w ust. 3, (...), koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej (art. 16g ust. 5 ww. ustawy).

Szczególny sposób ustalania wartości początkowej przewidziano w przypadku nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W interpretacji indywidualnej nr ILPB3/423-116/08-2/HS, tut. Organ stwierdził, iż w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym dojdzie do nabycia przez Spółkę właśnie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w postaci oddziału, za pośrednictwem którego udziałowiec Spółki (zagraniczny przedsiębiorca) prowadzi w Polsce działalność gospodarczą.

Zgodnie z art. 16g ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi wówczas:

1. suma ich wartości rynkowej - w przypadku wystąpienia dodatniej wartości firmy, ustalonej zgodnie z ust. 2,
2. różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5, a wartością składników majątkowych niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi - w przypadku niewystąpienia dodatniej wartości firmy.

Ponadto przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z ust. 1 pkt 3 - 5 oraz ust. 2, 10 i 11 stosuje się odpowiednio art. 14 (art. 16g ust. 12 ww. ustawy).

Z opisanego przez Spółkę zdarzenia przyszłego wynika, iż w przypadku przedmiotowego nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa (oddziału) nie wystąpiła dodatnia wartość firmy. Zatem łączna wartość środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych równa się różnicy pomiędzy ceną nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa a wartością pozostałych składników majątkowych niebędących środkami trwałymi oraz wartościami niematerialnymi prawnymi. Cenę nabycia należy określić na podstawie art. 16g ust. 3 i 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako kwotę należną powiększoną o koszty zakupu związane z nabyciem. Natomiast odnośnie wartości pozostałych składników należy uwzględnić, zawartą w art. 4a pkt 2 ww. ustawy definicję składników majątkowych, które oznaczają aktywa w rozumieniu ustawy o rachunkowości, pomniejszone o przejęte długi funkcjonalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą zbywcy, o ile długi te nie zostały uwzględnione w cenie nabycia, o której mowa w art. 16g ust. 3.

Zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l i 16ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonych w art. 16i - 16k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego (art. 16h ust. 2 ww. ustawy).

W związku z powyższym, Spółka, po określeniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i wprowadzeniu ich do ewidencji, dokonuje odpisów amortyzacyjnych przy wybranej przez siebie metodzie amortyzacji. Dodatkowo stwierdza się, że odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j - 16ł ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych. Natomiast okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych został określony w art. 16m tej ustawy.

Powyższej interpretacji udzielono na podstawie zdarzenia przyszłego opisanego w złożonym wniosku z dnia 28 stycznia 2008 r. Dokumenty dołączone do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji celem wydania interpretacji indywidualnej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie dodaje się, iż w zakresie pozostałych pytań zostały wydane odrębne interpretacje, i tak:

• w zakresie pytania pierwszego w dniu 2 maja 2008 r. nr ILPB3/423-116/08-2/HS,
• w zakresie pytania drugiego w dniu 2 maja 2008 r. nr ILPB3/423-116/08-3/HS,
• w zakresie pytania trzeciego w dniu 2 maja 2008 r. nr ILPB3/423-116/08-4/HS,
• w zakresie pytania piątego w dniu 2 maja 2008 r. nr ILPB3/423-116/08-6/HS.

Ponadto informuje się, że w zakresie zdarzeń przyszłych dotyczących podatku od towarów i usług, wydane zostały interpretacje w dniu 2 maja 2008 r. nr ILPP1/443-162/08-2/BP, nr ILPP1/443-162/08-3/BP.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje