Istota interpretacji:

Czy koszty zapłaconej prowizji oraz odsetek od zaciągniętego kredytu na budowę osiedla są kosztem podatkowym pośrednim, a tym samym stają się kosztem podatkowym w momencie zapłaty, czy kosztem bezpośrednim i podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów dopiero w momencie sprzedaży nieruchomości?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka świadczy usługi budowlane oraz buduje domki jednorodzinne na zakupionym przez siebie gruncie, z przeznaczeniem na sprzedaż.

Na sfinansowanie bieżącej działalności gospodarczej – finansowanie przedsięwzięcia polegającego na budowie osiedla 8-miu domków jednorodzinnych wraz z infrastrukturą - Spółka zaciągnęła kredyt obrotowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy koszty zapłaconej prowizji oraz odsetek od zaciągniętego kredytu na budowę osiedla są kosztem podatkowym pośrednim, a tym samym stają się kosztem podatkowym w momencie zapłaty, czy kosztem bezpośrednim i podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów dopiero w momencie sprzedaży nieruchomości...

Zdaniem wnioskodawcy, odsetki od kredytu oraz prowizja są to koszty podatkowe pośrednie związane z wyprodukowaniem towaru przeznaczonego na sprzedaż i stanowią koszty uzyskania przychodu w dniu ich zapłaty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Przy czym zwrot "w celu" oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym, że jego poniesienie ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów, albo zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Aby więc zaliczyć wydatek do kosztów uzyskania przychodów muszą być spełnione następujące warunki:

• został poniesiony w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
• nie znajduje się w katalogu kosztów zawartych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy,
• został właściwie udokumentowany.
  
  

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż Spółka zaciągnęła kredyt obrotowy na sfinansowanie przedsięwzięcia polegającego na budowie osiedla 8-miu domków jednorodzinnych wraz z infrastrukturą.

A zatem uznać należy, iż spełnione zostały powyższe dwa warunki.

W świetle art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a w/w ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli:

• pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),

• pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału.
  
  

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się naliczonych, lecz nie zapłaconych odsetek od pożyczek/kredytów.

Jeżeli zatem wydatki poniesione w związku z prowizją oraz odsetkami zostaną w sposób zgodny z przepisami udokumentowane to mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów.

Natomiast przepisy art. 15 ust. 4d oraz ust. 4e tej ustawy przesądzają o dacie, w której wydatki pośrednio związane z przychodami, a do takich należy zaliczyć wydatki na spłatę odsetek od kredytów i pożyczek mogą być zaliczone do kosztów podatkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 4d w/w ustawy koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008r).

Od 1 stycznia 2009r. przepis ten brzmi; za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Reasumując; skoro zaciągnięcie kredytu związane jest z działalnością podatnika, to wydatki dotyczące tego kredytu tj. prowizja oraz odsetki, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów i jako wydatki pośrednio związane z przychodami mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia.

Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała