Istota interpretacji:

Czy cała kwota dotycząca opłaty za użytkowanie wieczyste za lata 2005-2007 zapłacona w 2008 r. podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów roku 2008, czy należy odpowiednio odnieść koszty do poszczególnych lat i skorygować deklaracje roczne?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości gruntowej, której właścicielem jest Skarb Państwa. Prezydent Miasta na dzień 31 grudnia 2004 r. wypowiedział Spółce wysokość opłaty rocznej, jednocześnie określając nową dużo wyższą. Spółka nie godząc się z podwyższoną opłatą odwołała się do Sądu uznając podwyższenie tej opłaty za nieuzasadnione. W dniu 26 marca 2008 r. zapadł wyrok na niekorzyść Spółki nakładający na niej obowiązek uiszczenia opłaty za użytkowanie wieczyste za rok 2005, 2006, 2007 wraz z kosztami sądowymi i odsetkami ustawowymi za zwłokę.

Należną kwotę spłacono w lipcu 2008 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy cała kwota dotycząca opłaty za użytkowanie wieczyste za lata 2005-2007 zapłacona w 2008 r. podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów roku 2008, czy należy odpowiednio odnieść koszty do poszczególnych lat i skorygować deklaracje roczne...

Zdaniem Wnioskodawcy, powołując się na art. 15 ust. 4d ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. nr 54, poz. 654 ze zm.) w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9e ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 217 poz. 1589), do kosztów uzyskania przychodów Spółka zaliczyła w całości opłaty za wieczyste użytkowanie za lata 2005-2007 w dacie ich poniesienia, czyli faktycznej zapłaty w lipcu 2008 r., jako że koszt ten nie jest bezpośrednio związany z przychodami. Powołując się na ust. 4e ustawy za dzień poniesienia kosztu uznaje się dzień ujęcia w księgach rachunkowych.

Spółka ujęła koszt w miesiącu zapłaty tj. w lipcu 2008 r., pomimo tego, iż jest w stanie określić jaka część kosztu dotyczy poszczególnych lat.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.