Istota interpretacji:

Czy wydatek z tytułu opłaty rocznej z tytułu wyłączenia z produkcji rolnej gruntu stanowiącego użytki rolne może być bezpośrednio zaliczony do kosztów uzyskania przychodów w momencie jego poniesienia w całości?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka dokonała wyłączenia części gruntu z użytkowania rolniczego z przeznaczeniem pod budowę parkingu. Aktualnie parking został wybudowany i przekazany do eksploatacji. Parking jest wykorzystywany dla celów prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej jako miejsce postojowe dla pracowników Spółki, dla kontrahentów Spółki i dla samochodów obsługujących działalność Spółki w sensie operacyjnym pozostającym w bezpośrednim związku z realizowanymi przez Spółkę zadaniami gospodarczymi.

W związku z dokonanym wyłączeniem gruntów z produkcji rolnej Spółce została wymierzona oplata roczna , która jest co roku aktualizowana przez Urząd Marszałkowski. Jest to oplata roczna z tytułu użytkowania w/w gruntu (przeznaczonego na parking) na cele nierolnicze. Opłata ta została ustalona decyzją Starosty w sprawie zezwolenia na wyłączenie z produkcji rolnej gruntu stanowiącego użytki rolne. Teraz corocznie jest aktualizowana jej wysokość.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatek z tytułu opłaty rocznej z tytułu wyłączenia z produkcji rolnej gruntu stanowiącego użytki rolne może być bezpośrednio zaliczony do kosztów uzyskania przychodów w momencie jego poniesienia w całości...

Zdaniem Spółki opłata roczna z tytułu wyłączenia gruntu z użytkowania rolniczego może być bezpośrednio zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w momencie jej poniesienia w całości. Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Skoro przepis art. 16 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy nie zawiera w swoim katalogu tego wydatku to może być on uznany za koszt podatkowy albowiem jest to wydatek ponoszony w celu wskazanym w przepisie art. 15 ust. 1 zdanie 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wydatki dotyczące opłaty rocznej z tytułu wyłączenia z produkcji rolnej gruntów stanowiących użytki rolne, zajęte w celu realizacji inwestycji, nie zwiększają wartości nakładów inwestycyjnych wybudowanego parkingu. Ponadto należy zauważyć, iż w tym przypadku nie ma również możliwości zaliczenia powyższych wydatków w koszty poprzez odpisy amortyzacyjne, jak wynika z art. 16c pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, grunty, choć będące środkami trwałymi, nie podlegają amortyzacji. Oplata ta jest kosztem bieżącym działalności jednostki i stanowi koszt podatkowy rozpoznawany jako koszt podatkowy w momencie jej poniesienia w wysokości poniesionego wydatku z tego tytułu - zgodnie z przepisami ust. 4d i 4e art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się zaprawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.