Istota interpretacji:

Czy wymienione wydatki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych?

• w części dotyczącej wydatków na zakup artykułów spożywczych, napoi, posiłków, wynajmu lokalu -jest prawidłowe
• w części dotyczącej wydatków na organizację imprez towarzyszących oraz zakupu napojów alkoholowych -jest nieprawidłowe
  
  

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca ponosi wydatki na wewnętrzne spotkania służbowe w których biorą udział jego pracownicy. Spotkania odbywają się zarówno w biurach wnioskodawcy jak i z uwagi na większą ilość uczestników w lokalach zewnętrznych, w tym niekiedy ośrodkach wypoczynkowych. Celem spotkań jest dyskusja na tematy służbowe takie jak np. omówienie wyników w poprzednim okresie, przygotowanie planów biznesowych czy budżetów na przyszłość lub omówienie innych tematów służbowych i pracowniczych danego działu. Przykładowo organizowane są cykliczne spotkania kierowników i dyrektorów z Prezesem Zarządu na którym omawiane są wyniki oraz plany biznesowe na przyszłość, które z uwagi na ilość uczestników organizowane są zawsze poza siedzibą firmy.Wydatki nie są finansowane ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lecz ze środków obrotowych spółki.

Są to następujące rodzaje wydatków:

1. Zakup artykułów spożywczych na potkanie
2. Napoje, w tym niekiedy alkohol
3. Posiłki, usługi gastronomiczne w zewnętrznym lokalu
4. Wynajem lokalu, ośrodka
5. Noclegi
6. Obsługa kelnerska, rozrywkowa.

Powyższe wydatki mogą być fakturowane oddzielnie jak również są przypadki gdy poszczególne pozycje faktury obejmują kilka kategorii objętych tą samą stawką podatku VAT i w takiej sytuacji nie ma możliwości ich rozdzielenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wymienione wydatki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych...

Zdaniem wnioskodawcy, wydatki przedstawione w opisie stanu faktycznego mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.Spotkania na których omawiane są wyniki oraz plany na przyszłość, niewątpliwie mają pozytywny wpływ na wynik finansowy firmy oraz na osiągane przychody. Bez nich słabszy byłby przepływ informacji pomiędzy pracownikami oraz Zarządem i pracownikami, a w konsekwencji utrudnione byłoby zarządzanie firmą. Wydatki te dotyczą funkcjonowania firmy jako całości, są więc związane pośrednio z prowadzoną bieżącą działalnością firmy. Jako takie są kosztami poniesionymi w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Jednocześnie, wydatki te nie są żadną z kategorii wyłączonych z kosztów na podstawie art. 16 ust. 1. W szczególności nie są to koszty reprezentacji określone w pkt 28 ponieważ uczestnikami spotkań są wyłącznie pracownicy a spotkania mają charakter wewnętrzny. Nie są to również wydatki na działalność socjalną pracodawcy wymienioną w pkt 45 ponieważ uczestnikami są różni pracownicy bez względu na ich sytuację życiową czy materialną.Najczęściej spotkania te odbywają się w salach konferencyjnych firmy jednak z uwagi na dużą ilość uczestników danego działu, często jest to niemożliwe i w takiej sytuacji mają one miejsce w lokalach zewnętrznych. Nie zmienia to jednak ich biznesowego charakteru a towarzysząca im niekiedy oprawa muzyczna czy program rozrywkowy ma rolę uzupełniającą, sprzyjającą miłej atmosferze spotkania służącej zadowoleniu uczestników.Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić że wydatki związane z wewnętrznymi spotkaniami służbowymi mogą stanowić koszty uzyskania przychodów we wszystkich przypadkach przedstawionych w stanie faktycznym, niezależnie od sposobu ich udokumentowania.Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w niedawnej interpretacji Departamentu Podatków Dochodowych Ministerstwa Finansów opublikowanej w Biuletynie Skarbowym nr 6 z 2007 roku, w której stwierdzono że:"... wydatki na posiłki dla pracowników odbywających wewnętrzne spotkania służbowe lub szkoleniowe stanowią koszt uzyskania przychodów, o ile nie są finansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych".

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 ze zm.). Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy. Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu a także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodu. Nie każdy koszt poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Takimi kosztami bowiem nie mogą być wydatki enumeratywnie wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Do katalogu kosztów nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy, zaliczają się koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje terminu "reprezentacja", dlatego też należy posłużyć się wykładnią językową. Przez reprezentację rozumie się "okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną" - Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod redakcją prof. SD (W.N PWN; W 2007).

Odnosząc powyższe do przedstawionego przez Spółkę pytania należy stwierdzić:

Wydatki z tytułu zakupu artykułów spożywczych, napoi, posiłków wynajmu lokalu przeznaczone na organizację np. cyklicznych spotkania kierowników i dyrektorów z Prezesem Zarządu, jeśli nie noszą znamion reprezentacji, są zwyczajowo przyjęte i nie mają charakteru okazałości mogą stanowić zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ww. ustawy koszty uzyskania przychodów.

W tym zakresie stanowisko Spółkijest prawidłowe.

Natomiast wydatki poniesione na napoje alkoholowe, organizację imprez towarzyszących mających charakter rozrywkowy - na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Wydatki te noszą znamiona wystawności, okazałości, a więc mają cechy wydatków na reprezentację, ponadto nie wiążą się ze specyfiką prowadzonej przez Spółkę działalności.

W takim wypadku stanowisko Spółkijest nieprawidłowe.

Należy przy tym podkreślić, iż ciężar co do prawidłowego udokumentowania wydatku, jak i wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem a uzyskaniem przychodu spoczywa na podatniku bo to on wywodzi ze zdarzenia skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania podatkowego. Podatnik musi wykazać, że poniósł koszt celowy i zasadny z punktu widzenia prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej i pozostający w związku z przychodem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

Referencje