Istota interpretacji:

Czy wartość poniesionej przez Bank straty z tytułu likwidacji inwestycji w obcym środku trwałym - inwestycja w lokalu położonym w "W"- stanowi koszt uzyskania przychodów w świetle art. 15 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (z treści wniosku wynika, iż pytanie dotyczy m. in. art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych)?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Bank poniósł stratę polegającą na rozliczeniu uprzednio poniesionych nakładów inwestycyjnych na inwestycję w lokalu znajdującym się w nieruchomości położonej w "W". Lokal ten, stanowiący własność Spółki z o.o., został przez Bank wynajęty na podstawie umowy najmu z dnia 20 lipca 2004 r. Umowa najmu zawarta pierwotnie na okres dwóch lat została aneksem nr 2 przedłużona na czas nieokreślony. Umowa najmu została wypowiedziana przez Bank w dniu 14 września 2006r. - okres wypowiedzenia wynosił 6 miesięcy. Z dniem 30 marca 2007 r. stosunek najmu wygasł.Zgodnie z dokumentem "Karta analityczna składnika MT" - wartość nakładów poniesionych na przystosowanie w/w lokalu do prowadzenia działalności bankowej wyniosła 217.601,46 zł i taka wartość została przyjęta do amortyzacji jako wartość początkowa dla inwestycji w obcym środku trwałym - dokument OT z 31 marca 2005r.

Na wartość tą złożyły się koszty następujących prac: roboty modernizacyjne; wykonanie i montaż drzwi aluminiowych; wymiana podłóg; prace remontowo budowlane; modernizacja instalacji elektrycznej; przebudowa instalacji przeciwpożarowej; opracowanie dokumentacji projektowej i aranżacji oraz koszt materiałów zużytych w trakcie prac.Zgodnie z umową najmu w przypadku jej rozwiązania najemca jest zobowiązany zwrócić nieruchomość w stanie w jakim została mu ona wydana w dniu zawarcia umowy.W związku z zakończeniem umowy najmu została dokonana likwidacja inwestycji w obcym obiekcie - dokument LT/08483/2007 (likwidacja środka trwałego). Wartość straty banku rozpoznanej z tytułu likwidacji wyniosła 175.041,11 zł (wg dokumentu: "protokół likwidacji rzeczowego składnika majątku").

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wartość poniesionej przez Bank straty z tytułu likwidacji inwestycji w obcym środku trwałym - inwestycja w lokalu położonym w "W"- stanowi koszt uzyskania przychodów w świetle art. 15 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (z treści wniosku wynika, iż pytanie dotyczy m. in. art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych)...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) określanej w dalszej części skrótem "ustawa o pdop" kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Ponadto nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa Bank uważa, że straty z tytułu likwidacji inwestycji w obcych środkach trwałych są kosztem uzyskania przychodów we wszystkich innych przypadkach aniżeli przypadek wymieniony ekspressis verbis w treści art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o pdop.Inwestycja w obcym środku trwałym stanowi środek trwały - art. 16a ust. 2 ustawy o pdop.Pojęcie "straty w wyniku likwidacji środka trwałego" nie zostało zdefiniowane w ustawie o pdop ani w systemie prawa podatkowego. Niemniej jednak ustawa o rachunkowości, reguluje likwidację środka trwałego jako następstwo wycofania tego środka z użytkowania na skutek decyzji podatnika.Podobnie ustawa o pdop, która likwidację środka trwałego rozpoznaje w sytuacji, gdy następuje utrata przydatności gospodarczej na skutek zmiany rodzaju prowadzonej działalności.Strata, która następuje "w wyniku" likwidacji - jest wartością ekonomiczną wynikającą z rozliczenia wcześniejszego kosztu (w tym przypadku sumy poniesionych nakładów inwestycyjnych) a wartością rozliczonych tych nakładów w kosztach uzyskania przychodów poprzez dokonane odpisy amortyzacyjne.

A zatem prawidłowa interpretacja pojęcia: "straty powstałe w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych" jest następująca:

• strata jest wartością ekonomiczną (a nie faktyczną),
• strata wynika z likwidacji (jest następstwem likwidacji - wyraźny zapis ustawy o pdop),
• likwidacja jest następstwem decyzji podatnika o utracie możliwości dalszego korzystania z rzeczy (inwestycji),
• likwidacja jest innego rodzaju zdarzeniem niż utrata środka trwałego (vide art. 32 ustawy o rachunkowości),
• sekwencja zdarzeń przy rozpoznaniu "straty powstałej w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych" jest następująca: podatnik stwierdza, że dany obiekt nie będzie już dalej wykorzystywany dla potrzeb prowadzonej działalności; tym samym podatnik stwierdza, że inwestycja w obcym obiekcie nie będzie mogła być już dłużej wykorzystywana; podatnik podejmuje decyzję, że wycofuje inwestycję z użytkowania (sporządza dokument księgowy LT); podatnik rozlicza stratę z wartości netto (niezamortyzowanej) inwestycji i stratę tę rozlicza w kosztach uzyskania przychodów.
  
  

Przy sporządzaniu przedmiotowego wniosku uwzględniono orzeczenia sądów administracyjnych w tym: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 29 września 2005 r., sygn. akt. I S.A./Kr 2032/ 02, Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2005r., sygn. akt FSK 2169/04 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 marca 1995 r. sygn. akt 1688/94). Przy przygotowywaniu niniejszego wniosku wzięto również pod uwagę tezy z wyroku WSA w Gliwicach z dnia 26 lutego 2008 sygn. akt I SA/Gl 341/07 przy czym z uwagi na inną sytuację faktyczną (brak straty wynikającej z likwidacji inwestycji) Bank stoi na stanowisku, że wyrok ten nie będzie miał zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) określanej w dalszej części skrótem "ustawa o pdop", kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy. Zatem, aby uznać wydatek za koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione warunki:

1. poniesiony wydatek musi mieć bezpośredni lub pośredni wpływ na powstanie przychodu z działalności gospodarczej, albo
2. poniesiony wydatek musi mieć wpływ na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów,
3. wydatek nie może znajdować się w katalogu kosztów negatywnych określonych w art. 16 ustawy.
   
   

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o pdop amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
3. inne przedmioty
   
   

W myśl art. 16a ust 2 pkt 1 ww. ustawy amortyzacji podlegają również z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego okresu używania przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej "inwestycjami w obcych środkach trwałych".Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o pdop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności. Warunkiem zaliczenia do kosztu uzyskania przychodów nieumorzonej wartości środka trwałego jest jego faktyczna likwidacja np. w formie demontażu poniesionych nakładów. Z czynności tej sporządza się protokół fizycznej likwidacji, który oznacza zakończenie procesu likwidacji środka trwałego. Rozwiązanie umowy jak również wycofanie z ewidencji środka trwałego nie oznacza, że miała miejsce fizyczna likwidacja środka trwałego. Jednocześnie należy zauważyć, iż z momentem bowiem postawienia środka trwałego w stan likwidacji (wycofania z ewidencji bilansowej) u podatnika amortyzującego dotychczas taki środek trwały nie dochodzi do jego likwidacji, rozumianej jako jego zużycie (zniszczenie), lecz do zaprzestania jego użytkowania dla celów prowadzonej działalności. W tym momencie następuje utrata związku przyczynowo - skutkowego między wydatkami związanymi z tym środkiem trwałym, a przychodami, a zatem niezamortyzowaną wartość składnika majątkowego nie spełnia generalnej zasady wynikającej z treści art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż środek trwały przestaje być wykorzystywany w działalności.

Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę nie wynika, iż dokonano demontażu poniesionych nakładów zatem brak podstaw do zaliczenia nieumorzonej wartości środka trwałego do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.