W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny :

Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje usługi transportowe na terenie Unii Europejskiej, w związku z czym nabywa na terytorium tych państw paliwo do samochodów dostawczych, co do których na gruncie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu oleju napędowego, płacąc podatek od wartości dodanej poza terytorium RP. Rozliczenia zakupu paliwa w krajach członkowskich Unii Europejskiej Spółka dokonuje poprzez pośrednika, który obciąża Spółkę zbiorczymi fakturami na których widnieje łączna kwota zakupów paliwa w danym miesiącu w odniesieniu do państwa wspólnotowego, na terytorium którego paliwo było zakupione wraz z wykazanym podatkiem od wartości dodanej. Ponadto Spółka zawiera umowy leasingu samochodów ciężarowych w państwach członkowskich (w szczególności w Niemczech), na mocy których Spółka jest Leasingobiorcą, natomiast Leasingodawcą jest podmiot zagraniczny, który odprowadza i odlicza podatek od wartości dodanej w tym kraju. Leasingodawca wystawia faktury, do których doliczany jest podatek od wartości dodanej. Następnie, Spółka występuje do urzędów skarbowych państw wspólnotowych z wnioskiem o zwrot zapłaconego podatku z wyżej wskazanych tytułów. W związku z powyższym, Spółka ma wątpliwości jak prawidłowo ujmować w księgach podatek od wartości dodanej zawarty w fakturach dokumentujących zakup paliwa do samochodów dostawczych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:

Czy Spółka jako leasingobiorca powinna zaliczyć raty leasingowe do kosztów uzyskania przychodów w cenie netto tj. nie uwzględniając podatku od wartości dodanej a zwrot tego podatku nie będzie stanowić dla niej przychodu, czy też powinna podatek ten kwalifikować jako koszt uzyskania przychodów na moment poniesienia wydatku, zaś późniejszy zwrot podatku rozpoznawać jako przychód podatkowy? ( pytanie oznaczone we wniosku nr 5 )

Zdaniem Spółki, raty leasingowe stanowią koszty uzyskania przychodów dla leasingobiorcy. W ocenie Spółki, leasingobiorca zalicza w koszty raty leasingowe netto tj. bez podatku od towarów i usług bądź podatku od wartości dodanej. Wyłączenie z kosztów na podstawie art. 16 ust 1 pkt 46 ustawy z dnia 15 lutego 1992r., o podatku dochodowego od osób prawnych ( t. j. z 2000r. Dz. U. Nr. 54, poz. 654 ze zm.), należy odnieść również do podatku od wartości dodanej zapłaconego na terytorium Unii Europejskiej przez leasingodawcę. Tym samym Spółka zobowiązana jest dla potrzeb podatku CIT kwalifikować jako koszt uzyskania przychodów raty leasingowe w wartości netto, nie uwzględniając podatku od wartości dodanej. Wobec powyższego, jeżeli Spółka wystąpi o zwrot podatku od wartości dodanej do właściwych organów państw członkowskich, taki zwrot nie będzie przychodem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.