W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny :

Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje usługi transportowe na terenie Unii Europejskiej, w związku z czym nabywa na terytorium tych państw paliwo do samochodów dostawczych, co do których na gruncie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu oleju napędowego, płacąc podatek od wartości dodanej poza terytorium RP. Rozliczenia zakupu paliwa w krajach członkowskich Unii Europejskiej Spółka dokonuje poprzez pośrednika, który obciąża Spółkę zbiorczymi fakturami na których widnieje łączna kwota zakupów paliwa w danym miesiącu w odniesieniu do państwa wspólnotowego, na terytorium którego paliwo było zakupione wraz z wykazanym podatkiem od wartości dodanej. Ponadto Spółka zawiera umowy leasingu samochodów ciężarowych w państwach członkowskich ( w szczególności w Niemczech), na mocy których Spółka jest Leasingobiorcą, natomiast Leasingodawcą jest podmiot zagraniczny, który odprowadza i odlicza podatek od wartości dodanej w tym kraju. Leasingodawca wystawia faktury, do których doliczany jest podatek od wartości dodanej. Następnie, Spółka występuje do urzędów skarbowych państw wspólnotowych z wnioskiem o zwrot zapłaconego podatku z wyżej wskazanych tytułów. W związku z powyższym, Spółka ma wątpliwości jak prawidłowo ujmować w księgach podatek od wartości dodanej zawarty w fakturach dokumentujących zakup paliwa do samochodów dostawczych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:

Czy Spółka zobowiązana jest dla potrzeb podatku dochodowego od osób prawnych kwalifikować jako koszt uzyskania przychodu wartość brutto faktury za zakup paliwa uwzględniając tym samym w kosztach podatkowych podatek od wartości dodanej wskazany na fakturze? ( pytanie oznaczone we wniosku nr 2 )

Zdaniem Spółki, zgodnie z art.16 ust. 1 pkt 46 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( t. j. z 2000r. Dz. U. Nr. 54, poz. 654 ze zm.) podatek od towarów i usług co do zasady nie stanowi kosztu uzyskania przychodów. Wobec tożsamości podatku od wartości dodanej z podatkiem od towarów i usług pojęcie podatku od towarów i usług zawarte w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych obejmuje zarówno podatek od towarów i usług, jak i podatek od wartości dodanej. Podatek od wartości dodanej podlega więc tym samym regulacjom w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych jak polski podatek od towarów i usług. Oznacza to, iż wyłączenie z kosztów zawarte w art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy odnieść również do podatku od wartości dodanej zapłaconego na terytorium Unii Europejskiej w związku z zakupem paliwa. Wobec powyższego, Spółka zobowiązana jest dla potrzeb podatku dochodowego od osób prawnych kwalifikować jako koszt uzyskania przychodu wydatek na zakup paliwa w wartości netto, nie uwzględniając podatku od wartości dodanej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.