W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Nieruchomość wraz z zabudowaniami posiada wpis w dziale IV Księgi Wieczystej - hipotekę przymusową. Komornik sprzedał tę nieruchomość w drodze licytacji. W związku z powyższym w księgach rachunkowych powstała strata z tytułu niezamortyzowanej części środków trwałych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy strata powstała w wyniku zbycia tej nieruchomości jest kosztem uzyskania przychodu a tym samym stratą podatkową?

Zdaniem Wnioskodawcy. zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit c strata powstała w wyniku zbycia nieruchomości w drodze licytacji prowadzonej przez komornika na pokrycie hipoteki przymusowej jest kosztem uzyskania przychodu a tym samym stratą podatkową.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...). Pojęcie straty jako kosztu uzyskania przychodów nie zostało zdefiniowane w w/w ustawie. Wobec braku definicji ustawowej należy ustalić pojęcie straty w drodze wykładni językowej. W języku potocznym strata oznacza ubytek, poniesioną szkodę, to co się przestało posiadać (Komputerowy słownik języka polskiego, PWN, Warszawa 1996). Tak rozumiana strata nie jest wydatkiem poniesionym w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 5 w/w ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych w części pokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1. Wnioskując a contrario należy stwierdzić, że straty w środkach trwałych i wartościach niematerialnych i prawnych w części nie pokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych, można uznać za koszty uzyskania przychodów z wyjątkiem przypadku o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 6 tej ustawy, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności.Jeżeli zatem jednocześnie nie zaistnieje sytuacja zmiany rodzaju działalności, skutkująca utratą przydatności gospodarczej sprzedanej przez komornika nieruchomości, to wartość niezamortyzowanych środków trwałych może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów.

Zauważyć jednak należy, że art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. c na który powołuje się Wnioskodawca nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie. Dotyczy on możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na ulepszenie środków trwałych.W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznaje się zaprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.