Pytanie:

Czy wydanie środków higienicznych takich jak pasty i szczoteczki do zębów dla pracowników pracujących w procesach technologicznych, w których występują dopuszczalne i przekroczone normy ołowiu, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?

POSTANOWIENIE
Na podstawie art. 14a § 1 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 19 marca 2007 roku, który wpłynął do tutejszego Urzędu w dniu 26 marca 2007 roku, o udzielenie interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków na pasty i szczoteczki do zębów, które wydawane są pracownikom pracującym w procesach technologicznych, w których występują dopuszczalne i przekroczone normy ołowiu, jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 26 marca 2007 roku do Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu wpłynął wniosek o udzielenie interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.
Jak stanowi art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do swej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.
Ze złożonego wniosku wynika, że Spółka zatrudnia pracowników, którzy związani są z obsługą procesów technologicznych w zakładach przeróbczych i w hutach. Na stanowiskach tych pomiary czynników szkodliwych dla zdrowia wykazują przekroczenia najwyższych dopuszczalnych stężeń (NDS) norm dla ołowiu lub występowanie ołowiu poniżej norm NDS. W związku z powyższym pracownikom wydawane są środki higieniczne takie jak pasty i szczoteczki do zębów. Spółka nie uwzględniła jednak w regulaminie pracy ani w innych przepisach wewnętrznych możliwości wydawania dodatkowych środków higienicznych, ponieważ obowiązek wydania środków do czyszczenia zębów nałożony na pracodawcę Rozporządzeniem Ministrów Pracy i Opieki Społecznej oraz Zdrowia z dnia 10 sierpnia 1953 roku w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy przerobie miedzi (Dz. U. Nr 45, poz. 221) i Rozporządzeniem Ministrów Pracy i Opieki Społecznej oraz Zdrowia z dnia 30 lipca 1953 roku w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w hutach ołowiu (Dz. U. Nr 46, poz. 227) został uchylony i nie ma innych przepisów, z których taki obowiązek by wynikał.
Spółka zwróciła się z zapytaniem czy wydanie środków higienicznych takich jak pasty i szczoteczki do zębów dla pracowników pracujących w procesach technologicznych, w których występują dopuszczalne i przekroczone normy ołowiu, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
Zdaniem Spółki, wydatków związanych z wydaniem ww. środków higienicznych nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
Oceniając stanowisko Spółki, Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu stwierdza, że jest ono nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Wśród wyłączeń wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy nie znajdują się wyłączenia dotyczące wydatków na środki higieniczne dla pracowników, a zatem wydatki te mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów pod warunkiem istnienia pomiędzy nimi a osiągniętymi lub możliwymi do osiągnięcia przychodami związku przyczynowo-skutkowego tego typu, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów, a także gdy ponoszone są w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
Zdaniem Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu wydawanie pracownikom pracującym w zakładach przeróbczych i w hutach na stanowiskach, na których występują dopuszczalne i przekroczone normy ołowiu, środków higienicznych takich jak pasty i szczoteczki do zębów jest wyrazem troski o stan zdrowia pracowników. Jednocześnie wartość otrzymanych przez pracowników ww. środków higienicznych stanowi składnik ich wynagrodzenia. Zatem wydatki na zakup ww. środków ponoszone są w związku z faktem zatrudniania przez Spółkę pracowników. Wobec powyższego, z uwagi na fakt, iż zatrudnianie pracowników niewątpliwie ma na celu osiąganie przychodów przez Spółkę to w myśl przepisów art. 15 ust. 1 ustawy, wydatki poniesione na zakup past i szczoteczek do zębów stanowią koszty uzyskania przychodów.
Bez znaczenia w przedmiotowej sytuacji pozostaje fakt, iż Spółka nie ma obowiązku wydawania past i szczoteczek do zębów oraz, że nie uwzględniła ani w regulaminie pracy ani w innych przepisach wewnętrznych możliwości wydawania dodatkowych środków higienicznych.
Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu sporządzenia wniosku.
Jak stanowi art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.
Stronie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na niniejsze postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu w terminie 7 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał postanowienie.