Pytanie:

Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, iż w dniu 26 maja 2005 r. Spółka otrzymała od niemieckiego kontrahenta fakturę za zamówione i dostarczone części do maszyn i urządzeń. Z uwagi na zwrot do dostawcy kilku uszkodzonych części, została wystawiona faktura korygująca (uznająca zareklamowane części), zmniejszająca wartość dostarczonych części, lecz Spółka tej korekty nie otrzymała. Duplikat faktury korygującej został przez dostawcę niemieckiego wystawiony w dniu 6 czerwca 2006 r., do Spółki wpłynął w dniu 12 czerwca 2006 r. Spółka podaje, iż sprawozdanie finansowe za 2005 r. zostało zatwierdzone w dniu 21 czerwca 2006 r. zapytaniem czy zgodnie z opisanym stanem faktycznym należy zmniejszyć koszty uzyskania przychodów roku 2005, czy 2006?

Na podstawie przepisu art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 27 lipca 2006 r. (do tut. Organu podatkowego wpłynął w dniu 3 sierpnia br.) o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatku na zakup części do maszyn i urządzeń, udokumentowanego duplikatem faktury korygującej, otrzymanym w następnym roku podatkowym, jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 3 sierpnia br. do Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu wpłynął wniosek o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.
Pismem z dnia 24 sierpnia br. tut. Organ podatkowy wezwał Spółkę do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 30 sierpnia br. Jak stanowi art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.
Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, iż w dniu 26 maja 2005 r. Spółka otrzymała od niemieckiego kontrahenta fakturę za zamówione i dostarczone części do maszyn i urządzeń. Z uwagi na zwrot do dostawcy kilku uszkodzonych części, została wystawiona faktura korygująca (uznająca zareklamowane części), zmniejszająca wartość dostarczonych części, lecz Spółka tej korekty nie otrzymała. Duplikat faktury korygującej został przez dostawcę niemieckiego wystawiony w dniu 6 czerwca 2006 r., do Spółki wpłynął w dniu 12 czerwca 2006 r. Spółka podaje, iż sprawozdanie finansowe za 2005 r. zostało zatwierdzone w dniu 21 czerwca 2006 r. Wnioskodawca zwraca się z zapytaniem czy zgodnie z opisanym stanem faktycznym należy zmniejszyć koszty uzyskania przychodów roku 2005, czy 2006?
W ocenie Spółki koszty uzyskania przychodów winny być pomniejszone w 2006 roku.
Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu stwierdza, co następuje:
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) podatnicy zobowiązani są do prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami w sposób zapewniający ustalenie wysokości dochodu (straty), ustalenie podstaw opodatkowania i wysokości podatku. Powyższy przepis odsyła zatem w tym zakresie do ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 ze zm.). Stosownie do art. 20 ust. 2 i 3 powołanej wyżej ustawy o rachunkowości podstawą wpisu do księgi jest dowód księgowy, który poza innymi koniecznymi warunkami musi wskazywać przedmiot operacji gospodarczej, wiarygodne określenie stron uczestniczących w tej operacji, określenie jej wartości i innych danych pozwalających na zidentyfikowanie tego zdarzenia gospodarczego (art. 21 i 22 ustawy o rachunkowości). Regulacja ta w powiązaniu z powołanym art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - wskazuje na to, że dla celów podatku dochodowego wprowadzona została zasada szczegółowego dokumentowania zdarzeń gospodarczych. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Przepis art. 15 ust. 4 ww. ustawy stanowi, że koszty uzyskania przychodów są potrącalne tylko w tym roku, którego dotyczą, tj. są potrącalne także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania przychodów, które zostały zarachowane, chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą się do przychodów danego roku podatkowego, chyba że ich zarachowanie nie było możliwe, w tym przypadku są one potrącalne w roku, w którym zostały poniesione. Aby dany wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu powinien być:poniesiony w celu uzyskania przychodów i nie znajdować się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów - zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odniesiony w ciężar kosztów uzyskania przychodów zgodnie z uregulowaniami zawartymi w przepisie art. 15 ust. 4 ww. ustawy, udokumentowany w sposób przewidziany w art. 20 ust. 1-3 ustawy o rachunkowości.
Duplikat faktury korygującej, będący przedmiotem zapytania Podatnika jest zatem dokumentem, na podstawie którego można dokonać stosownych zapisów w księgach rachunkowych (art. 20 ust. 3 pkt 2 ustawy o rachunkowości). W ten sposób udokumentowany wydatek może być uznany za koszt uzyskania przychodów po spełnieniu pozostałych ww. warunków. Odnosząc się do kwestii momentu dokonania korekty zapisów dotyczących kosztów uzyskania przychodu, tut. Organ podatkowy wskazuje, iż stosownie do brzmienia art. 54 ust. 1 ustawy o rachunkowości, jeżeli po sporządzeniu rocznego sprawozdania finansowego, a przed jego zatwierdzeniem, jednostka otrzymała informacje o zdarzeniach, które mają istotny wpływ na to sprawozdanie finansowe, lub powodujących, że założenie kontynuowania działalności przez jednostkę nie jest uzasadnione, powinna ona odpowiednio zmienić to sprawozdanie, dokonując jednocześnie odpowiednich zapisów w księgach rachunkowych roku obrotowego, którego sprawozdanie finansowe dotyczy, oraz powiadomić biegłego rewidenta, który sprawozdanie to bada lub zbadał. Jeżeli zdarzenia, które nastąpiły po dniu bilansowym, nie powodują zmiany stanu istniejącego na dzień bilansowy, to odpowiednie wyjaśnienia zamieszcza się w informacji dodatkowej. Reasumując, Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu stwierdza, iż odpowiednich zapisów należy dokonać w zakresie kosztów dotyczących roku podatkowego 2005, gdyż duplikat faktury korygującej dotyczy transakcji dokonanych w roku 2005, a ponadto Spółka otrzymała go przed zatwierdzeniem sprawozdania finansowego za 2005 rok. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż stanowisko Spółki jest nieprawidłowe. Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu sporządzenia wniosku. Jak stanowi art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia. Stronie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na niniejsze postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu w terminie 7 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał postanowienie. Zażalenie podlega opłacie skarbowej.